Donderdag 20/01/2022

InterviewMieke Gorissen

Fysicalerares Mieke Gorissen veroverde de harten met olympische marathon: ‘Ik weet niet hoe ik het gedaan heb’

Mieke Gorissen werd 28ste tijdens de olympische marathon, maar veroverde vooral alle harten in ons land met haar reactie net na de finish. Beeld Karolien Coenen
Mieke Gorissen werd 28ste tijdens de olympische marathon, maar veroverde vooral alle harten in ons land met haar reactie net na de finish.Beeld Karolien Coenen

‘Ik was bang dat ik de finish niet zou halen.’ Dat zei Mieke Gorissen, in tranen, nadat ze die finish wel had gehaald, als 28ste dan nog. Haar prestatie en bescheidenheid beroerden heel het land. Gorissen is 38 jaar, fysicalerares, topatlete en een beetje nerdy. ‘Ik ben gek van Star Wars en heb de boeken van Harry Potter in negen talen. En ja, nu dus ook in het Japans.’

Giulia Latinne

Twee minuten. Zo weinig tijd had Mieke Gorissen nodig om tijdens een interview met de VRT alle harten in de huiskamers te stelen. De atlete huilde tranen met tuiten, omdat ze het maar niet kon geloven. Zij was 28ste, en dat in de olympische marathon waar 88 deelnemers aan meededen.

Hoe voelt het om weer thuis te komen?

“De ontlading blijft groot. (lacht) Als ik eerlijk ben, weet ik nog altijd niet hoe ik het gedaan heb. Ik herinner me nog hoe ze me in de klimaatkamer in Leuven hadden gewaarschuwd. ‘Haal het alsjeblieft niet in je hoofd om daar voor een persoonlijke record te gaan’, zeiden ze me. Ik zou er best 8 à 10 minuten bij tellen. Ikzelf hield rekening met een extra kwartier. Maar eenmaal de finish over, hoorde ik dat ik slechts 5 tot 6 minuten boven mijn persoonlijk record zat. En dat ik 28ste was. Dat ging er bij maar niet in, zoals heel wat mensen uiteindelijk in het interview konden zien. (glimlacht)

“Soms dringt het nog niet helemaal door, maar dat kan ik van mijn familie, echtgenoot, buren én leerlingen niet zeggen. Zij ontvingen me bij thuiskomst (maandag, red.) hartelijk met bloemen en cadeaus. Ook de buurtbewoners van de Ganzestraat zorgden voor een hartverwarmend moment, inclusief een speciaal bord langs de weg met opschrift ‘nog 2 kilometer, Mieke’. De Ganzestraat is dan ook de straat waar ik zowat elke dag langsloop. Het is ongeveer 2 kilometer van mijn huis, en die gedachte hielp mij ook in Japan. Als ik elke dag die 2 kilometer van de Ganzestraat naar mijn huis kan lopen, dan kan ik die laatste 2 kilometer hier ook nog. En zo ging ik uiteindelijk de finish over.”

Een indrukwekkende prestatie, zeker aangezien je pas sinds 2018 bij officiële sportclubs aangesloten bent. Beschouw je lopen als een uit de hand gelopen hobby?

“Ik zie het eerder als een lichamelijke noodzaak om tot rust te komen. Wat in 2007 begon als een sporadische loopsessie van enkele kilometers, werd uiteindelijk hetgeen wat ik elke dag nodig heb om mijn energie kwijt te kunnen. Ik heb een redelijk rusteloze persoonlijkheid. (glimlacht) Vandaar dat ik oorspronkelijk begonnen ben met lopen, nadat ik ballet, zwemmen, basketbal en turnen geprobeerd had. Die sporten lagen me niet zo, en ik kon er niet volledig mijn ei in kwijt. Niet dat dat verwonderlijk was. Lichamelijke opvoeding op school was bij mij – met uitzondering van de coopertest – altijd wat aanmodderen. Na wat oefenen kon ik uiteindelijk net wat ze me vroegen, maar ook niet meer dan dat. Maar tijdens een kermisloop in Diepenbeek voelde ik dat dat lopen wel goed ging. Zo ben ik sinds drie jaar aangesloten bij het GS Running Team en de Atletiekclub De Demer. Ik voel me ook een heel ander mens als ik bewogen heb. Het is fijn om een sport te vinden die me wel goed afgaat, maar eigenlijk is het vooral om de bliksem in mij af te leiden.

