Zondag 25/09/2022

‘Wat Els De Schepper kan, ik ook’

Heel Vlaanderen leek zaterdag de liedjes van Kaandorp te kennen. ‘Voor herhaling vatbaar’, vertelde ze nadien.

Muzikant Cor Bakker kondigde haar zaterdagavond met veel tromgeroffel aan. “De kroon op de schepping, het oogappeltje van Darwin. Dames en heren, hier is miss Bridget Kaandorp.” De 48-jarige cabaretière, gehuld in een knalrode, spannende jurk en hoge naaldhakken, vroeg haar publiek al na één liedje wie een cabaretavond verwachtte. Geen tien handen gingen de lucht in. “Nou, jullie hebben het alvast helemaal mis”, wist ze. Dan hadden ze maar naar Geert Hoste moeten gaan in de Stadsschouwburg. De grand dame van de humor zou enkel liedjes ten gehore brengen. Tientallen keren trachtte ze het publiek te overtuigen dat het een popconcert betrof, en dat ze de special effects er maar bij moesten fantaseren, “want daar hadden we geen geld voor”.

Drie regels tijdens het concert. Telkens ze een nieuwe boa om de nek sloeg, stond dat voor een nieuwe jurk. Een kleine sprong van het verhoog waarop het drumstel zich bevond, betekende dat ze als een diva ergens van op een hoge trap naar beneden kwam. En close-ups, dat stond voor de momenten dat ze het publiek in trok, om op de schoot van of schurend tegen een nobele onbekende miniduetjes te slaken. Bij haar eerste trip door de zaal zuchtte ze telkens ze een homo zag zitten. “Man, wat zijn hier weer veel nichten, of hoe noemen jullie dat?” Jeanetten, riep iemand. Hilariteit in de zaal toen ze zich toch op de schoot van een oudere heteroman vlijde en nadien zei: “Tyfus Maria, zeg. Overal zijn ze, die jeanetten. En dan is er eens iemand die wél van vrouwen houdt, is ie gelijk heel erg lelijk.”

Kaandorp gaf als snel een streepje uitleg over de opzet van de show. “We hadden eigenlijk begrepen dat het Sportpaleis de poptempel van Antwerpen is”, klonk het. Daar wilde zij, Cor Bakker en de drie andere muzikanten ook belanden. Op naar de 50.000 bezoekers, drukte ze haar wens uit, “want als Els De Schepper dat kan, kan ik het volgens mij ook”. Haar woorden waren nog niet koud, of een oorverdovend applaus ging door de zaal.

Pessimisten en protten

Op naar het Sportpaleis moest een best of worden van haar grootste hits. Alleen, Kaandorp heeft niet echt veel hits. Toch niet in Vlaanderen. De laatste tien jaar kwam er niet één cd van haar uit, maar dat hield het publiek in Antwerpen niet tegen haar liedjes vrolijk mee te zingen, te schreeuwen of - op haar gezag - te fluisteren in eerste of tweede stem. YouTube, waarop al deze succesnummers te zien zijn, speelt hierin wellicht geen onbelangrijke rol.

Kaandorp heeft een repertoire van drie soorten liedjes: de uiterst gevoelige, de hilarische, en de liedjes die weliswaar uiterst gevoelig beginnen, maar uitmonden in hilariteit. Zo bezong ze de pijn die haar tienerdochter ooit ervoer na een eerste keer liefdesverdriet, of werd het optimisme bezongen in ‘Alles komt goed’. Maar daar stond uiteraard haar bekende muzikale lulkoek tegenover als ‘Ik haat je’ - bijna een klassieker. Net als ‘Annelies van der Pies’, ‘Kakken’, ‘Was ik maar jouw radiografisch bestuurbare zeilboot’ of het sublieme ‘Ik heb een heel zwaar leven’. Met dat laatste nummer kregen de pessimisten dan weer lik op stuk. Kaandorp bezong daarin, half liggend op een stoel en met een bewust overslaande zaagstem, het leven van een vrouw die niet meer deelneemt aan het leven omdat het toch allemaal niet lukt. Weinigen die de tekst niet kenden. “Ik neem het leven heus wel zoals het komt, maar ja, soms komt niet. (…) Bij de ene is het vaak vloed, bij mij vaak eb.”

Verzoeknummers

Ook erg gesmaakt was ‘Andries Knevel’, het aan de gelijknamige EO-interviewer opgedragen lied waarin la Kaandorp beschrijft dat de goorste gebeurtenissen haar mogen ontvallen, “als ik het maar niet met Knevel moet doen.”

