Woensdag 05/10/2022

u Driv3r

Platform Xbox, Playstation 2 Verdeler Atari

Langverwacht, vaak uitgesteld wegens nog niet helemaal fijngetuned en dan toch nog slippend de bocht in. Dat is het trieste verhaal van FBI-agent Tanner in Driv3r. Ondanks de monsterverkoop wordt het spel ondertussen op algemeen boegeroep onthaald, krijgt het snieren waarvan zelfs Dick Advocaat nog een nachtmerrie van zou krijgen. Wie zulke hoge verwachtingen creëert, mag een stormwind verwachten. Het spel helemaal tot schroot herleiden is echter absolute onzin. Driv3r moest de definitieve stap wegzetten van het klassieke flikkenracegame. Driver 2 was al een tussenstap waarbij Tanner zijn auto uit mocht, maar verder niet erg veel kon doen. Deel drie moest dus de klus klaren. Tanner achter het stuur en als copper ook te voet onderweg. Veel racen maar nu ook hollen, rollen, springen en schieten. Dat was het idee.

Echte toptitels kunnen blijkbaar niet meer zonder een mix aan gamestijlen. Sinds het onwaarschijnlijk gehypte GTA verscheen, is het de natte droom van elk productiehuis om een soortgelijk boevenspel op de markt te brengen: racen, vechten en schieten. Dat overgoten met een vette jus van geweld. Het klinkt een beetje vreemd, maar GTA haalde oorspronkelijk zijn mosterd bij Driver maar bouwde wel de knowhow uit. Driv3r haalt zijn sambal dan weer bij GTA en probeert het meteen voorbij te schieten door van het spel een Hollywood-speelfilm te maken. Net dat laatste heeft er vermoedelijk voor gezorgd dat het niet de uitmuntende game is die werd beloofd.

We hebben het nu echt weken getest. Bekijk de trailer, zie de tussenfilms, lees de sterren achter de stemmen (van Michael Madsen tot Iggy Pop), bekijk hoe steden als Miami, Istanbul en Nice prachtig in kaart zijn gebracht, hoor hoe de zeventig minutieus uitgewerkte voertuigen, niet alleen auto's maar ook boten, een moto en een vorklift, rondgieren zoals in politiefeuilletons uit de jaren zeventig. Je zult onmiddellijk begrijpen dat dit een gameversie is van een bigbudget film. Zoals het wel vaker het geval is hebben die wel eens een slecht scenario. Vang een stel autodieven dat werkt vanuit Miami bijvoorbeeld. De actie is zodanig overdone dat het grappig wordt.

Waar Driv3r het meeste struikelt, is het houterig vertoon dat Tanner geeft wanneer hij te voet aan het werk gaat, alsof hij kramp heeft gekregen van te lang in de auto te zitten. Zodra er wordt geschoten, wordt de besturing moeilijk en zijn sommige schietpartijen eigenlijk nogal saai. Ook voor een bug of twee en een pop-up zit het spel niet verlegen. Wat dat betreft zit Tanner ergens tussen True Crime en GTA. Niet goed maar dus eigenlijk ook niet zo heel slecht. Zodra de portier dichtklapt, is het wel vaak genieten geblazen. Driv3r is een spel van ontgoocheling en triomf, van dalen maar ook van adembenemend hoge pieken. Sommige achtervolgingen in het spel zijn ware klassiekers en behoren tot het beste rijwerk, Stuntman meets de oude Driver. Het gevoel dat elke bocht uit de Boucles de Spa komt, overvalt je soms en als je dan een keer de rit over moet doen, merk je dat die helemaal anders is. Het koetswerk blinkt, de rijschade is vernietigend, de missies zijn adembenemend moeilijk en de achtervolgingen zo uit de Blues Brothers. Driv3r is stuurvast maar is wankel te been. Te wisselvallig om echt goed te zijn.

