Vrijdag 19/08/2022

ReportageTour in Nyborg

Het sprookje van Jakobsen: ‘Zijn vechtlust en karakter hebben hem tot hier gebracht’

Fabio Jakobsen omhelst zijn teamgenoten zaterdag in Nyborg. “Het is speciaal om met hen feest te vieren. Ik zie ze als mijn broers.” Beeld BELGA
Fabio Jakobsen omhelst zijn teamgenoten zaterdag in Nyborg. “Het is speciaal om met hen feest te vieren. Ik zie ze als mijn broers.”Beeld BELGA

In de eerste rit in lijn bewijst Fabio Jakobsen dat hij weer een topsprinter is. Belangrijker nog, van angst na zijn vreselijke val is niets meer te merken. ‘Voor mij is de cirkel rond.’

Rob Gollin

Fabio Jakobsen (25) zit met de microfoon in de hand wat voorovergebogen achter een tafel. Hij formuleert op een kalm ritme, monotoon bijna. Ingetogen, alsof hij daarmee wil illustreren dat hier in de eerste plaats niet de krachtpatser zit die anderhalf uur geleden alles en iedereen er in een furieuze sprint heeft opgelegd.

‘Nederig’ en ‘dankbaar’ zijn de woorden die hij zaterdag op de persconferentie gebruikt om zijn gemoedstoestand te beschrijven na zijn zege in de tweede etappe van de Tour de France, van Roskilde naar Nyborg. Hij zit hier, terwijl hij beseft dat er renners zijn die nooit de kans hebben gehad om terug te komen nadat ze hebben meegemaakt wat hij heeft meegemaakt.

Wervelwind

Het doet niets af aan zijn uitzonderlijke verhaal. Het is ook bijna een sprookje, zegt hij. Twee jaar geleden lag hij volledig in de kreukels na die ijzingwekkende duikeling dwars door de hekken tijdens de openingsetappe in de Ronde van Polen, in Katowice. Er werd even gevreesd voor zijn leven. Nu wint hij tijdens zijn debuut in de grootste wielerwedstrijd ter wereld. “Wie had dat gedacht? Voor mij is nu de cirkel rond.”

Hij klopt aan de rand van de Grote Belt tussen de Deense eilanden Funen en Seeland, na een passage over de gelijknamige brug, Wout van Aert met een uiterste krachtsinspanning in de laatste meters. Die waant zich al zeker van de zege als hij de Deen Mads Pedersen voorbijsteekt. Verbaasd kijkt hij opzij: de wervelwind uit Heukelum steekt wat verder rechts van hem de handen in triomf omhoog. Zijn vader heeft het hem altijd voorgehouden: pas juichen na de finish.

Er gaat nog een robbertje vechten met meervoudig wereldkampioen Peter Sagan voor een plek in het wiel van Van Aert aan vooraf. Hij kreeg “een paar beuken” van de Slovaak. Omdat Jakobsen iets voor lag, meende hij terecht zijn plaats op te eisen. Angstig is hij niet geweest. “Ik ken de gevaren. Ik had controle. Dit is racen.” Hier spreekt de prof, niet langer de door de val getekende renner.

Knuffelen met maskers

Het is de tweede opeenvolgende winst van QuickStep-Alpha Vinyl. Yves Lampaert mocht vrijdag het geel aantrekken nadat hij in Kopenhagen de snelste was in de tijdrit.

Op een rotonde na de finish is de viering er niet minder innig om. Teamgenoten omhelzen Jakobsen, slaan hem op de schouders. “Geweldig, maat!” Zijn ouders feliciteren hem vanachter de hekken, verloofde Delore Stougje krijgt een zoen. ’s Avonds in het hotel volgen er nog meer knuffels met de renners. Voor de staf heeft hij een dankbetuiging in woorden paraat, de leden blijven op gepaste afstand en houden de mondmaskers op.

De Nederlander juicht in Nyborg. “Ik kan zeggen dat ik een van de beste sprinters ter wereld ben.” Beeld ANP / EPA
De Nederlander juicht in Nyborg. “Ik kan zeggen dat ik een van de beste sprinters ter wereld ben.”Beeld ANP / EPA

Hij is populair in zijn ploeg. Niet het behoud van het geel heeft zaterdag de prioriteit, verzekert klassementsleider Lampaert nog voor het vertrek uit Roskilde. “We rijden voor Fabio.” Vraag het aan de ervaren Michael Morkov, die de Nederlander meestal in de laatste honderden meters naar voren loodst. “We kennen allemaal zijn verhaal. Het is fantastisch dat hij nu wint. Het is een geweldige kerel.”

