Dinsdag 27/09/2022

Zonne-energie tegen acuut slaaptekort

Afwezige zon kan geen domper zetten op heidens zonneritueel

Voor niets gaat de zon op. Toch zijn er mensen die er hun nachtrust voor over hebben om de zon te eren. Net omdat die fantastische vuurbol elke dag gratis en voor niets ten hemel stijgt en ons met haar energie verwarmt, staat ze erg hoog aangeschreven bij aanhangers van moderne natuurgodsdiensten.

Koksijde

Van onze verslaggeefster

Barbara Debusschere

Koksijde. Halfvijf 's morgens. Op dit onzalige uur der nachtbrakers, postbodes en bakkers troepen ook mensen samen die de jaarlijkse zomerzonnewende vieren. Plaats van het gebeuren is de Hoge Blekker, de hoogste duin aan onze kust. Beneden wacht ons iemand op van de beplantingsdienst van Koksijde, die de nachtelijke bezoekers verwelkomt. Vooralsnog zijn die nergens te bespeuren. "Maar er wordt veel volk verwacht." De zon staat ten slotte niet alle dagen op. Of liever, ze staat niet alle dagen op 21 juni op. Dat is de langste dag van het jaar en dan kijkt de zon ons ook het langst aan. En dat moet gevierd worden. Vooral in Stonehenge, en over heel het land en ook in de buurlanden is 21 juni voor witte heksen en andere heidenen dan ook het moment bij uitstek om de zon te eren en om 'energie voor de rest van het jaar op te vangen'. Alleen is het vrijdag 22 juni, eigenlijk al 23 juni. Maar voor de nachtelijke zonnekloppers hier in Koksijde vormt dat geen bezwaar. "Men is daar flexibel in", zegt een dame die gelukzalig in de paarsblauwe verte tuurt.

Op de top van de duin, waar je uitkijkt op een minivallei met zand en bomen, zijn vier mensen druk in de weer met een altaar, tafellakens, bloemen, takken en gigantische broden. "Nee!", gilt een man opeens angstig. Omdat we weten dat er witte heksen verwacht worden die het ritueel zullen uitvoeren, vrezen we het ergste. "Die plooi van dat tafellaken moet zo! Ik heb daar feeling voor", gaat de stem geruststellend voort. Het is de stem van Eric Colpaert, de man die dit zonneritueel voor het eerst hier op de Hoge Blekker organiseert. "Eric is een geomanticus", weet Jan Loonens, de Koksijdse schepen voor Groen, die zich ondertussen op een bankje geïnstalleerd heeft. "Hij is enorm bezig met harmonie in de natuur, in landschappen", gaat Loonens verder. De aanwezigheid van de schepen heeft alles te maken met harmonieuze landschappen. Dankzij Eric won Koksijde twee jaar geleden een wedstrijd voor steden en gemeenten in bomen planten. "Het ging niet om zomaar wat bomen aanplanten, maar om het zwaar verkapte en verstedelijkte landschap opnieuw in evenwicht te brengen met de natuur", aldus Colpaert, die ook architect is. Het winnende project wordt opgevolgd door de seizoensvieringen uit de natuurreligies. "Omdat op de Hoge Blekker ook een 'zonnepoort', een speciale platte steen en een rij bomen in de richting van de zon, zal opgericht worden, grijpt het zonneritueel hier plaats", zegt Colpaert.

"Ze gaan in het rond huppelen en broden naar de zon richten", weet Pieter, een jongen die samen met zijn vader en amateur-fotograaf Marc even komt kijken. Ondertussen is nog meer volk toegestroomd. Op het eerste gezicht zijn het gewone dames en een paar mannen van alle leeftijden. Marina, als heks beter bekend als Sabia, is een van hen. "Wij zijn wicca's en gaan straks broden instralen en vrouwelijke energie over heel het land stralen", zegt ze. Stralen. Dat doen deze natuurgelovigen op dit onmogelijke uur op een bijna irriterende manier wel. Enthousiast sommen ze het uur van hun ontwaken op. Drie, halfvier, vier. En niet moe, neen, en ook niet van plan om later weer in bed te kruipen, want vol van zonne-energie vat je geen slaap.

Om 29 over vijf staat de zon op. In een mum van tijd hebben de heksen, onder wie ook een paar mannen, zich gehuld in een wit kleed met daarover een zwarte cape. Aan de horizon zijn een paar roze, maar vooral veel grijze wolkjes te zien. Ook de opperheksen, Mireille (in wit gewaad, kort, blond geverfd kopje) en Bram (in wit en donkerblauw, grijs, brilletje) zijn gearriveerd. Alsof ze het afgesproken hebben, gaan de heksen opeens in een halve kring rond het altaar staan, Bram en Mireille richten zich naar de opkomende zon en een doffe bel weerklinkt. "Het heeft iets van een eucharistie in open lucht", slaat een verbaasde fuifgangster die hier toevallig beland is de nagel op de kop. Een godheid wordt aanbeden, vier kinderen met bleke verwonderde gezichtjes en een kruidenkrans op het hoofdje steken onder heksenbegeleiding broden in de lucht, die daarna worden verdeeld, deelnemers worden aangemaand elkaar de hand te drukken en alles wat goed en mooi is, kracht, liefde, harmonie, samenhorigheid, vrede, wordt opgeroepen. In de verte drinken een paar mannen van een iets andere strekking wijn uit runderhorens.

Maar er zijn ook verschillen. Zo werd allereerst 'de plaats rein gemaakt'. Op dat bevel kringelen de heksen en sympathisanten in de halve cirkel met wierrookstokjes boven en langs elkaars lichaam. Er wordt ook een minuut stilte gehouden en, zoals aangekondigd door Pieter, wordt er 'vrouwelijke energie' over heel het land gestuurd. Ook de mannen doen mee, want iedereen heeft vrouwelijke energie in zich. Dat stralingsmoment ziet er niet spectaculair uit. Je ziet eigenlijk niets, en de finesses ervan achterhalen, (hoe doe je dat?, wat word je verondersteld te voelen en te denken?), blijkt voor leken geen sinecure.

Ook de heksendans valt totaal buiten de definitie 'een eucharistie in open lucht'. "Om onze vreugde te uiten over de zon die ons en de aarde verwarmt, maken we een dans", weergalmt de stem van Mireille, waarop de groep heksen een kringdans maakt en met de strofe 'We all come from the godess, and to her we shall return, like a drop of rain, flowing to the ocean...." een heksenlied aaneen breit. Niet veel later is het zonneritueel op de duin afgelopen. Later volgt nog een wandeling naar een duinpan, waar nog meer zonne- en ook bomenrituelen zullen worden uitgevoerd. Totnogtoe schitterde de zon evenwel door haar afwezigheid. Is het brood dat we gegeten hebben dan wel bestraald? Had het allemaal wel zin? "Natuurlijk wel", zegt Mireille. "De zon is wel degelijk opgestaan en de universele energie is overal aanwezig, alleen heeft zich niet laten zien." Een van haar discipelen beaamt. "Voel je dat niet, die tintelende energie?", vraagt de vrouw. Als we noodgedwongen moeten toegeven dat we enkel koude voeten, klamme handjes en acuut slaaptekort voelen, klinkt het bezorgd: "Je moet erin proberen te geloven."

'De zon is wel degelijk opgestaan en de universele energie is overal aanwezig, alleen heeft ze zich nu nog niet laten zien'

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234