Zondag 28/11/2021

OpinieKatrin Swartenbroux

Vandaag ben ik Maaike, Ella-June, Lize, Dymphne, Liesa, Cathérine, Helena, Jenka en Ellen

Actrices Anne-Laure Vandeputte, Ella-June Henrard en Lize Feryn voor het proces bij de rechtbank in Mechelen, eerder deze week. Beeld BELGA
Actrices Anne-Laure Vandeputte, Ella-June Henrard en Lize Feryn voor het proces bij de rechtbank in Mechelen, eerder deze week.Beeld BELGA

Katrin Swartenbroux is journalist bij deze krant.

Vandaag ben ik Maaike, Ella-June, Lize, Dymphne, Liesa, Cathérine, Helena, Jenka en Ellen. Ik ben alle meisjes, ik ben alle vrouwen, ik ben alle mensen wier grens overschreden werd. In mijn handpalmen tekenen zich halve maantjes af, mijn knokkels witheet gebald, mijn ogen vol gefrustreerde tranen terwijl ik door rechtbankverslagen en social media scrol.

Slachtoffers weten dat er een tegenstrijdigheid schuilt in getuigenissen van (seksueel) overschrijdend gedrag. Ze zijn strikt persoonlijk en tegelijkertijd volkomen inwisselbaar. Herkenbaar, voor zo-zovelen. Maar die herkenbaarheid weerklinkt niet alleen in het voorlezen van de aanklacht. “Waarom stuur je hem dan toch nog een sms’je voor zijn verjaardag?” Of: “Dat was misplaatst. Maar is het daarom een misdrijf?” Uiteraard ook: “Er is nooit expliciet gezegd geweest dat ze geen berichten meer wil krijgen”. En de dooddoener “Het is jammer dat je het zo geïnterpreteerd hebt”.

Niemand kan je erop voorbereiden, hoe de woorden van de verdediging eerst aankomen als mokerslagen, maar vervolgens blijven galmen als echo’s. Echo’s van dat waarmee je omgeving je probeerde te sussen, wat gezucht wordt op politiekantoren en waarmee je dader je onderuit probeerde te halen. Echo’s van wat je tegen jezelf zei, toen je het ongeloof en de shock probeerde te verwerken.

Zelfs zoveel jaar nadat socialemediacampagnes ons probeerden duidelijk te maken dat we niet overdrijven, dat onze grenzen verdedigbaar zijn en onze lichamen soeverein, gonzen de straten van deze echo’s.

Ze zinderen in het lachsalvo dat volgt op een zoveelste ongepaste opmerking, ze gaan verloren in de beat van de club waar je misschien toch te sensueel hebt gedanst, worden overstemd door verhalen, door krantenartikels van mensen die veel, maar echt veel erger hebben meegemaakt en zijn te lezen tussen de regels van een sms die je zegt dat je het helemaal fout hebt geïnterpreteerd.

Had ik maar. Is het wel.

Advocaten die de zaak van de daders bepleiten proberen ons te overtuigen dat slachtoffers uitgaan van de slechtste bedoelingen van de mens. De twijfel, de pijn, de verwarring die ontstaat wanneer iemand jouw persoonlijke lijn in het zand met de voeten treedt, bewijst het tegendeel. Het vergt ontzettend veel moed om de echo’s het zwijgen op te leggen. Om te beseffen dat jij, en niet de dader, straks in de verdediging moet. Je hebt het immers al zo vaak gezien. Elke rechtszaak in het verleden gold als waarschuwing. Dit is wat er gebeurt wanneer je dapper genoeg bent om niet alleen voor jezelf, maar voor alle andere slachtoffers op te komen. De slachtoffers die niet naar voren durfden treden, de slachtoffers met een andere dader, de slachtoffers van vroeger en de slachtoffers die nog gemaakt zullen worden.

Ik ben Maaike, Ella-June, Lize, Dymphne, Liesa, Cathérine, Helena, Jenka of Ellen bij nader inzien niet.

Maar ik ben hen wel ontzettend dankbaar.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234