Maandag 27/06/2022

Virtuoos bewegen op Jung en Kafka

Tot vrijdag loopt in Stuk Leuven het Move Me Festival, een week "dans in zijn meest pure vorm". De affiche presenteert bekende namen als Thomas Hauert, Salva Sanchis of Koen Augustijnen, maar ook twee opmerkelijke Duitse nieuwkomers. Juliane van Crailsheim, een theaterregisseur, en danser Peter Savel, ex-PARTS student, creëerden samen Could We Flie Together, een solo voor Savel.

Peter Savel staat er al als het publiek binnen komt. Nonchalant sjiek gekleed, met puntschoenen, een strakke broek, hemd en gilet. Een jongen die weet hoe het er in de wereld aan toe gaat. Het publiek is echter nog maar gezeten of hij ondergaat een bizarre gedaantewisseling. Hij trekt zijn buik in en laat zijn lijf voorover hangen. Zijn handen wapperen doelloos naast zijn lijf. Of is het in zijn blik dat er iets verandert? Zijn ogen draaien weg, zodat hij niemand echt viseert, ook al kijkt hij recht de zaal in.

Dat is genoeg om je de stellige indruk te geven dat er deze man iets scheelt. Het is alsof hij er zich geen rekenschap van geeft dat hij voor een publiek staat en zich daarnaar dient te gedragen. Dan herpakt hij zich. Even komt hij weer goed voor de dag, maar lang duurt dat niet. Als deze man 'er staat', is dat altijd maar voor even. Net zo vaak zinkt hij weg in onnaspeurbare gedachten en onduidelijke gebaren. Als er barokmuziek weerklinkt wordt dat compulsieve alleen maar sterker. De muziek produceert bij Savel geen plechtige dans maar wilde stuiptrekkingen en sprongen.

Slip en truitje

In die eerste tien minuten van het stuk ligt zowat heel het bewegingsrepertoire van het stuk al vast. Er volgen wel veel variaties, en af en toe ook een tekst, meestal ontleend aan Carl Gustav Jung. Teksten gaan de performer echter niet vlot af. Hij stottert en spuwt ze aanvankelijk bijna uit, alsof hij met moeite de klanken beheerst, laat staan dat hij begrijpt wat zegt over de 'persona' van de mens.

Vreemd is dat niet: het stuk is immers gebaseerd op Kafka's verhaal Ein bericht für eine Akademie. Daarin doet een aap zich als mens voor, al blijft hij halverwege tussen dier en mens steken. Hoe meer kledij de performer uitspeelt, hoe meer het dierlijke de kop opsteekt. Een tweede inspiratiebron was 'body-mind centering', een techniek die de verschillende lagen van de mens, van het instinctieve naar het menselijke, probeert te ontrafelen. (Dat is ook de betekenis van de titel van het stuk: hoe houd je die beide aspecten van het mens zijn samen?) Veel variatie kent dat register echter niet. Het stuk blijft stotteren op de grens tussen beide, al performt Savel dan virtuoos.

Tot op het einde. Met slechts een slip en een truitje om het lijf loopt Savel plots als een model het podium van voor naar achter af. De ene keer met de wankelende tred van het vrouwelijke model, de schouder koket ontbloot, de andere keer met de stoere tred van het mannelijke model. Plots zijn we helemaal in 's mensen wereld beland, waar geslacht 'gender' wordt en alles constructie en vertoon is.

Het is een onverwachte apotheose van een bevreemdend stuk. Het toont op aanschouwelijke, briljant vertolkte manier hoe belangrijk het is om je een houding te geven. Maar tegelijk toont het dat die houding met moeite bevochten wordt op vele andere neigingen. In dat opzicht is Could We Flie Together eerder theater dan dans: het gaat hier om de constructie van een personage, al wordt daar dan vooral dans voor ingezet.

Could We Flie Together op tournee. Move Me festival tot en met vrijdag. www.stuk.be

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234