Tot op vandaag eren de Diepenbeekse buurtbewoners Mieke Gorissen. Beeld Karolien Coenen
Tot op vandaag eren de Diepenbeekse buurtbewoners Mieke Gorissen.Beeld Karolien Coenen

Al verklapt jouw fulltime job als fysicalerares dat je ook een heel andere interesse hebt. Hoe is die passie voor fysica ontstaan?

“Dat heb ik vooral te danken aan mijn vader, die zelf altijd al interesse getoond heeft in sciencefiction. Dat uitte zich ook in films, waardoor ik tot op vandaag grote fan ben van Star Wars. (lacht) Het was vooral sterrenkunde die mij als tiener aansprak. Ik besloot me rond mijn vijftiende dan ook aan te sluiten bij de sterrenkundige jeugdvereniging Descartes in Genk, waarna die passie zich verder uitbreidde naar fysica. Dat ben ik eerst twee jaar aan het Limburgs Universitair Centrum (intussen UHasselt, red.) gaan studeren, waarna ik mijn diploma aan de universiteit van Gent behaalde. Na mijn studies kwam ik dan terecht binnen het X-LAB van de UHasselt, onder meer als docent fysica.

“Nu geef ik wiskunde en fysica aan de tweede en derde graad van de Provinciale School in Diepenbeek. Mijn liefde voor sterrenkunde? Die bestaat ook nog. Ik lees er nog veel en graag over, en mijn leerlingen weten dat ik elke kans grijp om sterrenkunde in mijn lessen te verwerken. Een totaal andere hobby heb ik dan weer rechtstreeks uit Tokio meegenomen: het eerste boek van Harry Potter in het Japans. Dat ligt nu thuis bij mijn Harry Potter-boeken in het Zweeds, Deens, Noors, IJslands, Frans, Italiaans, Brits en Amerikaans. Mijn echtgenoot Jori en ik vonden de Zweedse taal zo mooi, dat we tien jaar geleden Zweedse lessen begonnen nemen. Op onze reis naar Stockholm heb ik dan mijn eerste buitenlandse exemplaar van dat boek meegenomen.

“Om een Japans exemplaar te bemachtigen, was iets moeilijker. Vanwege de coronamaatregelen mochten we alleen onder strikte voorwaarden naar buiten om te trainen, en vooral niet naar openbare plaatsen zoals winkels. Maar toen een van onze tolken over mijn collectie hoorde, bestelde ze speciaal voor mij een Japans exemplaar via de Japanse Amazon. Ongelofelijk lief, en ongelofelijk mooi om te zien. Het boek kwam aan in twee aparte delen. Dus ja, dat is ook een bezigheid van mij geworden.”

Mieke Gorissen werd afgelopen maandag in de bloemetjes gezet in Diepenbeek, na haar prestatie in Tokio. Beeld Mia Mangelschots
Mieke Gorissen werd afgelopen maandag in de bloemetjes gezet in Diepenbeek, na haar prestatie in Tokio.Beeld Mia Mangelschots

Hoe zie je het lopen in de toekomst nog?

“Momenteel heb ik nog geen nieuwe concrete plannen gemaakt, juist omdat ik wilde vermijden dat ik me na de olympische marathon opnieuw ‘verplicht’ zou voelen om voor een volgende doel te trainen. Ik ben het jaar al krachtig gestart met trainingen voor het Belgisch kampioenschap veldloop in Brussel, waarna ik meteen tussen al het schoolwerk door ben beginnen trainen voor de marathon van Enschede. Daar heb ik de limiettijd gelopen op 18 april. Vervolgens stoomde ik mezelf klaar voor de olympische marathon. Het is op sommige momenten dus druk geweest, en bij momenten zeker ook zwaar. Bovendien ben ik ook een gewoontedier. Ik heb nu even nood om opnieuw met mijn voeten op de grond te staan. Om weer te genieten van het lopen, even zonder het volgende doel in mijn achterhoofd.”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234