Ploegleider Wilfried Peeters: “Zijn vechtlust en karakter hebben hem tot hier gebracht. Hij heeft een ongelooflijke wilskracht. Als hij een doel heeft, gaat hij ervoor, voor de volle 100 procent. Hij is zeker van zichzelf. Kijk hoe hij in de laatste 50 meter Van Aert nog passeert.”

Zijn collega Klaas Lodewyck: “Jakobsen is heel prominent aanwezig in het team. Hij zegt wat hij wil, rechttoe rechtaan. Je weet wat je aan hem hebt. Het is een makkelijke jongen om mee te werken. Hij heeft veel respect onder de anderen. Iedereen weet: het is een killer.”

De ploeg heeft hem meegenomen in plaats van de Brit Mark Cavendish, goed voor 34 Tour-ritzeges en daarmee recordhouder met Eddy Merckx. Dat dit tot extra druk leidt om maar eens te laten zien waartoe hij in staat is deert hem niet. “Druk maakt diamanten. Ik hou ervan om onder druk te presteren. Het team gelooft in mij, mijn familie gelooft in mij, ik geloof in mezelf. Ik werk er hard voor, ik zet er veel voor opzij. Ik ben degene die mezelf het meeste druk oplegt, elke dag weer. Een topatleet moet daarmee kunnen omgaan. Cavendish en ik verdienden het allebei om hier te zijn. Hij was voor mij een voorbeeld toen ik vijftien jaar geleden met fietsen begon. Hij is een legende. Ik weet zeker dat hij thuis veel plezier heeft beleefd aan deze zege.” Voor het vertrek van de derde etappe, zondag in Vejle, moet hij desgevraagd wel melden dat hij nog niets van de Manxman heeft vernomen.

Veel bedankingen

In Nyborg volgt een lange opsomming op de vraag wie hij wil bedanken. Zijn vriendin, allereerst – hij vroeg haar midden in zijn revalidatieproces ten huwelijk. Zijn ouders, zijn zus, andere familieleden die hem telkens heen en weer naar het ziekenhuis brachten voor alweer een behandeling. Teambaas Patrick Lefevere, de sponsors. “Ze hebben nooit het geloof in mij verloren, wetend dat de weg terug lang was.” De medische staf die “mij eerst weer een normaal persoon maakte, vervolgens een fietser en nu weer een topsprinter”.

Speciale vermelding krijgt een osteopaat bij hem in de buurt, de 85-jarige Cor van Wanrooij. Ook na zijn Nederlands kampioenschap in 2019 noemde hij al diens naam. “Hij gaf mijn lichaam de flexibiliteit en weerbaarheid terug. Na de crash deden veel spieren het niet meer. Hij weet precies wat hij moet doen om ze te reactiveren. Ik ben hem eeuwig dankbaar.”

Hij onderstreept de waarde van familiebanden, bij hem onder meer belichaamd door de toewijding van vader en schoonvader die hem beurtelings vergezellen op zijn trainingskilometers; zij op de scooter, hij erachter. In Denemarken nam de schoonvader van Morkov de honneurs waar. Het team van QuickStep noemt hij zijn tweede familie. “De jongens kwamen langs toen ik thuis zat. Ze zeiden: het gaat tijd kosten, maar we zullen je blijven steunen. Het was speciaal om met hen feest te vieren. Ik zie ze als mijn broers. Deze zege is voor hen.”

Jakobsen vat zijn traject in kernbegrippen samen. Een talent dat graag ooit de Tour zou gaan rijden. De val. De revalidatie. De comeback. Op deze dag de verzilvering van zijn allereerste kans op winst in de allergrootste wedstrijd. Eenvoudig is het dan toch niet om bescheiden te blijven. “Ik kan zeggen dat ik een van de beste sprinters ter wereld ben. Vandaag was ik de snelste op aarde, waarschijnlijk.”

Hij staat op. “Ik hoop dat al die mensen thuis en langs de kant ervan hebben genoten. Ik heb het zeker. Bedankt allemaal.”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234