Zaterdag 02/07/2022

Vrijheid, gelijkheid

en afgunst

Amélie Nothomb over Franse haat en liefde jegens de Amerikaanse president.

Nothomb is een Franstalige Belgische schrijfster die afwisselend in Parijs en Brussel woont en werkt. Ze is auteur van Ni d'Adam, ni d'Eve (De verloofde van Sado) en Biographie de la Faim (De hongerheldin).

Naar aanleiding van Obama's Europareis vroeg The New York Times een handvol Europese schrijvers om een standpunt over de Amerikaanse president. Zo ook de Belgische schrijfster Amélie Nothomb, die op zoek ging naar het Europese gevoel bij zijn presidentschap: 'We zijn jaloers.' In Europa, en zeker in Frankrijk. 'Sarkozy is nog jaloerser dan wij.'

Het overheersende gevoel in Europa, en zeker in Frankrijk, bij het presidentschap van Barack Obama is er een van afgunst. We zijn jaloers.

We zijn er ons terdege van bewust dat de resultaten van Obama's economische beleid niet goed zijn - nog niet, althans - en dat de kans klein is dat daar binnenkort echt verandering in komt. Ook hier laten de resultaten van het economische beleid van onze politieke klasse te wensen over. Dat weten we allemaal wel. Toch zijn we jaloers omdat de Amerikanen niet onder stoelen of banken steken dat ze trots zijn op hun president. Erger nog, ze geven ons het gevoel dat ze een soort vertrouwen hebben in Barack Obama. We zouden wat graag hetzelfde gevoel kunnen koesteren tegenover onze eigen president en onze leiders.

Uiteraard zijn de Franse president en onze leiders nog jaloerser dan wij. Ze lijken zich allemaal af te vragen waarom ze niet zo geliefd zijn als Barack Obama. Sommige van onze politici proberen munt te slaan uit hun gelijkenis met Obama, andere noemen hem dan weer over het paard getild. En zo kunnen we nog wel even doorgaan. Ik vind het alvast een uiterst vermakelijk spektakel.

Afgunst is een complexe passie waarin zowel liefde als haat vervat zit. Heel wat Franse intellectuelen haten Barack Obama omdat ze vinden dat al te veel mensen aan zijn voeten liggen en dat ze hem te vurig bewonderen. Maar het optimisme en de opwinding die de meerderheid van de Fransen voelde tijdens de verkiezingscampagne, en op het moment dat hij werd verkozen, zijn er door de bank genomen niet kleiner op geworden.

Als hij lacht, lachen we mee

De topontmoeting van de G20 heeft ons de kans geboden om Obama's bereidheid tot samenwerking met Europa in haar volle glorie te zien. Die bereidheid heeft ons bijna verrast, want na het isolationisme van George Bush zijn we dat soort zaken niet meer gewend. Obama's standpunt over Iran heeft in heel Europa, en vooral in Frankrijk, een meer dan positieve reactie uitgelokt. Niks lijkt het liefdesverhaal tussen het oude continent en Obama nog te kunnen verstoren. In Europa wordt Obama's woede afgeschilderd als iets heiligs. En als hij lacht, lachen we met zijn allen mee.

Maar als Nicolas Sarkozy, onze president, boos wordt, lachen we. En als hij lacht, vragen we ons af waarom hij lacht. We hebben het gevoel dat Obama zijn land en zijn volk waardigheid geeft. Ook wij zouden heel graag waardig worden behandeld.

We hebben het gevoel dat Obama zijn land en zijn volk waardigheid geeft

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234