Woensdag 17/08/2022

AchtergrondVoetbaltransfers

De aankopen van 100 miljoen euro missen vaak hun doel

Darwin Núñez kopt naar doel in de Champions League-partij tegen Ajax, vorig seizoen. Intussen heeft Liverpool de spits bij Benfica weggeplukt voor 75 miljoen euro. Beeld REUTERS
Darwin Núñez kopt naar doel in de Champions League-partij tegen Ajax, vorig seizoen. Intussen heeft Liverpool de spits bij Benfica weggeplukt voor 75 miljoen euro.Beeld REUTERS

Sinds Gareth Bale in 2013 ruilen voetballers regelmatig voor meer dan 100 miljoen euro van club. Ook in de nieuwe transferperiode vliegen de miljoenen alweer rond. Nochtans, de meeste megatransfers pakken teleurstellend uit.

Bart Vlietstra

Alsof het rosse centjes zijn, zo kwistig wordt er alweer gestrooid met miljoenen tijdens de nog maar net begonnen zomerse transferperiode. Voor tot voor kort relatief onbekende spelers als Darwin Núñez (van Benfica naar Liverpool) en Aurélien Tchouaméni (van AS Monaco naar Real Madrid) wordt, inclusief bonussen, bijna 100 miljoen euro betaald. De spelers en hun entourage toucheren daarbij aan salaris, tekengeld, bonussen en secundaire arbeidsvoorwaarden vaak nog een bedrag dat deze transfersom benadert of zelfs overstijgt.

Alsof er niets is geleerd van het verleden, want meestal blijkt duurkoop in dit segment ook echt een dure koop. Negen jaar geleden werd voor het eerst een bedrag met acht nullen betaald voor een speler; Gareth Bale trok van Tottenham Hotspur naar Real Madrid voor 101 miljoen euro. Bale won vijf Champions Leagues, maar was zelden hoofdrolspeler, was ontstellend vaak geblesseerd en leek zich de laatste drie jaar alleen te kunnen opladen voor interlands met Wales en potjes op zijn eigen golfcourse. Hij vertrekt deze zomer transfervrij, net als twee andere leden van ‘de club van 100 miljoen’: Paul Pogba (105 miljoen) en Ousmane Dembélé (140 miljoen) bij respectievelijk Manchester United en Barcelona.

Op Philippe Coutinho (135 miljoen) maakte Barcelona trouwens ook zo’n 120 miljoen verlies. Zijn meest memorabele momenten waren zijn twee treffers tijdens Barcelona-Bayern (8-2), gemaakt voor de Duitse club die hem huurde. Ook Antoine Griezmann (120 miljoen) kreeg de handen in Camp Nou weinig op elkaar en werd door Barcelona vorig seizoen terug verhuurd aan Atlético, dat nog altijd wacht op de ontbolstering van Griezmanns beoogde opvolger João Félix (127 miljoen).

De Franse middenvelder Aurélien Tchouaméni tijdens zijn persvoorstelling bij Real Madrid. Beeld AFP
De Franse middenvelder Aurélien Tchouaméni tijdens zijn persvoorstelling bij Real Madrid.Beeld AFP

Buurman Real zag topaankoop Eden Hazard (115 miljoen) vooral in de revalidatieruimte rondscharrelen. Ook Paris Saint-Germain had er beter aan gedaan Neymar en Barcelona te betalen per gespeelde wedstrijd in plaats van een transfersom van 222 miljoen en een jaarsalaris van 45 miljoen op de onderhandelingstafel te deponeren. Neymar ontbrak in zowat de helft van de wedstrijden, sowieso altijd als zijn zus jarig was. Dan was de aanschaf van Kylian Mbappé (180 miljoen) een betere zet van de Qatarese eigenaars. Al kon ook het Franse wonderkind de Parijse club nog niet aan de Champions League helpen.

Status verhogen

Toch blijven de miljoenen dus rondgepompt worden, ook al kwamen de drie topaankopen van vorige zomer – Romelu Lukaku (113 miljoen), Jack Grealish (117) en Jadon Sancho (85) – nog niet uit de verf bij hun nieuwe werkgevers. Voor clubs als Manchester City en PSG lijkt de geldstroom uit het Midden-Oosten schier onuitputtelijk. Ze hebben zichzelf met hun spectaculaire aankopen gemanifesteerd op het wereldtoneel.

De gelauwerde Engelse voetbalschrijver Jonathan Wilson stipt in een column in The Observer de statusverhogende werking van een mega-aankoop aan. “Het lijkt op het plezier dat velen lijken te halen uit winkelen. Als je een miljardair bent, is dat waarschijnlijk nog erger: ​​jij hebt misschien het grotere jacht, maar ik heb de duurdere middenvelder.”

Toch is er ook sprake van een commercieel vliegwiel. Grote namen aan boord – en als iemand meer dan 100 miljoen heeft gekost, wordt het vanzelf een grote naam – betekent in de ogen van velen dat je wel een grote club móét zijn. Het levert invitaties op voor lucratieve toernooien in Azië en Amerika en grote(re) sponsordeals en mediacontracten. Ook in België loopt veel jeugd in trainingspakken en tenues van PSG en Manchester City, hoewel zij nog nimmer de beste van Europa waren.

Opstand

De supporters zijn in eerste instantie enthousiast over de topdeals. Een topspeler die naar jouw club komt is wat iedereen wil. Al klinkt ook steeds vaker een tegengeluid tegen de geldsmijterij. Supporters kwamen in opstand tegen de voorgenomen Super League waarin de rijkste clubs zich wilden afscheiden. Louis van Gaal noemde Manchester United, waar hij eerder coach was, een commerciële club: geld gaat er voor voetbal. Iets wat oud-United-speler Robin van Persie al eerder benadrukte in het blad Santos.

“Ik heb die club in drie jaar helemaal zien veranderen. We reisden in de voorbereiding ineens van China, naar Tokio, naar Sydney, en stopten dan ergens op de terugweg nog voor een potje. Een paar dagen later speelde je je eerste officiële wedstrijd. Was je helemaal gesloopt. Door elke donderdagmiddag kon je een kruis zetten, want dan moest je shoots doen. Vier uur op je benen staan voor een biermerk in Thailand minder dan 48 uur voor een wedstrijd; dat is niet oké in mijn optiek. Van een afstandje bezien is het alleen maar erger geworden. Bij alle topclubs.”

De grootste vijf aankopen van Manchester United waren allemaal missers. Toch wordt er driftig gehengeld naar de Nederlander Frenkie de Jong, voor wie Barcelona minimaal 90 miljoen wil hebben. Op zich niet zo vreemd. Slechts drie van de topaankopen van het laatste decennium zijn een doorslaand succes geworden. Het gaat om een Nederlander (Virgil van Dijk naar Liverpool), een Uruguayaan (Luis Suárez naar Barcelona) en een Portugees (Cristiano Ronaldo naar Real Madrid). Allen zaten qua transfersom bovendien onder die vervloekte grens van 100 miljoen.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234