Een lied dat op serieuze toon vertelt hoe ze haar lief op een avond, bij het voorstellen van een oude vriendin, plotsklaps is kwijtgeraakt, is ‘Ik ben hem kwijt’. Dat is zo’n typisch lied waarvan de toon weliswaar even serieus blijft, terwijl de tekst alsmaar dreigender en grappiger wordt. In het laatste refrein klinkt het vrolijk: “En wat er ook nog gaat gebeuren: Ik ga die kut eens van haar klit tot aan haar navel openscheuren. Die doet haar benen nooit meer wijd. Ik ben ze kwijt.”

Op elke stoel had Kaandorp briefjes gelegd waarop toeschouwers verzoeknummers mochten noteren om ze vervolgens op het podium te komen leggen. Opvallend hoeveel mensen dat ook deden. Opvallend hoeveel van die mensen ze bij die gelegenheid ook aansprak of zelfs het podium mee opvroeg. Iemand uit het publiek zong zelfs ‘Lichtjes van de Schelde’. Die interactie werd nog sterker toen ze voor het lied ‘Kakken’ honderden ballons door de zaal gooide en het publiek aanporde om naar believen de protgeluiden uit dat kleinood te laten ontsnappen. Serpentines gingen er nadien ook nog door zaal, wat de chaos en de leute alleen maar vergrootte. De Hollandse met het verwaaide kapsel en dito gezicht werd, na een kleine twee uur, terecht getrakteerd op een staande ovatie.

In een gesprek nadien toonde Kaandorp zich hoogst verbaasd over de kennis van haar liedjes bij het Vlaamse publiek. “Wat een onverwachte, maar reuzeleuke ervaring.” De cabaretière omschreef haar show als een “lollig tussendoortje”. “In feite was het een gehaaide producent die geld wilde verdienen door Cor Bakker en mij samen te brengen in een show. Dat zou geld opleveren. We hebben toegezegd voor we wel en goed beseften in welke vorm we zo’n show moesten gieten. Tja, dit was het resultaat. En het werkt. We hebben het tot nu toe zo’n twaalf keer gedaan met telkenmale een erg enthousiaste zaal. Heerlijk, al moet ik zeggen dat ik best nerveus was omdat ik sommige van die muziekteksten helemaal niet meer kende. Sommige zijn twintig jaar oud.”

Dat de zaal ook in Vlaanderen vol homo’s zat, ervaart ze niet eens meer als verrassend. “Hier was het weer zo: telkens je een knappe man ziet zitten, zit er een andere knappe man naast. Maar hier zaten er wel héél veel. (Grijnzend) Ongelooflijk, terwijl ik toch een hele brave, voorbeeldige huisvrouw ben.”

De drang om door te breken in Vlaanderen is er tot op zekere hoogte, zegt ze. “In Nederland heb ik al alle theaters gehad en steeds waren ze allemaal uitverkocht. Programma-directeuren smeken me bij wijze van spreken of ik alsjeblieft bij hen kom optreden. Maar je moet je voorstellen dat als je met een nieuwe show door heel Nederland toert, je heel lang bezig bent. Om dan nog eens drie maanden door Vlaanderen te toeren, nou, dat is me wat. Langs de andere kant is het hier reuzegezellig en merken we dat we het publiek helemaal mee hebben, dus ja, ergens wil ik wel.”

Haar opzet om het Sportpaleis te vullen, wuift ze bescheiden weg. En toch. “Dat is in feite een grapje, maar het zou wel leuk zijn, natuurlijk.” Ze blijft echter realistisch. “Daar moet je veel airplay voor hebben, en dat heb ik niet. Ik doe niet mee aan tv-spelletjes en heb al jaren geen cd meer op de markt gebracht, laat staat dat er een radiohit uit gedistilleerd werd.” Het succes van de voorbije theatershow heeft haar echter aan het denken gezet. “De vraag is wat we hier mee moeten. Dit hadden we niet verwacht. Deze aanpak blijkt best te werken in het theatercircuit. Ik denk dat we eens flink moeten nadenken over hoe we dat moeten opvolgen. Misschien moeten we toch een cd met de bekendste liedjes uitbrengen. (Zuchtend) Maar dat is weer zoveel werk. Nu ja, we zien wel.”

Najaar 2011-voorjaar 2012 doet Brigitte Kaandorp Vlaanderen opnieuw aan, ditmaal met een heuse cabaretshow. Els De Schepper mag nerveus beginnen worden: Kaandorp is namelijk een moordgriet.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234