Maandag 03/10/2022

WONEN IN BOEKEN

Leven tussen boeken is wat de mensen in deze rubriek letterlijk doen. Elke week portretteren we een fervente lezer in zijn huiselijke omgeving en peilen we naar zijn of haar liefde voor literatuur. Vandaag: de van een sabbatical genietende Dirk Peeters

NAAM Dirk Peeters (57)
STAD Antwerpen
BEROEP sabbatical
VRIJE TIJD reizen, bourgondische bezigheden en voor Desi zorgen, mijn zuurdesem

"Als ik iets doe, doe ik het grondig. Een jaar of vijfentwintig geleden kreeg ik van een vriend een briefje met de naam van een schrijver en de titel van een boek erop. 'Moet je eens lezen', zei hij. 'Is best geestig.'

"Het was The Sot-Weed Factor van John Barth. Vanaf de eerste zin was ik verkocht en het is nog steeds mijn favoriete boek. Niet alleen heb ik nadien zowat ieder woord gelezen van Barth, ik begreep ook niet waarom zo'n fantastische schrijver niet bekender was bij een ruim publiek. En dus nam ik me voor daar verandering in te brengen.

"Overal waar ik kwam, ging ik in tweedehandswinkels op zoek naar exemplaren van het boek en ik kocht ze allemaal. Met het vuur van een missionaris deelde ik ze daarna uit. Lezers, niet-lezers, anglofielen en Engels-onkundigen, iedereen kreeg een exemplaar. De traditionele fles als geschenk bij een uitnodiging voor een etentje werd voortaan vervangen door een exemplaar van Het Boek, en misschien was het inbeelding, maar spoedig werd ik veel minder vaak uitgenodigd dan voorheen.

"Terugdenkend aan deze kruisvaarderstijd, vermoed ik trouwens dat ik sommige exemplaren van The Sot-Weed Factor meer dan eens heb gekocht, zo snel brachten mijn geliefden hun exemplaar terug naar de tweedehandswinkel.

"John Barth mag dan wel mijn favoriete boek geschreven hebben, de grootste blijft voor mij William Faulkner, net zo vernieuwend voor de eerste helft van de 20ste eeuw als Barth dat was voor de tweede. 'Pas wanneer ik over iets geschreven heb, weet ik ook wat ik ervan denk', zei hij ooit. Ik volg die regel. Wanneer ik iets niet klaar zie, ga ik rustig zitten, structureer alles op een blad en dan is het meteen duidelijk.

"Momenteel zit ik tussen twee jobs in en geniet ik van een sabba-tical. Ik lees daardoor wat meer, maar veel tijd kruipt ook in het onderhouden van Desi, mijn zuurdesem waarmee ik brood bak. Dat is mijn nieuwe huisdier dat iedere dag verzorgd en gevoed moet worden.

"Ik lees alles wat los en vast zit over desem, ook op internetfora. Alweer bijzonder grondig, vrees ik, maar het loont. Zo ontdekte ik dat ik niet de enige ben die zijn desem een naam geeft. Ik raakte aan de praat met een stel Amerikanen en die bleken dat allemaal te doen."

NAAM Dirk Peeters (57)
STAD Antwerpen
BEROEP sabbatical
VRIJE TIJD reizen, bourgondische bezigheden en voor Desi zorgen, mijn zuurdesem

"Als ik iets doe, doe ik het grondig. Een jaar of vijfentwintig geleden kreeg ik van een vriend een briefje met de naam van een schrijver en de titel van een boek erop. 'Moet je eens lezen', zei hij. 'Is best geestig.'

"Het was The Sot-Weed Factor van John Barth. Vanaf de eerste zin was ik verkocht en het is nog steeds mijn favoriete boek. Niet alleen heb ik nadien zowat ieder woord gelezen van Barth, ik begreep ook niet waarom zo'n fantastische schrijver niet bekender was bij een ruim publiek. En dus nam ik me voor daar verandering in te brengen.

"Overal waar ik kwam, ging ik in tweedehandswinkels op zoek naar exemplaren van het boek en ik kocht ze allemaal. Met het vuur van een missionaris deelde ik ze daarna uit. Lezers, niet-lezers, anglofielen en Engels-onkundigen, iedereen kreeg een exemplaar. De traditionele fles als geschenk bij een uitnodiging voor een etentje werd voortaan vervangen door een exemplaar van Het Boek, en misschien was het inbeelding, maar spoedig werd ik veel minder vaak uitgenodigd dan voorheen.

"Terugdenkend aan deze kruisvaarderstijd, vermoed ik trouwens dat ik sommige exemplaren van The Sot-Weed Factor meer dan eens heb gekocht, zo snel brachten mijn geliefden hun exemplaar terug naar de tweedehandswinkel.

"John Barth mag dan wel mijn favoriete boek geschreven hebben, de grootste blijft voor mij William Faulkner, net zo vernieuwend voor de eerste helft van de 20ste eeuw als Barth dat was voor de tweede. 'Pas wanneer ik over iets geschreven heb, weet ik ook wat ik ervan denk', zei hij ooit. Ik volg die regel. Wanneer ik iets niet klaar zie, ga ik rustig zitten, structureer alles op een blad en dan is het meteen duidelijk.

"Momenteel zit ik tussen twee jobs in en geniet ik van een sabba-tical. Ik lees daardoor wat meer, maar veel tijd kruipt ook in het onderhouden van Desi, mijn zuurdesem waarmee ik brood bak. Dat is mijn nieuwe huisdier dat iedere dag verzorgd en gevoed moet worden.

"Ik lees alles wat los en vast zit over desem, ook op internetfora. Alweer bijzonder grondig, vrees ik, maar het loont. Zo ontdekte ik dat ik niet de enige ben die zijn desem een naam geeft. Ik raakte aan de praat met een stel Amerikanen en die bleken dat allemaal te doen."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234