u Donkey Kong Country 2 Diddy Kong's Quest

Platform GBA, verdeler Nintendo

Donkey Kong was ooit een kwade aap, nu is het een good guy. Eentje die Nintendo al heel wat gouden munten, die door het beestje als bonus moeten worden verzameld, heeft opgeleverd. Net voor de vakantie vorig jaar verscheen de eerste Donkey Kong Country, onmiddellijk een vakantiehit tijdens de zwoele avonden. Een zomer later volgt nummer twee en speelt de grote Donkey niet meer mee. Hij is namelijk door een bende piraat-kroko's ontvoerd en zijn neefje en nichtje gaan hem redden. Wat volgt is een gouwe ouwe platformer met aan het einde van elke wereld, netjes een schurk van een eindbaas ingewerkt. De verschillende rondes zijn divers, nu en dan een beetje moeilijk en geestig. Donkey Kong 2 is netjes ingepast in het ritme dat nummer een had. Veel spring, kruip- , zwem-, zweef- en loopwerk, diverse mogelijkheden voor de twee speelbare aapjes, en veel hulp van andere dieren. Samen op een papegaai de tegenstand van wespen, mannetjes met hakmessen, monsters en dergelijke tegemoet. Op de rug van een neushoorn of een slang het pad aflopen. In enkele van de missies kan je zelfs veranderen in de dieren om je een weg te banen naar het einde. Ook nieuw is het teamspel waarbij een aap op de schouders van een andere klimt en zo toch bij ongrijpbare dingen kan. Het aantal soorten te verzamelen munten is bovendien nog eens uitgebreid. Dat geeft nog eens mogelijkheden tot verschillende soorten bonusgames. Er zijn nu ook bonusgames die speltips opleveren, die brengen je op het spoor van meer extra's. Tussendoor is er zelfs een quiz voorzien die voor de nodige extra levens kan zorgen. Donkey Kong heeft door zijn vele verborgen items en spelletjes een bijzonder hoge levensduur. Vooraleer je alle klussen hebt geklaard, kun je wel even de aardbol rond. Enig probleem is dat de handigheden van de apen zo zijn uitgebreid dat er simultaan knoppen moeten worden ingedrukt. Dat maakt de besturing soms ergerlijk onhandig.

(PM)

u NES Classics

Platform: GBA, verdeler Nintendo

Een Game Boy is niet alleen wat voor ukken. Als er al een ding is dat NES Classics-reeks zal bewijzen, is het dat wel. In een eerste serie van acht verschillende games, afzonderlijk te koop voor 20 euro, de helft dus van een gewoon game, worden de spelers van toen met hun jeugdverslavingen geconfronteerd. Die heten PacMan, Super Mario Bros, Xevious, Donkey Kong of Bomberman. Allemaal samen zorgden ze in de jaren tachtig voor de grote doorbraak van videogames in de huiskamer.

Nadat Atari zijn pole-position had moeten opgeven, dook Nintendo de sofa in met die titels die in de arcades en cafés superpopulair waren. Ze werden uitgebracht voor NES -Nintento Entertainment System, een heel verre voorvader van de GameCube. Twintig jaar later stop je die games nu in je zakconsole. Daar maakt Nintendo gebruik van om voor een revival te zorgen. In Japan zorgden de games voor een stormloop en is men ondertussen al aan een derde editie bezig.

In België moeten we het voorlopig stellen met de eerste vier van de lichting van acht: Zelda, Donkey Kong, Super Mario Bros en PacMan. Klassiekers onder de games waarbij vooral Super Mario Bros (het platformspel oogt pover maar staat nog steeds als een huis) en Zelda (de oerversie van de legende) zijn al die jaren later nog even bekoorlijk. Dat is minder het geval voor PacMan. Niet dat de game niet deugt. Wel omdat het niet te spelen is zonder joystick. Wie door de mand valt, nochtans was het ooit onze favoriet, is de originele Donkey Kong. Drie levels die telkens worden herhaald en niets veranderen, worden alleen maar moeilijker. Met het huidige aanbod games is zoiets niet meer dan saai.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234