Donderdag 11/08/2022

InterviewAlexandr Dolgopolov

Ex-toptennisser vecht tegen de Russen: ‘Zo veel vrijwilligers bij het leger dat er niet genoeg wapens zijn’

Alexandr Dolgopolov vanuit Kiev:
Alexandr Dolgopolov vanuit Kiev: "Ik ben geen professionele militair, maar ik weet hoe ik een wapen moet vasthouden."Beeld RV Privébeeld

Oud-tennisser Alexandr Dolgopolov meldde zich aan bij het Oekraïense leger om te vechten in de oorlog. Nu vraagt hij dat ook Russische spelers zich uitspreken. ‘Dat kan echt een verschil maken.’

Silke Wallenburg

Alexandr Dolgopolov (33) komt uit een tennisfamilie. Zijn vader was de trainer van de Oekraïense speler Andrei Medvedev, die hij in 1994 naar de vierde plaats van de wereld bracht. Al op driejarige leeftijd kreeg Alexandr een tennisracket in de hand en trainde vanaf toen elke dag urenlang. In 2011 was hij de nummer dertien van de wereld. Vanwege een polsblessure moest de sporter uit Kiev zijn loopbaan vorig jaar afbreken.

U was een spectaculaire tennisspeler, bent u daarom ook een spectaculaire strijder?

Dolgopolov: “Op dit moment niet, ik houd me voornamelijk bezig met humanitaire hulp. Ik heb me voorbereid op het ergste, je leeft hier van dag tot dag en weet niet hoe de dingen zullen gaan. Ik ben natuurlijk geen professionele militair, maar ik weet hoe ik een wapen moet vasthouden en ik heb een militaire training gekregen in Turkije. Ik ben niet de enige vrijwilliger die zich heeft aangemeld bij het leger, er zijn zo veel mensen die willen vechten dat er niet genoeg wapens zijn. Je moet als vrijwilliger je eigen connecties gebruiken om naar het front te mogen en wapens te krijgen.

“Ik denk dat het op dit moment het meest nuttig is om mijn bekendheid als tennisspeler in te zetten om geld in te zamelen voor humanitaire hulp en om mijn stem te laten horen. Mensen van over de hele wereld sturen mij geld. Ik heb al tienduizenden dollars ingezameld, vooral voor voedsel, dat wordt gestuurd naar zwaar getroffen steden als Tsjernihiv en naar schrijnende gevallen hier in de buurt, zoals een achttienjarige jongen die voor zijn twee broertjes en twee zusjes moet zorgen omdat zijn moeder bij een bombardement is omgekomen.”

Toen de oorlog met Rusland dreigde, ging u in eerste instantie naar Turkije. Waarom was dat?

“Er was een enorme spanning die dreigde om te slaan in blinde paniek. Ik wilde dat liever voor zijn en heb mijn moeder en mijn zus in veiligheid gebracht door een vliegtuig naar Turkije te nemen. Toen de Russen inderdaad ons land binnenvielen, ontstond de paniek en vormde zich in Kiev binnen een uur een kilometerslange file richting de grens. Ik ben meteen actief geworden met het verspreiden van informatie over de situatie in mijn land.”

Hoe is de situatie nu in Kiev? Hoe zien uw dagen eruit?

“Het is heel moeilijk hier in Kiev. Soms word je tegengehouden op straat, mijn vriendin zat in een auto die door de Russen beschoten is. In het hele land komen raketten neer. Ik woon ook nog eens twintig meter van een militaire basis. We zijn hier voornamelijk bezig met overleven en 24/7 het nieuws volgen, wat natuurlijk enorm deprimerend is, maar je wilt toch alles weten. Je doet eigenlijk weinig normale dingen meer, met vrienden of zo. Iedereen is mentaal zo down dat je niet eens zin hebt om elkaar te ontmoeten. Laatst hebben we nog een keer een verjaardag gevierd van een vriend, maar dat is toch raar als er zoveel mensen sterven om je heen. Het enige wat je eigenlijk wilt weten, is hoe we ervoor staan.”

Dolgopolov tijdens een toernooi in Bastad in 2017. Beeld AP
Dolgopolov tijdens een toernooi in Bastad in 2017.Beeld AP

Hoe zit het tussen u en de Russische tennisser Andrej Roebljov?

“Het gaat mij niet om Andrej Roebljov persoonlijk. Het gaat mij om de Russische tennisspelers die zich niet uitspreken. Die helemaal niets zeggen, of dingen zoals Roebljov, die zegt dat hij geen opleiding heeft en daarom niet weet wat er aan de hand is en niet verder komt dan ‘no war’, terwijl de Russische bommen hier op ons hoofd vallen. Natuurlijk weet hij heel goed wat er aan de hand is.

“Als Russische tennissers zich duidelijk uitspreken kan dat echt een verschil maken. Individueel, maar zeker als groep, zou dat een enorme kracht hebben. Dat is echt niet zo moeilijk of ingewikkeld en ook niet gevaarlijk. Veel mensen hebben de acties van het regime veroordeeld, zoals Russische acteurs en tv-persoonlijkheden. En er is hun niets overkomen. Juist als je bekend bent, durven ze je niets te doen. Wel vind ik dat de tennisfederaties ATP en WTA de Russische spelers moeten helpen om zich uit te spreken. Nu is er sprake van stilte, terwijl wij hier worden uitgemoord.”

Jullie hebben een groep gevormd met Oekraïense ex-topsporters zoals de broers Klitschko, Sergiy Stakhovsky en Andrei Medvedev, die nu gezamenlijk strijden. Wat leren jullie van elkaar?

“We denken vooral allemaal heel erg hetzelfde. Gezamenlijk vechten we voor één ding. De een gaat rechtstreeks de oorlog in, de ander vecht en helpt op andere terreinen. We ondersteunen elkaar en helpen de vluchtelingen. Ik kan je verzekeren dat in Oekraïne bijna niemand nog iets gelooft van wat het Russische regime zegt. Vladimir Poetin heeft de Oekraïners alleen maar dichter bij elkaar gebracht.”

Wat is uw boodschap?

“Als wij willen overleven, als Europa wil dat onze democratie overleeft, dan hebben wij meer steun nodig, meer wapens. Er zijn enorm veel vrijwilligers hier die willen vechten, we vragen echt niet om Amerikaanse of Europese militairen hierheen te sturen om te vechten voor onze vrijheid. Dat willen we zelf doen, maar we hebben meer wapens nodig om het te kunnen doen. Oekraïne heeft zich tot een democratie weten te ontwikkelen, iets wat Rusland onder Poetin niet is gelukt. Ik hoop dat het Westen het belang daarvan ziet en niet toestaat dat die vrijheid ons wordt afgenomen.”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234