Zondag 02/10/2022

'Waarom mannen niet luisteren'

'Waarom mannen niet luisteren en vrouwen niet kunnen kaartlezen', zo luidt de provocerende titel van het succesboek van Allan en Barbara Pease. 'De Morgen'-journaliste Hilde Sabbe laat er haar licht over schijnen.

Brussel / Eigen berichtgeving

Hilde Sabbe

Waarom mannen niet luisteren... en vrouwen niet kunnen kaartlezen, zo luidt de volledige titel van het boek.

Eerlijkheidshalve moet ik toegeven dat vooral het eerste mij interesseert. Kaartlezen is per slot van rekening een vaardigheid waar niet elke dag een beroep wordt op gedaan, en binnenkort beschikt elke auto over een boordcomputer waarmee ons falen voorgoed verdoezeld wordt. Het onvermogen van mannen om te luisteren daarentegen, is een dagelijkse bron van conflicten en kwelling, wat zeg ik, een motief voor moord en doodslag.

Dan heb ik het niet over de selectieve doofheid van mannen als het om eenvoudige mededelingen van huiselijke aard gaat, als daar zijn: 'vergeet je niet een broodje te kopen', 'zet je de vuilnisbakken buiten' of 'wie brengt Maaike naar de muziekschool'. Dat heeft niks te maken met kunnen en alles met willen, en dat mechanisme is ons, vrouwen, ook niet helemaal onbekend. Veel ergerlijker is het flagrante onvermogen van mannen om a) ons te laten uitspreken, b) te horen wat we werkelijk zeggen en c) zich iets voor te stellen bij de gevoelens die we uiten.

Maar kijk, laten we er niet te hard over vallen, want het is echt geen kwade wil, zo verzekeren Allan en Barbara ons. Mannen onderbreken vrouwen die hun hart willen luchten niet omdat het nu eenmaal onbeschofte bullebakken zijn die nog wel iets anders (en dringenders) aan hun hoofd hebben dan jouw verhaal, maar gewoon uit dadendrang, omdat ze per se met oplossingen voor de dag willen komen. Ze kunnen het niet helpen, hun hersenen zijn daarop ingesteld.

Mannen, zo weten de auteurs, bezitten een logisch, probleemoplossend verstand. Wanneer een man voor het eerst een restaurant binnenkomt, kijkt hij om zich heen en ziet hij dingen die gemaakt moeten worden, schilderijen die recht gehangen moeten worden en bedenkt hij hoe de ruimte beter kan worden ingedeeld. Confronteer je diezelfde man met een vrouw die gewoon voor zichzelf even de dingen op een rijtje wil zetten, dan ziet hij een vraagstuk waar hij alleen de oplossing voor weet. In alle bescheidenheid denkt hij dat ze zich dan veel beter zal voelen. Maar het echte probleem is dat vrouwen niet per se een oplossing willen, ze willen praten en dat er iemand luistert.

Hoe we dat voor elkaar kunnen krijgen staat ook in het boek - de auteurs zijn echt de beroerdste niet. Het recept is eenvoudig: maak tijd, geef hem een tijdstip, kondig een tijdslimiet aan en vertel hem dat je niet uit bent op oplossingen of actieplannen. Zeg: "Ik zou graag met je over mijn dag willen praten. Is na het eten goed? Ik heb geen oplossingen voor problemen nodig, ik zou alleen graag willen dat je luistert." De meeste mannen gaan in op een dergelijk verzoek, zo verzekeren ons de auteurs, omdat het een tijd, plaats en doel heeft - dingen die de mannelijke hersenen aanspreken.

Allemaal goed en wel, maar dat betekent nog niet dat ook de vrouwelijke psyche erdoor gecharmeerd raakt. Ik denk dat nogal wat vrouwen de lust tot conversatie zou vergaan als ze een simpele babbel moeten plannen, timen en aankondigen als gold het een onderdeel van een congresagenda. En dan sta je weer even ver.

Dat is nu precies mijn voornaamste bezwaar tegen dit soort ongetwijfeld goedbedoelde boeken. Als je ze uit hebt, ken je meteen een heleboel mogelijke verklaringen voor het feit dat mannen niet luisteren. Hun hersenen staan niet in verbinding met hun gehoororgaan. Door hun prehistorisch verleden als jager zijn ze voorbestemd om alleen dierengeluiden op te vangen. Ze komen echt van Mars. Elke auteur heeft zo zijn eigen theorie. Vult u zelf maar aan. Maar wat schieten wij er nu eigenlijk mee op?

Natuurlijk, dergelijke boekwerkjes bezorgen beide seksen een alibi, en ontslaat ze meteen van elk schuldgevoel of poging tot verbetering. Sorry schat, ik kan het niet helpen. We zitten nu eenmaal zo in elkaar. En dat zal dan ook wel. Maar voor een leuke relatie is het wel zo prettig als je niet in de verschillen berust, maar je daar even aan ontworstelt. Dat kost moeite, maar misschien is de mate waarin je bereid bent daar energie aan te wijden wel een goede graadmeter voor de liefde in de relatie.

Toegegeven, het was een dichter - Herman De Coninck om precies te zijn - die tot dit inzicht kwam: "als je jezelf nukkig onder de dekens ingraaft, wil je eigenlijk zeggen: kom bij me liggen" of iets dergelijks. Maar tegelijk was hij een man, met dezelfde genetische voorbestemdheid. Maar wel een die de moeite nam om zijn geliefde nauwkeurig te observeren, en haar lichaamstaal te interpreteren en te vertalen.

Waarom mannen niet luisteren en vrouwen niet kunnen kaartlezen, Allan & Barbara Pease. Uitgeverij Het Spectrum, 530 frank.

Ik vraag me af wat vrouwen (en mannen!) opschieten met dit soort boeken

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234