Dinsdag 27/09/2022

Volksuniescenario

Het is al langer overduidelijk: N-VA is helemaal niet geïnteresseerd in het sluiten van een akkoord, zelfs al zouden alle punten uit haar programma daarin opgenomen worden. Het waarom is even duidelijk: een partij als N-VA, van wie de bestaansreden opgebouwd is rond één thema, maakt zichzelf overbodig zodra dat thema geen issue meer is. Op die manier heeft de oude Volksunie zichzelf toentertijd in de voet geschoten, en de schrik dat dit nu weer gebeurt, zit er bij de oud-Volksunieleden bij N-VA goed in.

Een partij als N-VA heeft enkel nut als zweeppartij, maar door het hoge aantal stemmen is ze toch een beleidspartij geworden. Door haar eigen succes heeft de partij zichzelf helemaal klemgereden.

Raf Vandenbergh, Gent

Aanhangwagentje

Wouter Beke heeft nu ook zijn Alexander De Croo-moment gehad. Nochtans had hij beter moeten weten, als je ziet hoe het nadien met de Open Vld-voorzitter is gegaan. Nu is het dus Wouter Beke die er met zijn partij de stekker uittrekt, de nota liet lekken, sinds gisterenavond al ontelbare versies op ons afvuurt -waarbij geen mens nog weet wat ze daar nu willen bij de CD&V - en ze zelf hun tekst niet meer kennen. Kris Peeters heeft zijn slag thuisgehaald met een kersverse nieuwe voorzitter die zich gisteren wou profileren ten koste van ons allemaal. Het woord compromis is uit het woordenboek van CD&V verdwenen, zoveel is wel duidelijk. Wie dacht dat ze bij CD&V nog bezig zijn met een sociaal beleid, fraudebestrijding, armoedebestrijding, en een economisch beleid, kon gisteren het nieuwe gezicht van de CD&V zien: een aanhangwagen van de N-VA die enkel nog met zichzelf en politieke spelletjes bezig is en zichzelf natuurlijk fier op de borst blijft kloppen over wat voor dappere Vlamingen ze toch wel zijn. Hadden ze een greintje dapperheid, dan zaten ze nu al aan de tafel te onderhandelen, zodat we wel snel een regering zouden krijgen. Dankzij de afgesproken strategie met N-VA zitten we nu wellicht nog eens 207 dagen zonder regering. De wereld draait ondertussen wel voort, en de nodige besparingsmaatregelen worden nog eens uitgesteld. Wie zal deze rekening betalen?

Franky Aelbrecht,

Herdersem

Iemand anders

De moed zonk me vanmorgen in de schoenen bij het lezen van de krantenkop van vandaag. Wéér geen doorbraak in de politieke impasse. Waar is de tijd gebleven dat men verkozen werd om het land te “dienen”? Zijn de hoofdrolspelers dat dan écht vergeten?

Ook vergeten diezelfde mensen blijkbaar steeds (in noord en zuid) dat, ondanks het feit dat ze zogezegd de grootste partij vertegenwoordigen, die partijen tegelijkertijd slechts een minderheid van de Belgische bevolking bedraagt. Is er dan niemand die nu zeggen kan: “Sorry jongens, jullie kunnen het blijkbaar niet, iemand anders is nu aan de beurt?” Dat men bijvoorbeeld zónder de N-VA, CD&V en PS een regering vormt, of de huidige regering van lopende zaken een bredere bevoegdheid geeft tot betere tijden. Men zou trouwens bijna vergeten dat de indertijd zo verguisde Leterme en zijn collega’s de afgelopen maanden in stilte ons land min of meer recht blijven houden.

Albert Snijders, Hoeilaart

Boedelscheiding

Als een koppel elkaar niet meer verstaat, dan is bij elkaar blijven doorgaans de slechte optie. Een degelijke, respectvolle scheiding is dan veel beter voor alle betrokkenen. Geen redelijk mens van goede wil die dit niet inziet. Waarom zou dan ook het Belgsiche huishouden niet beter worden van een eerlijke boedelscheiding, waarna alle partners eigenmachtig en volledig over hun eigen lot kunnen beschikken? Onze eeuwige compriscultuur werkt verrottend, niet de beginselvastheid van CD&V/N-VA.

