Woensdag 06/07/2022

Interview

'Dokter Darmkanker' Luc Colemont maakt opmerkelijke carrièreswitch

"Critici zeiden weleens dat ik die lezingen deed om patiënten te winnen. Denk je dat nu echt?"Beeld PHOTO NEWS

Na bijna dertig jaar ziekenhuiscarrière wisselt Luc Colement zijn topjob in voor zijn passie: lezingen en preventie. En dus zet hij zich voltijds in voor zijn vzw 'Stop Darmkanker'. "Als ik hiermee één leven red, zal het de moeite geweest zijn."

SABINE VERMEIREN

Met zijn ontslag neemt Luc Colemont afscheid van een topjob, een ongetwijfeld aantrekkelijk salaris en heel veel aanzien. Maar dat deert hem niet. Want de man heeft een missie en die overstijgt alles. Andere artsen halen hun neus op voor wat hij doet, want in zekere zin is het tegen de eigen winkel en al zeker tegen de farmacie. Hoe meer preventie, hoe minder raadplegingen, hoe minder operaties, hoe minder dure behandelingen. Maar hij heeft een doel.

"Had me dit een half jaar geleden gezegd, en ik zou je voor gek hebben verklaard", zegt Colemont (58). "Ik? Ontslag nemen in het ziekenhuis? Nee echt, ik zou er niet aan gedacht hebben."

En toch is dat wat hij een paar dagen geleden deed: dik 27 jaar nadat hij er in dienst trad, diende hij bij het Antwerpse Sint-Vincentiusziekenhuis zijn ontslag in. Afgelopen weekend draaide hij er zijn laatste nachtelijke zondagsdienst - een plotse, gevaarlijke bloeding hield hem de hele nacht aan de operatietafel. En op 31 december stopt het echt: dan trekt hij de deur van zijn goeddraaiende praktijk achter zich dicht en begint hij aan een nieuw hoofdstuk in zijn leven.

Het thema blijft hetzelfde: darmkanker. Maar de invulling lijkt in niks op de klassieke dagtaak van een maag-darmspecialist. Van de binnenkant van de dikke darm verplaatst het werkterritorium van de dokter zich naar auditoria en parochiezalen.

Selfie op het toilet

Vanaf 1 januari zet Luc Colemont zich voltijds en bezoldigd in voor de vzw, die hij in februari 2010 oprichtte. 'Stop Darmkanker' moest Vlaanderen toen bewust maken van het belang van kankerscreening. Gebeurde dat aanvankelijk nog behoorlijk low profile, dan kwam de vzw een jaar of twee later op kruissnelheid. Herinnert u zich de levensgrote opblaasbare darm. Of het toilet, waarop u een selfie kon nemen. Of de campagne waarvoor uitzonderlijk alle partijvoorzitters één front vormden. Allemaal het werk van 'Stop Darmkanker'.

Colemont holde zichzelf zowat voorbij. "De laatste twee jaar heb ik meer dan tweehonderd voordrachten gegeven. En hoe? Allemaal tussen de soep en de patatten, om eerlijk te zijn. Ik deed mijn werk in het ziekenhuis, ik holde naar huis om snel snel iets te eten en ik repte me naar mijn lezing.

"Critici hebben weleens gezegd dat ik dat deed om patiënten te winnen, die lezingen. Maar kom, zeg. Alsjeblieft. Laat ons eerlijk blijven. Als ik 's avonds een lezing ga geven in Dilbeek of in Nieuwpoort: denk je dan echt dat ik daar één patiënt aan overhoud?"

Gisternamiddag, bijvoorbeeld, vond Luc Colemont nog een geboeid publiek in 700 vrouwen die speciaal voor hem naar deSingel in Antwerpen waren gekomen. De dokter moest er dienstroosters voor veranderen, moest rekenen op de goodwill van zijn collega's in het ziekenhuis en er een dagje verlof voor over hebben. Maar de kans laten liggen om zoveel mensen toe te spreken kon hij niet laten liggen.

"Mijn redenering is: ik red hier weer minstens één leven mee. Ik weet hoe het gaat. Ik zal in deze zaal minstens één vrouw die niet eens weet dat ze kanker heeft, overtuigd hebben om deel te nemen aan de gratis kankerscreening, als ze binnenkort de uitnodiging in de bus krijgt."

Wat al vier jaar de passie is, wordt vanaf januari ook de job. Daar is niet lang, maar wel hard over nagedacht. "Ik ben 58. En ik voel: het wordt er in het ziekenhuis niet gemakkelijker op. Ik zit aan mijn limieten. Ik voel dat zelf, en ook mijn omgeving wijst me daarop.

"Mijn vrouw, bijvoorbeeld. Ik ben elf jaar met haar getrouwd. We doen dat op onze eigen manier. Zij woont en werkt in Italië, ik woon en werk hier. We zien elkaar om de twee weken. Een weekend lang, is dat dan. De ene keer zij hier, de andere keer ik daar. Dat werkt ontzettend goed voor ons. We tellen af naar die dagen en ik weet zeker dat we meer quality time hebben dan veel andere koppels.

"Evident is het allemaal niet, natuurlijk. En het vliegen naar Italië, en de job in het ziekenhuis, en het werk voor 'Stop Darmkanker': ik voelde de laatste tijd gewoon héél erg duidelijk dat ik keuzes moest maken.

"Ik heb de laatste jaren zoveel kansen moeten laten liggen met 'Stop Darmkanker'. Ik heb zelfs een kortfilm willen maken. Ik praatte al met Erik Van Looy en ik heb mijn acteurs. Alleen: er was nooit tijd om er eens werk van te maken. Eindelijk zal dat wel kunnen. Dat zal immens veel deugd doen.

"Zal ik de patiënten niet missen? In zekere zin natuurlijk wel. Maar ach, ik heb voldoende kilometers in de benen. Ik heb het intussen ook grotendeels gezien.

"Noem me naïef, noem me onnozel. Maar ik meen het als mijn voornaamste ambitie deze is: darmkanker een halt toeroepen. Als ik hiermee - opnieuw - één leven red, zal het de moeite waard zijn geweest."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234