Donderdag 19/05/2022

ColumnDe Schaal van Mulders

Hoe zou het nog zijn met Uri Geller?

Uri Geller, mentalist. Beeld rv
Uri Geller, mentalist.Beeld rv

Jean-Paul Mulders onderzoekt alles wat u bij de hersenkwabben kan grijpen.

Jean-Paul Mulders

Ik rijd naar het vaccinatiecentrum om mij de booster te laten inspuiten van Moderna. Ik hoop dat de wetenschap beter is dan de merknaam. De betovering van het woord ‘modern’ heb ik nooit begrepen. Het is vooral aantrekkelijk voor wie zich niet bewust is van de vluchtigheid.

De moderniteit van vandaag is morgen deerniswekkend oubollig. Het vaccinatiecentrum staat op een terrein waar helden van de luchtvaart eertijds geschiedenis hebben geschreven. “Het is de laatste keer dat ik mij laat inspuiten”, gromt een vrouw met een haarkapje aan wie ik de weg vraag. Het volk zit op zijn tandvlees wat betreft de priklust. Ik herinner mij hoe ik de eerste keer enthousiast naar het vaccinatiecentrum fietste. Het was zonnig en de meisjes droegen jurkjes. Nu is het grijs en het zevert, zoals motregen op sommige plekken genoemd wordt.

“Ik ben er al bij van in de eerste golf”, zegt de vrouw die mij de booster inspuit. “Niemand had gedacht dat we hier nu nog zouden zitten.” Ze prikt me pijnloos en heeft ogen die ernstig kijken, maar waarin toch een zweem van speelsheid sluimert. Ik wacht het voorgeschreven kwartier, om me heen loerend of er nergens een extra arm aangroeit.

Thuis krijg ik telefoon van mijn kameraad de antivaxer. Hij waarschuwt mij voor internationale tentakels, chips die ze ons willen inspuiten en rijken der aarde die tegen Jan met de pet samenspannen. Er overvalt mij een soort moedeloosheid bij zulke uitspraken. Ik durf niet te vragen of het chips zijn met paprika of cheese & onions.

In deze lichtarme tijden zwermen mijn gedachten vaak uit naar voorbije dagen. Ik denk dan aan de zandkastelen die ik bouwde met mijn vader. Later voerden we gesprekken over het paranormale, dat toen zoals disco in de mode was. Je had bijvoorbeeld een rare snuiter die luisterde naar de naam Uri Geller. Hij was mentalist en beroemde zich erop lepels te plooien met pure geestkracht. Beweerd werd ook dat hij kompasnaalden kon beïnvloeden, kapotte horloges weer doen lopen, liften en kabelbanen doen stoppen en zaden laten uitgroeien tot plantjes in enkele seconden. Dat waren dingen die ons fascineerden. We geloofden dat de mens op het punt stond onvermoede mogelijkheden te benutten die in zijn hersenpan sluimerden.

Tegenwoordig hoor je niet veel meer over het paranormale, daarvoor is het normale te bovennatuurlijk geworden. Hoe zou het nog zijn met Uri Geller?, vraag ik mij af in mijn tijd die samenhangt van complotten. Uri leeft nog, maar blijkt lelijk door de mand gevallen. Ik lees over een magneet die op de slow motion van een stunt te zien was. Ze zat in een huls op zijn linkerduim verborgen om een kompas het noorden te doen kwijtraken. In een YouTube-­filmpje wordt de truc met de lepel eveneens ontsluierd. “Volgens een overgroot deel aan wetenschappers zijn er helemaal geen gaven die verklaring behoeven”, klinkt het ontluisterend.

Zo heeft elke tijd zijn mythes en volksverlakkerijen. Als je lang genoeg wacht, vallen de maskers en wordt alles duidelijk. Ik denk aan mijn vader en voel mij met terugwerkende kracht goedgelovig. ‘In het voorjaar van 2004 was Geller te zien in een televisiereclame voor Knorr’, lees ik nog.

Alleen saus ontsnapt aan de wetten van tijd en ruimte. En de liefde misschien.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234