Woensdag 28/09/2022

WK Dagboek

Bordeaux * Een busje * Negen Belgen

België-Nederland slaan we over. Fuck Holland! Wij gaan taco's kraken en tequila kappen. Olé! Op naar Bordeaux voor de match tegen Mexico. Er was nog wel een probleempje: tickets.

Donderdag 18 juni. Wij, negen gezonde Antwerpse jongens staan klaar om de eer van het vaderland te gaan verdedigen. Nog snel 72 halve liters van het biermerk dat onze nationale elf ook zo graag drinken inladen, en wegwezen. Na een halfuur rijden is het al 1-0 voor ons busje. We slagen erin om via binnenwegen een monsterfile naar Brussel te vermijden. Achteraf blijkt de wraak van koning auto zoet te zijn. Pas tweeënhalf uur later - met de radio afgestemd op johnny-house van de zwaarste soort - rijden we Frankrijk binnen. Het WK kan beginnen.

Vrijdag 19 juni. Via de gsm komen we te weten dat er nog vijftien Antwerpse jongens in Cap Feret verblijven, een kustplaats 70 kilometer ten oosten van Bordeaux. Na een gezellige rit van elf uur staan we daar op het strand. Cap Feret werd tijdens de oorlog door de Duitsers met bunkers en afweerposten versierd. Ze staan er nog. Dat inspireert ons om de landing van de geallieerden eens dunnetjes over te doen. Met veel lawaai bestoken we de tenten van de nog slapende Antwerpenaars met dennenappels en zandbommen. Hun reactie is nogal lauw: het was de nacht ervoor net iets te gezellig geweest.

Niemand heeft een ticket voor de match van morgen. Er is nood aan een stevig strijdplan, willen we niet met lege handen staan. De plaatselijke zwarte markt is prijzig. In Bordeaux wordt tot 35.000 (Belgische) frank gevraagd en niemand is bereid om meer dan 2.500 te betalen. Plan nummer twee dan maar. De WK-organisatoren bluffen dat de stadions ondoordringbaar zijn. Wel, morgen gaan we dat uittesten. Naar binnen stormen of sluipen. Kijken of het kan.

Met een gerust gemoed beginnen we aan een strandwandeling - ook een tijdverdrijf van de Rode Duivels. Intussen hebben wij een nieuwe olympische sport in de maak: brandingsurfen met zijn vieren op een dubbele luchtmatras. Het plaatselijke Baywatch Rescue Team is allerminst onder de indruk.

's Avonds komen we twee Engelsen tegen. Die kunnen alleen maar bevestigen dat de Fransen waanzinnige prijzen vragen zoals bij Engeland-Tunesië in Marseille. Zelfs toen de wedstrijd al bezig was, kwam er geen prijsdaling van de tickets op de zwarte markt.

Na een terrasfeestje en veel flessen rosé vallen we om 4 uur in slaap. Morgen is de big day.

Zaterdag 20 juni. Op naar Bordeaux. De 1-0-voorsprong van ons busje zijn we kwijt wanneer de chauffeur er in slaagt om tijdens het parkeren de schuifdeur in de prak te rijden. In de binnenstad lijkt het wel of het Aalsters carnaval naar hier verhuisd is. Die Belgen komen zichtbaar voor de onderbroekenlol en de schminkpartijen, en niet voor het voetbal. Ze blijken allemaal wel tickets te hebben en wij niet. De prijzen die 's middags gevraagd worden, liggen nog altijd tussen de 5.000 en 10.000 frank.

Op de place de la Victoire blijven de Belgen toestromen. We love you Belgium, we do! Ze zingen haast uitsluitend in het Engels en er is niemand van het Taalactiecomité om dit aan te klagen. Dus doen de Mexicanen het maar: Belgas parlo belga! De taal van hun grote buur de VS werkt de arme Mexicanen blijkbaar danig op de zenuwen.

Halfdrie als we de bus naar het stadion nemen. Hier zijn de Mexicanen ver in de meerderheid. Ze betalen - zonder met de ogen te knipperen - tot 20.000 frank voor een ticket. Arme Mexicanen bestaan maar niet vandaag in Bordeaux. De politie pakt iedereen op die tickets, echte of valse, verkoopt. Een Belg die een gestolen ticket heeft gekocht, wordt zonder pardon uit het stadion gezet. Met nog een uur voor de aftrap wordt het tijd om plan nummer twee in te zetten. We lopen rond het stadion en geven onze ogen de kost. Hoeveel controleurs en kaartjesscheurders staan er daar? Staan ze met de rug tegen de muur of kunnen we er achter doorglippen? Hoe hoog zijn de hekken? Twee van onze jongens zullen uiteindelijk tijdens de tweede helft toch binnen kunnen. Ze wandelen gewoon het stadion in.

Bordeaux kampt intussen met een hittegolf: 39 graden, de warmste dagen sinds '89. Op doktersadvies blijven we voortdurend pils drinken om ons vochtpeil op niveau te houden. Er is ook aan de kaartjesloze supporters gedacht. Daarvoor moeten we de bus nemen naar de Village Mondiale, waar een reuzenscherm van 5 op 5 meter is opgesteld. Er zijn duizenden Mexicanen en tientallen Belgen. Er is bier, er is schaduw. Het is er beter dan in het stadion. De wedstrijd zelf is barslecht. Als het 2-2 wordt, gaan de Mexicanen massaal uit de bol. We vervloeken de Rode Duivels. Duivels? Tamme zeeleeuwen zijn het.

Na afloop duiken we in de jardin publique even in een fontein om af te koelen. Dit lokt veel omstaanders. We gedragen ons als waardige culturele ambassadeurs en gaan met Antwerpse vlag en alles kopje onder. Op de place de la Victoire is ondertussen een Mexicaans-Belgisch volksfeest losgebarsten. Rond 1 uur 's nachts beleven wij ons moment van glorie. Een cafébaas heeft zijn zaak gesloten, maar vergeet de tapkraan op het terras... Free beer for the lads! wordt onze nieuwe strijdkreet.

Later zakken we af naar ons basiskamp dat herdoopt is tot Cape Fear. We trekken twee flessen champagne open en dan zit het WK er voor ons op. Met open schuifdeur bollen we terug naar België. Toch nog 2-1 voor ons busje.

Levi Sollie

(met dank aan Manu,

Jake, Dylan, Luk T. (foto's), Alain, Nando, Mark, Roger en alle andere aanwezige R. Antwerp FC-fans)

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234