Woensdag 25/05/2022

PortretGeorges Leekens

Hoe ver ging Georges Leekens, de jobhopper met een neus voor geld? ‘Niet iedereen deed hetzelfde, maar hij was niet alleen’

Georges Leekens. Beeld Jan De Meuleneir / Photo News
Georges Leekens.Beeld Jan De Meuleneir / Photo News

De reputatie van jobhopper met een neus voor geld achtervolgt Georges Leekens al vier decennia. Maar in Operatie Zero wordt hij genoemd als een van de trainers die nog veel verder ging.

Ann Van den Broek

Vijfendertig jaar, zesentwintig clubs, acht landen, nooit ergens langer aan de slag dan drie seizoenen, twee Bekers van België, één landstitel. Cijfers waarin de trainerscarrière van Georges Leekens, jobhopper par excellence, netjes samen te vatten valt. Sinds dinsdagavond komt daar ook 200.000 bij.

Of toch als we voetbalmakelaar Dejan Veljkovic mogen geloven. Veljkovic is spijtoptant in Operatie Zero, het gerechtelijk onderzoek naar omkoping en zwartgeldconstructies in het Belgisch voetbal. In het VRT-programma Pano praatte de makelaar - net zoals in zijn deze week verschenen boek De biecht van Dejan Veljkovic - een resem personen uit de voetbalwereld aan de galg. Van bestuurders over journalisten tot trainers. Onder wie dus Georges Leekens.

Leekens zou, zo beweert Veljkovic, in 2010 200.000 euro ontvangen hebben van Roger Lambrecht, de sterke man achter KSC Lokeren. Het bedrag gold als een voorschot: Leekens zou voor de derde keer coach worden bij de Wase eersteklasser. Maar enkele weken later klopte de voetbalbond aan. De Nederlander Dick Advocaat was spoorslags naar Rusland vertrokken, en Leekens mocht voor de tweede keer trainer worden van de nationale ploeg.

Het voorschot zou nooit terugbetaald zijn, luidt het verhaal, Leekens zou zijn schuld afgelost hebben op een originelere manier. Hij riep Lokeren-verdediger Derrick Tshimanga in augustus 2011 op voor een oefeninterland tegen Slovenië en geeft hem als invaller ook wat speelminuten. Bedoeling zou geweest zijn om de marktwaarde van de speler op die manier op te drijven.

François Colin, oud-voetbaljournalist bij De Standaard en Het Nieuwsblad, volgde de Rode Duivels op de voet. Hij herinnert zich dat de selectie van Tshimanga “een verrassing” was. “Het moet gezegd: de selectie kwam op een moment dat het niet geweldig ging met de Rode Duivels. En Tshimanga speelde op dat moment effectief goed, dat is ook een feit. Maar wij vonden die selectie wel erg snel komen. Alleen denk je dan: Leekens kent Lokeren goed, hij zal al dingen gezien hebben van die jongen die wij niet gezien hebben. Achteraf is gebleken dat Leekens mis zat.”

In januari 2012 maakte de Congolese Belg de overstap naar KRC Genk, dat 2,5 miljoen euro voor hem betaalde. Leekens blij, Lambrecht blij. Voor Tshimanga zou het bij één interland blijven. Na een handvol seizoenen mocht hij vertrekken bij Genk. Na passages bij Willem II en OH Leuven, speelt Tshimanga vandaag bij Waasland-Beveren in 1B.

Zwart valiesje

Kloppen de aantijgingen? Een vraag waar vandaag geen sluitend antwoord op te geven is. Feit is dat ze het beeld dat al bestond van Leekens als opportunistische jobhopper, de man die al in de auto sprong wanneer hij honderd kilometer verder een portefeuille hoorde opengaan, niet tegenspreken.

De anekdotes daarover zijn talrijk en wijdverspreid. “Georges was iemand die van alles regelde, altijd en overal”, zegt Colin. “Betrouwbaarheid was nooit zijn grootste kwaliteit. We hebben het hier over de man die de Rode Duivels in 1998 tijdens het WK in Frankrijk hermetisch afsloot van de buitenwereld, terwijl hij, de bondscoach nota bene, op dat moment zelf aan het onderhandelen was met Vitesse over een persoonlijke transfer. Dat is Leekens op z’n best. Of op z’n slechtst, vooruit.”

Er is ook het verhaal van de ooggetuige, die zag hoe Leekens en Lambrecht in de zomer van 2007 in een zaaltje van het Oostkampse restaurant Laurel & Hardy de tweede passage van Leekens bij de club beklonken. Daar aanwezig: het beruchte zwarte valiesje van Lambrecht, propvol cash geld, zichtbaar voor al wie het zaaltje passeerde op weg naar het toilet. Leekens was op dat moment nog coach van AA Gent, dat hij naar een vierde plaats geloodst had. Lokeren was net aan de degradatie ontsnapt.

