Maandag 15/08/2022

'Vroeger dacht ik dat de nulmeridiaan door mijn achterste liep'

vervolg van pagina 33

Nochtans denk ik dat u, al was het maar omdat u zelf in New York woont, na 11 september haast dagelijks met nationalisme geconfronteerd wordt.

"Ja, dat is zo. Kijk, ik ben ook een Amerikaanse en ik hou zielsveel van mijn land, zelfs van de wetten die er van toepassing zijn. Alleen stuit de hoge eigendunk van de Republikeinen me enorm tegen de borst. Die vinden zichzelf beter dan de rest en gaan ervan uit dat iedereen zich naar hun regels moet schikken. Dat vind ik nogal aanmatigend, eerlijk gezegd."

En mag u dat tegenwoordig nog luidop zeggen?

"Het ligt inderdaad gevoelig, maar zolang men me niet achter de tralies draait, verdedig ik mijn ideeën. Ik maak gebruik van het recht op vrije meningsuiting om kritiek te geven op mijn eigen regering, al voel ik me belemmerd door de angst van de mensen in mijn eigen land. Sinds de aanslagen hebben de mensen schrik. Hun gebrek aan onderwijs draagt er nu toe bij dat hun standpunten nog enggeestiger zijn geworden dan voordien. Daardoor is Bush erin geslaagd het defensiebudget te verhogen en de aandacht af te leiden van mensenrechten en milieu. De rol die de Amerikaanse regering in het Midden-Oosten speelt, is ook dubbelzinnig. Volgens mij kan er alleen maar vrede in die regio komen als je met alle betrokkenen rond de tafel gaat zitten, dus ook met de terroristen, want met hen staan of vallen alle onderhandelingen. Zolang er groepen zijn die zich uitgesloten voelen, zullen ze acties blijven ondernemen en offeren ze desnoods hun eigen leven op. Daar kun je niet licht overheen gaan, lijkt me. Eerlijk gezegd, ik snap niet hoe Amerika ooit aan zo'n idioot van een president is geraakt."

Iets anders: sterren als Courtney Love, Michael Stipe en Bono schuiven u in interviews steevast naar voor als een van hun grote voorbeelden. Hoort u uw eigen invloed in hun muziek?

"Nauwelijks, maar ik ga er ook niet naar op zoek. Ik vind het wel een grote eer, want ik weet hoezeer ik vroeger zelf aan mijn eigen idolen gehecht was. Iemand als Michael Stipe is inmiddels een van mijn beste vrienden geworden. Hij heeft me enorm geholpen in een periode dat ik het ontzettend moeilijk had. Toen Fred net gestorven was, kwam Michael als een wildvreemde mijn leven binnengestapt. Ik had hem nooit eerder ontmoet, maar het eerste wat hij deed was al mijn ziekenhuisfacturen betalen. Ongelofelijk, eigenlijk. Het leek wel alsof er plots een engel voor de deur stond. Blijkbaar had mijn muziek hem als tiener door een zwarte periode geholpen en hij voelde heel erg de behoefte om iets terug te doen. Dat vond ik geweldig. Zelf ben ik destijds ook platen beginnen maken omdat de songs van Jimi Hendrix, Bob Dylan en Smokey Robinson me overeind hadden gehouden. Dat wilde ik zelf ook bereiken. Wanneer iemand me dan achteraf komt vertellen dat Horses zijn leven heeft veranderd, hou ik daar dus een goed gevoel aan over. Dat wil zeggen dat ik mijn taak volbracht heb."

Steeds meer songwriters schrijven hun teksten op de computer, maar om de een of andere reden lijkt u me eerder het ambachtelijke type dat nog met pen en papier werkt.

"Euh, ja. Ik weet niet eens hoe je een computer aan moet zetten. Hopeloos is het. Ik heb er ook een eeuwigheid over gedaan om mijn pen in te ruilen voor een typemachine. En zelfs daar heb ik nog steeds problemen mee. Onlangs dacht ik dat het ding stuk was, tot mijn dochter me erop wees dat de stekker niet eens in het stopcontact zat. Kun je nagaan."

U mag dan zelf wel niet veel belang aan uw kleding hechten maar het is bekend dat u wel een grote invloed hebt gehad op een van de belangrijkste Belgische modeontwerpsters: Ann Demeulemeester.

"Ik heb momenteel zelfs een jasje van haar aan. Ook zij is intussen een echte vriendin geworden. In de jaren zeventig kwam Ann als jong meisje naar mijn optredens kijken. Daar heeft ze inspiratie opgedaan om een ander soort kleren te gaan ontwerpen. En nu maakt ze dingen die ik zelf heel graag wil hebben. Ann is ontzettend lief voor me. Als ik in België optreed, komt ze altijd langs. Zodra ze dan ziet dat ik weer eens dezelfde afgedragen kleren aan heb, fluistert ze me toe dat het tijd wordt voor iets nieuws en geeft ze me een van haar jasjes, terwijl ik weet dat die dingen vreselijk veel geld kosten. Ik heb nu zes Ann Demeulemeester-jasjes in verschillende staten van ontbinding. Het eerste stinkt intussen een beetje en hangt nog nauwelijks aan elkaar. Dat ga ik binnenkort eens aan een of ander rock-'n-rollmuseum cadeau doen."

Land (1975-2002)

is verschenen bij Arista/BMG Ariola.

'De enige plaats waar nationalisme thuishoort, is het voetbalstadion. Daar mag je negentig minuten geloven dat je beter bent dan de rest'

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234