Erik van Dyck, via de website

Is ‘nee’ allerslimst?

In plaats van deel te nemen aan De allerslimste mens zou populaire Bart zich beter bezinnen over zijn houding in de politiek. Is het echt zo erg om op basis van de nota-Vande Lanotte weer aan de onderhandelingstafel te gaan zitten? Is het niet veel erger dat ons land al veel te lang zonder regering zit, met alle economische gevolgen vandien? Ik blijf me erover verbazen dat uitgerekend de man die de gevaarlijkste spelletjes speelt met de toekomst van de burgers, waaronder zijn eigen geliefde Vlamingen, bij diezelfde Vlamingen nog steeds aan populariteit wint. Het is de schaamte ver voorbij.

Francis Wildemeersch, Gent

Amendement

Het glas blijkt noch genoeg halfvol, noch genoeg halfleeg. Bemiddelaar Vande Lanottes nota smelt even vlug weg als de sneeuw in de regen op deze grijze 6 januari.

Vreemd is het wel. Heel lang geleden (we raken de tel kwijt) waren er verkiezingen. Water en vuur moesten worden verzoend. Koninklijke gezanten werden uit de kasten gehaald, en af en toe leken de verkozenen des volks ook een beetje te willen meewerken: Elio Di Rupo (PS) bereikte een paar afspraken die vandaag ook in de nota van Vande Lanotte zouden zitten. Hij schreef wel niets op papier, tot grote ergernis van Bart De Wever (N-VA), die dan maar zelf een plan uitschreef. Van beide heren zitten elementen bijna voor kopie conform in de huidige nota van de koninklijke bemiddelaar.

Toch werden de wederzijdse inspanningen meteen afgeknald: niemand die iemand nog iets gunt. Ook de nota van Vande Lanotte ligt in de vuilnisbak, verfrommeld en verguisd. Vreemd toch: de onderhandelende partijen mochten ergens in september vorig jaar zelf ook een tekst overhandigen aan de bemiddelaar, zodat hij rekening kon houden met hun verzuchtingen, hierbij geholpen door experts en economen, planbureau en Nationale Bank. Mocht een bedrijfsleider op die manier zaken doen, hij gaat meteen failliet.

Ik las over ethiek in de politiek. Ook de nota van de koninklijk bemiddelaar heeft het daarover. Mag een burger als ik nu ook eens ‘ja maar neen’ zeggen? Dat stukje over ethiek gaat me niet ver genoeg. Partijen die het politieke landschap kleuren en de verkiezingen wonnen krijgen toch een federale partijdotatie? Flinke sommen belastinggeld waarmee ze vooral hun macht kunnen uitbouwen en nog meer verkiezingsstrategen kunnen betalen (misschien zijn ze daar intussen alweer mee bezig?).

Het is eenvoudig: ik wil graag betalen voor iets wat nuttig en van kwaliteit is. En, vooral, ik wil ook de gelegenheid krijgen om het aangekochte product terug te sturen als ik merk dat ik niet erg tevreden ben. Natuurlijk vraag ik dan ook mijn geld terug. Sinds 208 dagen voel ik mij bedrogen: de politici die we kozen, bieden ons geen kwaliteit en worden zo stilletjes volledig nutteloos. Ik wil dus mijn “amendement” toevoegen aan de nota van Vande Lanotte in het kader van ethiek in de politiek: als na verkiezingen de winnende partijen geen regering kunnen vormen binnen een wettelijk bepaalde tijdspanne (maximum twee maanden), dan zijn ze verplicht hun dotatie terug te storten in de federale kas. Bestaat er niet zoiets als Test Aankoop voor de politiek?

Christina Lambrecht, Namen

Schandalig

De nota van Vande Lanotte leek mij gebalanceerd, en zoals bij elk compromis haal je niet alles binnen. De reactie van CD&V en N-VA is ronduit schandalig. Als zij spelletjes willen spelen, oké, maar dan op hun eigen kosten, niet op die van de bevolking. Deze onverantwoordelijkheid en koppigheid, als dit ons toekomstige Vlaanderen weerspiegelt: arm Vlaanderen.

Jan Ivens, Puurs

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234