Woensdag 06/07/2022

Ultiem bewijs: maan bevat water

Bij de vondst stelt men zich best geen grote meren of brede rivieren voor. De sondes vonden slechts minimale hoeveelheden watermoleculen. Een ton maangrond bevat nauwelijks een kwartliter water.

De Indiase ruimtesonde Chandrayaan-1 deed de ontdekking aan de hand van een infraroodspectrometer die de aanwezigheid aantoonde van water en hydroxyl, een verbinding van één waterstof- en een zuurstofatoom. Toen wetenschappers deze resultaten zagen, dachten ze eerst dat er iets mis was met de meter, omdat ze er van uitgingen dat er onmogelijk water aan de maanoppervlakte kon zijn. Daarom zochten ze maanden naar de fout in de meter, maar vonden niets.Tot ze de resultaten van twee andere ruimtesondes, die al eerder een soortgelijk instrument aan boord meehadden, bekeken. Deze bevestigden het resultaat van de Indiase sonde. Een van die andere sondes, Cassini, verzamelde die gegevens zelfs al tien jaar geleden. De kans dat de drie instrumenten op dezelfde manier slecht zouden functioneren, is volgens de wetenschappers nihil. “Er is gewoon geen discussie meer dat er geen water is,” zegt projectleider Carle Pieters van de Amerikaanse Browne University. “Het resultaat is ondubbelzinnig.” Daarom konden ze nu ook in het wetenschappelijke tijdschrift Science schrijven over hun spectaculaire resultaten.

Waterstof uit de zonnewind

De watermoleculen bevinden zich in de bovenste laag van het maanstof, slechts een paar millimeter dik. Het waterlaagje vormt zich volgens een vaste cyclus: het ligt er telkens bij het begin van iedere nieuwe maandag, waarna het geleidelijk aan verdampt. De volgende maandag ligt het er opnieuw. De waterstofmoleculen ontstaan wellicht doordat waterstofkernen in de zonnewind op de maan terecht komen en daar reageren met zuurstofrijke mineralen.De gevonden moleculen zijn wel niet massaal aanwezig. “Het is er nog steeds droger dan in gelijk welke woestijn hier op aarde”, zegt de wetenschapper Jessica Sunshine. Een kubieke meter maanstof zou slechts goed zijn voor één liter water. Bij de koudere polen is het waterlaagje wel in iets grotere hoeveelheden te vinden. Dit vergroot volgens de wetenschappers ook de kans dat er ijsvoorraden aanwezig zijn in de donkere poolkraters.De ontdekking van de watermoleculen betekent meteen ook het einde van vele jaren van speculaties. Na de Apollomissies werden er al sporen van water gevonden in maanstenen die de astronauten hadden meegebracht, maar wetenschappers gingen er steeds van uit dat dat er gekomen was nadat de stenen in contact waren gekomen met de lucht hier op aarde. In 1998 maakte de NASA bekend dat een sonde een waar ijsmeer had gevonden op een van de maanpolen. Andere onderzoekers trokken dat resultaat al in snel in twijfel. De laatste tien jaar werden er ook al verschillende sporen van ondergronds ijs op de maan gevonden.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234