Georges Leekens als trainer voor Lokeren in 2016.  Beeld Photo News
Georges Leekens als trainer voor Lokeren in 2016.Beeld Photo News

Bij die verhalen moet een belangrijke kanttekening gemaakt worden. Leekens mag dan wel vaker van club gewisseld hebben dan een ander van tandenborstel en daarbij de geur van het geld gevolgd hebben, dat kon alleen omdat er ook telkens clubs en voetbalbonden waren die hem wilden inlijven én betalen.

Voor Colin wil dat niet veel zeggen. “Ik heb in de loop van mijn carrière ontelbare spelers en trainers zien passeren waarvan je - als iemand die constant met voetbal bezig was - niet snapte wat een club bezielde. Dat krijg je wanneer clubs geleid worden door bedrijfsleiders die na hun dagtaken even vijf minuten tijd hebben voor voetbal. Ze trapten in de goede verhalen, en die had Leekens. Hij kon het zeker goed uitleggen.”

Michel Louwagie, manager van AA Gent, vertelde daar jaren geleden in Humo dit over. “Ik moet nog geregeld lachen als ik hem op tv tegen een scheidsrechter tekeer zie gaan. Als er één coach is die geel in rood kan veranderen, dan is het Georges. Een showman, hè.”

Precies daarom, denkt Colin, was Leekens ook een goede trainer om over te nemen als het ergens verkeerd liep. “Leekens kon op korte termijn iets keren. Hij kon spelers doen geloven dat ze meer konden dan ze dachten. Maar dat effect bleef nooit lang hangen: spelers doorzagen die praatjes snel. Waarschijnlijk speelde dat ook mee in Leekens’ keuze om altijd rap van club te wisselen.”

Als Leekens als trainer ergens het verschil maakte, dan is het voornamelijk als sfeermaker, denkt ook sportjournalist van deze krant Hans Vandeweghe. “De boutade is dat Leekens altijd alles ging veranderen, overal waar hij kwam. Dat ging dan toch vooral over het herschilderen van de kleedkamer in de clubkleuren. In Kortrijk liet hij een schone tv, een biljart en nieuwe zetels in de spelershome zetten. Een goede coach? Hij zag voetbal, hij kon een ploeg motiveren, maar over zijn trainingen werd gezegd dat ze voorbijgestreefd waren.”

Georges Leekens Beeld Penelope Deltour
Georges LeekensBeeld Penelope Deltour

Maar Vandeweghe is wel genuanceerd in het maken van Leekens’ proces. “Georges is enerzijds de meest fantastische buur die je kan hebben. Een allemansvriend, altijd bereid tot een babbel, geweldig sympathiek. Over de mens kan je geen kwaad woord zeggen. Maar anderzijds blijkt uit de strafklacht dat hij een van die trainers is die geld gepakt heeft op transfers. Leekens is een product van een rot voetbalsysteem en hij draaide daarin mee. Kan je hem dat aanwrijven? Ja, maar tot op zekere hoogte. We hebben het over een speler wiens loon in de jaren 70 voor tachtig procent uit zwart geld bestond. Dat was toen normaal. Het is heel makkelijk om te zeggen dat hij ook de keuze had om het niet te doen. Ik zal niet zeggen dat iedereen hetzelfde deed, maar hij was zeker niet alleen.”

Geel sjaaltje

In 2018 werd Leekens, op dat moment toe aan zijn op twee na laatste professionele station als bondscoach van Hongarije, in de krant De Zondag geconfronteerd met zijn imago van ‘praatjesmaker, jobhopper en geldwolf’. Leekens’ reactie: “Ik kan iedereen in de ogen kijken. Ja, ik ben ongeduldig en ambitieus. Ik wil altijd meer. Goed is niet goed genoeg. Ik voel ook altijd de drang om mij te bewijzen. Dat is een rode draad in mijn carrière. Ik voel trouwens wél respect in het buitenland.”

We schrijven 12 mei 2020 wanneer hij, een week voor zijn 71ste verjaardag, aankondigt te stoppen als voetbaltrainer. Georges Leekens. De man die de Gouden Generatie Rode Duivels naar eigen zeggen voor 90 procent klaarstoomde, de man van het eeuwige gele sjaaltje. Een jaar geleden was dat hoe Mac The Knife de voetbalgeschiedenisboeken in zou gaan. Het verdere verloop van het gerechtelijk onderzoek zal moeten uitwijzen of die herinnering overschaduwd zal worden door het meest recente hoofdstuk.

De advocaat van Georges Leekens, meester Peter Snauwaert, wenste niet te reageren. Eerder liet Leekens bij monde van zijn advocaat al verstaan dat hij alle beschuldigingen met klem ontkent.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234