Donderdag 02/12/2021
Hans Vandeweghe. Beeld DM
Hans Vandeweghe.Beeld DM

ColumnHans Vandeweghe

Het Belgisch profvoetbal is maffioos. Aan de oorsprong ligt de finaliteit van deze sector: mensenhandel

Hans Vandeweghe is sportjournalist bij De Morgen.

Bericht vorige week in de kranten, afkomstig van het variétégezelschap dat zichzelf de Pro League noemt. Er werd een virtuele raad van bestuur gehouden. Om te overleggen hoe het moest communiceren over “de RSZ-discussie die de laatste dagen weer is losgebarsten”. Die veroorzaakte kopzorgen. En euh, de Pro League ging ook discussiëren over de nieuwste ontwikkelingen in Operatie Zero. Een dag later volgde een opsomming van allerlei maatregelen om aan te tonen hoe tegenwoordig de hoogste morele standaarden werden gehanteerd en de strengste economische regels nageleefd.

Die onthullingen uit het dossier-Veljkovic konden voor het Belgisch voetbal op geen slechter moment vallen. Wellicht is die timing ook geen toeval, maar geen weldenkend mens – afgezien van clubbestuurders en voetbaljournalisten die hun reden van bestaan bedreigd zien – is er rouwig om dat uitgerekend nu het profvoetbal in België wordt ontmaskerd als de FC Sopranos. De onthullingen zijn een geschenk uit de hemel voor iedereen die het goed meent met de Belgische sport en zijn hopelijk een aanzet tot een grote schoonmaak en daarna een reset.

Het Belgisch profvoetbal is maffioos. Aan de oorsprong ligt de finaliteit van deze sector. Die is niet de voetbalminnende medemens vermaak verschaffen. Ook niet de voetballende kinderen plezier laten beleven aan het spelletje en als ze goed zijn hen een opstap verlenen naar hoger. En al helemaal niet een return on amusement voor de gemeenschap die elk jaar opnieuw handenvol geld investeert in die topclubs (of wat daarvoor moet doorgaan).

Dé finaliteit van het Belgisch profvoetbal is mensenhandel, bij voorkeur onder de vorm van import-export van goedkope buitenlandse voetbalhardware. Waarna de clubs er Belgische voetbalsoftware aan toevoegen in de hoop te kunnen cashen op de meerwaarde van het (half)afgewerkt product. Tussen Club Brugge bovenaan tot Beerschot onderaan de productieketen willen kwaliteit van de grondstoffen en eindresultaat nogal eens verschillen, maar het businessmodel is hetzelfde.

Iedereen die aan deze handel en wandel meedoet, casht mee. Het Belgisch transferlandschap is een perversiteit die in alles lijkt op die van pooiers en geïmporteerde karakterdanseressen.

KV Oostende-speler Nick Batzner (links) verdedigt op de Japanner Daiki Hashioka van STVV. Beide clubs zijn in buitenlandse handen. Beeld Photo News
KV Oostende-speler Nick Batzner (links) verdedigt op de Japanner Daiki Hashioka van STVV. Beide clubs zijn in buitenlandse handen.Beeld Photo News

Sport/Voetbalmagazine rekende ons voor dat afgelopen weekend slechts 32 procent van de spelers in de Jupiler Pro League als eerste nationaliteit de Belgische had. De FC Sopranos loog niet toen ze laatst in hun persbericht over de zoektocht naar een nieuwe CEO stelden dat de Jupiler Pro League dé opleidingscompetitie in Europa is. Alles begint bij wat je verstaat onder opleiden. Lokale jeugd is bijzaak, die komt op de tweede plaats. Zij dienen om de nodige Belgische quota in de wedstrijdselecties vol te maken en zijn derhalve duur, op de transfermarkt en ook bij de salarisonderhandelingen.

Het Belgisch voetbalmodel draait op import van jonge buitenlanders. Die zijn goedkoper in de aanschaf en dus is de meerwaarde op doorverkoop groter. De wetgever heeft die trafiek nooit iets in de weg gelegd. Wel integendeel, door de instapdrempel de facto onbestaande te maken zit het Belgisch voetbal met een overaanbod aan niet EU-spelers. Daarbij komt nog eens dat op salarissen voor jonge spelers nauwelijks belastingen moeten worden betaald, en die gerecupereerde belastingen konden worden aangewend om salarissen te betalen, waardoor het nog interessanter werd om jonge buitenlanders te halen.

De Belgische overheid verleent het Belgisch profvoetbal jaarlijks net geen 200 miljoen euro aan lastenverlagingen, onder de vorm van minimale sociale lasten en verminderde belastingen. Het resultaat is een voetbalcompetitie die draait om mensenhandel maar waarin het gemiddeld salaris van een eersteklasser het dubbele bedraagt van dat van de eerste minister. Op dat salaris betalen werkgever en werknemer evenveel sociale bijdragen als een beginnende minimumverdiener.

Veertien van de 24 Belgische profclubs zijn in buitenlandse handen. Benieuwd hoeveel daar nog van overblijven als straks de wetgever het voetbal de duimschroeven aandraait. De politici die hun nek uitsteken worden op de voetbalpagina’s weggezet als de doodgravers van het voetbal maar ze verdienen uw lof en steun.

Wat ligt zoal op tafel? Een normalisering van de sociale lasten op hoge salarissen. Een striktere omschrijving van het begrip jeugdopleiding met tot doel de verlaagde belastingen te wettigen. En tot slot een verhoogde instapdrempel voor niet EU-spelers.

Dat staat allemaal los van de boetes die de spelers, de clubs en hun bestuurders/management zullen moeten betalen in Operatie Zero. Het Belgisch voetbal zal na dit seizoen niet meer hetzelfde zijn en dat is maar goed ook.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234