Zondag 25/09/2022

'House of Cards': Dit zeggen de games van Frank Underwood over zijn karakter

null Beeld kos
Beeld kos

Frank Underwood is het hoofdpersonage in de Amerikaanse televisieserie 'House of Cards'. Kevin Spacey vertolkt de rol van de machtsgeile en genadeloze politicus Underwood. Tijdens de schaarse uren waarin hij niet bezig is met zijn eeuwige machtsstrijd, speelt hij videogames in zijn kelder. De games die Underwood speelt zeggen tegelijkertijd een paar dingen over zijn personage, en misschien ook over de makers van de reeks.

Ronald Meeus

Het gamen is een gimmick die slechts terloops wordt aangeraakt in de reeks, en die naar product placement riekt. In een van de prilste afleveringen uit de Netflix-reeks 'House of Cards', waarvan het eerste seizoen bij ons ook op dvd te koop is, treft de kijker senator Francis Underwood (Kevin Spacey) aan in de kelderverdieping van zijn huis in Washington D.C., terwijl hij verbeten zit te rammelen op zijn PlayStation 3-console.

Vrouwlief Claire (Robin Wright) kijkt er niet van op, geeft hem een nachtzoen, en vraagt hem zachtjes om "niet de hele nacht op te blijven". Een man die videospelletjes speelt is quasi-dagelijkse kost in dit huishouden, een waar je dat soort gedrag niet meteen zou verwachten: de man des huizes is tenslotte de vijftig voorbij, en het koppel is welstellend en maatschappelijk succesvol.

Er wordt in de plot van 'House of Cards' op geen enkel moment echt stilgestaan bij het feit dat Underwood videogames speelt: expliciet wordt er ook in de dialogen geen duiding aan gegeven. Het is een personagegimmick, net als het feit dat Underwood op bepaalde momenten uit het gezichtsveld verdwijnt om ribbetjes te eten in een half vervallen eettentje ergens in de hoofdstad. Het enige moment waarop hij het effectief over zijn voorkeur voor videogames heeft, zegt hij gewoon dat het hem "helpt ontspannen na een drukke dag."

De juiste knopjes
De keuze van de games die in 'House of Cards' voorkomen, en de gameconsoles waarop ze worden gespeeld, is bovendien niet onverdacht. Underwood heeft Sony's PlayStation 3-console in zijn kelderetage staan, speelt daar ook uitsluitend games op die van Sony-makelij zijn, en in een al helemaal naar product placement geurende scène plugt hij zelfs de PlayStation Vita, Sony's niet zo goed verkopende draagbare gameconsole, aan de kijker: "Ik moet er zo eentje hebben voor in de wagen", zegt hij tegen senator Peter Russo (Corey Stoll) wanneer hij de Vita van diens zoon in de zetel ziet liggen.

De manier waarop Underwood als gamer in beeld wordt gebracht, is minder gratuit: de makers van 'House of Cards' tonen een van de eerste tv-personages die hun vingers op de juiste manier op de gamecontroller zetten. In de meeste gamescènes speelt Underwood een schietgame, en de knoppen die hij raakt en de snelheid waarmee hij dat doet - de trekker vooraan het apparaat wordt bliksemsnel ingedrukt in korte salvo's om munitie te sparen, soms tikt hij op een van de knoppen bovenaan voor een granaat - zijn consistent met hoe een speler dat in het echt zou doen. Dat in tegenstelling tot gamende personages in andere tv-reeksen als 'Entourage', 'How I Met Your Mother' of zelfs 'The Big Bang Theory', dat tenslotte over een groep nerds gaat: die zitten meestal gewoon op een paar knopjes te rammelen.

Het feit dat Underwood in de late uren videogames speelt, lijkt dus een weloverwogen keuze van scenarist en showrunner Beau Willimon, die zelf een gamer is: enkele maanden geleden tweette hij bijvoorbeeld nog lyrisch over zijn bezoek aan een tentoonstelling, waar hij de oergame Spacewar! uit 1962 kon spelen. Net als Underwood beantwoordt Willimon, een late dertiger die tien jaar geleden meewerkte aan de voorverkiezingsrace van de Democratische presidentskandidaat Howard Dean en daarna de scenarist werd van politieke drama's 'The Ides of March' en deze 'House of Cards', niet meteen aan het 'manchild'-cliché dat vaak aan gamers boven de dertig plakt.

De realiteit heeft al uitgewezen dat de demografische grenzen van het medium zijn uitgebreid: de gemiddelde leeftijd van mensen die videogames spelen ligt vandaag ergens tussen 28 en 35, met uitschieters boven de 50, zeggen marktonderzoeken van gamebedrijf Nintendo en lobbygroep ESA. Ze blijken bovendien hoogopgeleid te zijn, en de prijs van de dingen - 50 tot 70 euro voor een game, een paar honderd voor een console - vereist een portemonnee die wat kan hebben. In de meeste tv-reeksen zien we desondanks nog steeds vooral tieners, jonge twintigers of maatschappelijk onsuccesvolle dertigers en veertigers met videogames in de weer - House of Cards is de eerste reeks die daarmee breekt.

Machtsspelletjes
Een vluchtige blik op de games die Underwood speelt, toont ook aan dat ze een aantal onmiskenbare allusies vormen op de gebeurtenissen in de reeks. Zou het bijvoorbeeld toevallig zijn dat Underwood, aan het begin van het tweede seizoen, net de game 'God of War: Ascension' speelt in de aflevering waarin hij effectief een forse vlucht omhoog neemt in het Amerikaanse machtsbestel? De videogames die hij speelt zijn, net als de schaakstukken die je hem geregeld ziet verplaatsen, een potentiële symbolische referentie aan de Macchiavellistische machtsspelletjes die hij in het echte leven speelt.

En het gamegenre dat zijn voorkeur wegdraagt, zegt het eigenlijk allemaal: in de meeste gamescènes uit 'House of Cards' zien we Underwood een schietspelletje spelen. De zichtbare game is 'Killzone 3', wellicht dus op vraag van Sony, maar ook tijdens de scènes waarin het scherm niet te zien is, hoort de kijker vaker dan niet het geluid van ratelende machinegeweren.

En laat macht, het centrale thema van 'House of Cards', nu net een belangrijke rol spelen in dat soort games. "Het gaat in een shooter om meer dan individuele mannetjes neermaaien", vertelde Nathan Camarillo, de producer van schietgame 'Crysis 2', enkele jaren geleden tegen ondergetekende. "Het schieten is de manier om macht te krijgen over je omgeving." Een beetje zoals politiek, dus.

undefined

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234