Maandag 26/09/2022

Zwalpen tussen metal en powerpop

rock

cave in wil nog geen afscheid nemen van het verleden

Brussel

Van onze medewerker

Koen De Meester

Growing Up In Public, Lou Reed maakte er ooit een song over en de meeste bands moeten het ook doen. Het Amerikaanse viertal Cave In bijvoorbeeld weet wat het is, want zij maken op dit moment de overstap van de underground naar een hoger niveau. De groep zelf is er echter nog niet goed uit, want donderdag slingerden ze in de AB Club de luisteraars heen en weer tussen luide rotzooi en onvervalste powerpopjuweeltjes.

Het kwartet begon zeven jaar terug in een keldertje in Methuen in Massachusetts. Naar eigen zeggen kenden de toen puistige pubers enkel wat muziek van MTV en daar vierde de grunge op dat moment hoogtij. Cave In putte zich de eerste jaren uit in rauwe metal. Aan het eind van de jaren negentig vonden zanger Stephen Brodsky en gitarist Adam McGrath echter dat het welletjes was met hun tweederangsgeploeter. De band besloot dan maar van koers te veranderen, iets wat hen door de fans van het eerste uur niet in dank werd afgenomen.

De songs werden langer en onberekenbaar van structuur, zoals uit de tweede full-cd Jupiter uit 2000 bleek. Maar daarmee was geen eind aan de evolutie van de groep gekomen, want op de recente ep Tides Of Tomorrow schurkte de formatie zich aan akoestische gitaren. De groep kreeg onlangs ook de steun van Dave Grohl en dat viel niet in dovemansoren, getuige de uitverkochte AB Club.

De nieuwe cd Antenna verschijnt in maart en is voorlopig de laatste etappe in een grillige carrière. De plaat knapt onder de luide gitaren, maar klinkt erg popachtig en is hun beste werkstuk tot nu toe. Onze verwachtingen waren dan ook lichtjes gigantisch, maar Cave In wilde duidelijk (nog) geen afscheid nemen van het verleden. Daardoor bood de groep een te schizofrene luistertrip, volledig in de lijn van Queens Of The Stone Age, Rival Schools en Foo Fighters. Enerzijds hoorde je bij vlagen een slechte metalband en anderzijds een excellente powerpopformatie.

Zo openden ze de avond met 'Stained Silver'. Een haast profetische song want de band had heel wat kwikzilver in de aanbieding, maar er zat ook spul tussen dat dringend opgepoetst moest worden. Die oude draken klonken plomp en waren even stuurloos als een bulldozer zonder chauffeur. Elk greintje van subtiliteit werd blijkbaar opgespaard voor de nieuwe composities waaronder het schitterende 'Anchor' met zijn Beatles-achtige melodie. Toen de band deze track en andere nieuwe zoals 'Lost In The Air' speelde, dan klonken ze als enthousiast huilende gitaarwolven. Een andere fijn moment was 'Breath Of Water', waarin de stem van Brodsky sterk overtuigde.

Voor Cave In bestaat er dus maar één raad: gooi het verleden overboord en speel alleen nieuwe songs. Zoiets heet opgroeien.

Wie: Cave In Waar en wanneer: in de AB Club op donderdag 18 januari 2003Ons oordeel: Cave In slingerde de luisteraar heen en weer tussen luide rotzooi en onvervalste powerpopjuweeltjes.

Voor Cave In is er maar één raad: gooi het verleden overboord en speel alleen nieuwe songs

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234