Dinsdag 26/10/2021

AnalyseBeerschot

De lijdensweg van Beerschot: van de zevende hemel stapje voor stapje naar de hel

Beerschot-speler Holzhauser tijdens de verloren wedstrijd tegen STVV. Beeld BELGA
Beerschot-speler Holzhauser tijdens de verloren wedstrijd tegen STVV.Beeld BELGA

Donkere wolken pakken samen boven Beerschot. Troosteloos laatste. Na het ontslag van Peter Maes op zoek naar zijn vierde coach in 2021. Of hoe pech en een (te) snelle groei tot interne conflicten en verkeerde inschattingen hebben geleid.


Terug van weggeweest: de boze meute aan de stadionpoorten. “Shame on you”, riepen een honderdtal maandagavond op het Kiel. Of nog: “Wij willen Beerschot zien.” Het Antwerps dialect en de boze vuisten denkt u er maar bij.

Ver weg zijn de verhalen over duizenden supporters met paars vuurwerk in de amateurreeksen. Onvindbaar de knotsgekke 5-5’s, de voorlopige leidersplaatsen en de kandidaat-Gouden Schoenen uit het eerste seizoen in 1A.

Beerschot is van zijn roze wolk getuimeld. 1 op 21. Zes punten achterstand op de voorlaatste plaats. In vier thuismatchen geen enkele keer gescoord. Onvrede in de spelersgroep. Spanningen tussen leden van de sportieve staf.

Een optelsom die in voetballand maar één uitkomst heeft. Exit Peter Maes. De nieuwe trainer, weggekocht bij STVV, over wie voorzitter Francis Vrancken vlak voor de competitiestart nog “aangenaam verrast” vertelde te zijn. “Door de rust die hij op de club en spelers uitstraalt.”

Kwaliteiten die Maes twee maanden later thuis in de zetel mag etaleren. De slechte resultaten zijn daar slechts een deel van de oorzaak van. Zijn directe communicatie viel slecht bij een deel van de spelersgroep, net als de manier waarop de spelers fysiek werden (over)belast tijdens de week, met blessures in het weekend tot gevolg.

Machtsstrijd

Maar ironisch genoeg was de grootste reden voor het ontslag van Peter Maes niet Peter Maes zelf. Op het Kiel klinkt het dat vooral de houding van zijn assistenten Davy Heymans en Stefan Winters, die veel autonomie kregen, wrevel veroorzaakte. Na een matige tweede seizoenshelft probeerden ze de aanpak van de al aanwezige staf drastisch te veranderen. Dat ontaardde in een machtsstrijd die interne conflicten in de hand werkte, en op den duur ook de spelersgroep verdeelde. Met de slechte resultaten als deeltjesversneller.

Bronnen in de clubleiding stellen dat het een fout was van de nieuwe staf om alles overhoop te gooien, “in plaats van voort te borduren op wat goed was”. Anderzijds mag van een bestuur wel verwacht worden dat het voor het seizoen exact dat gesprek zou hebben gehad met de bestaande en toekomstige trainersstaf. Dat is niet of onzorgvuldig gebeurd. De aanstelling van Maes en diens team, hoe rustgevend ook, was een gevolg van een verkeerde inschatting.

De opgang van Beerschot, in zeven jaar van provinciale naar 1A, was steil. Logisch dat daar groeipijnen mee gepaard gaan. Wat gebeurde met Maes en zijn trainersstaf is daar de exponent van. Maar gedurende het hele kalenderjaar zijn er al tekenen aan de wand. Hernan Losada verliet het schip in januari voor een avontuur in de Amerikaanse MLS. Zijn opvolger Will Still (28) werd te groen bevonden. Nu moet Beerschot al op zoek naar een vierde trainer in een jaar tijd.

Het begin van de steile opgang van Beerschot: in 2014 werd Beerschot-Wilrijk kampioen in eerste provinciale. Beeld Photo News
Het begin van de steile opgang van Beerschot: in 2014 werd Beerschot-Wilrijk kampioen in eerste provinciale.Beeld Photo News

In maart nam de Saudische papierprins Abdullah, die de helft van de club bezat, nog eens 25 procent van de aandelen over. De lokale verankering – 25 procent zit nog bij voorzitter Vrancken en Philippe Verellen – blijft verzekerd. Maar het betekende wel definitief het afscheid van het Beerschot dat in 2013 herrees uit de as van de eigen achterban.

Marc Janssen, voorzitter van supportersclub De Mannekes en een van de verantwoordelijken achter de herstart, ziet die evolutie ook. Het gaat niet meer enkel om voetbal, zoals die jaren in de provinciale en nationale reeksen. “Dat is jammer. Maar ik snap het ook wel. Met alleen ‘identiteit’ geraak je er niet meer in het profvoetbal. De club heeft kapitaal nodig. En dat kan niet van de supporters komen.”

Hij vertelt over de gemengde gevoelens bij de achterban. Het verstand zegt dat een team met uitsluitend kleine, lokale investeerders geen plaats meer heeft in het Belgische profvoetbal anno 2021. Het hart dat met heimwee denkt aan simpeler tijden. “Pas op. Ik had nooit durven dromen dat we weer in eerste klasse zouden spelen. Er is echt goed gewerkt. En in het bestuur zitten veel mensen uit de streek. Allemaal met goede bedoelingen, met een hart voor Beerschot.”

Eigen jeugdwerking

Maar op het einde van de rit moet de rekening wel kloppen. Prins Abdullah wil Beerschot zelfbedruipend maken. Het afgelopen jaar maakte de club meer dan 4 miljoen euro verlies. Dat zal bij de komende jaarrekening niet veel anders zijn.

De terugkeer van het publiek zal helpen. Brouwer AB InBev berekende al dat geen publiek in België zoveel bier per persoon drinkt als dat op het Kiel. Maar er is meer nodig om van rode cijfers groene te maken. De transfermarkt moet de oplossing bieden. Beerschot, met technisch directeur Jan Van Winkel, zet fors in op de eigen jeugdwerking. Alleen zijn de grootste talenten vertrokken bij de vereffening, waardoor het een werk van zeer lange adem zal zijn vooraleer weer vlot eigen jeugd kan doorstromen naar de A-kern.

Dus mikt Beerschot nu noodgedwongen op jonge en relatief goedkope buitenlandse talenten. Het gaf afgelopen zomer slechts 1,2 miljoen euro uit aan ruwe diamanten als Soumaré of Okyere. Niet met de bedoeling om er meteen te staan. Wel om ze te laten groeien in de schaduw van de zekerheden, om op termijn met een serieuze meerwaarde te kunnen doorverkopen.

Het geraamte van de ploeg die kampioen werd in 1B en vorig seizoen op enthousiasme even aan de leiding stond in 1 is gebleven. Een paar blessures zorgden ervoor dat de jonge nieuwkomers vroeger dan gehoopt voor de leeuwen werden gegooid. Geen cadeau in een ploeg die niet draait.

Al die factoren samen zorgen ervoor dat Beerschot voor het eerst sinds 2013 weer weet wat een crisis is. “Of we de foute weg zijn ingeslagen?”, herhaalt supporter Marc Janssens de vraag. Hij lacht. “Ik weeget niet, meneer. Maar kijk naar waar we staat. Is dat een weg, dan is het waarschijnlijk toch al niet de goede.”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234