Zaterdag 22/01/2022

ColumnDe Schaal van Mulders

Je hebt mensen die de Bijbel of de Koran kunnen citeren, bij mij zijn het wijsheden van de Smurfen

null Beeld RV
Beeld RV

Jean-Paul Mulders onderzoekt alles wat u bij de hersenkwabben kan grijpen.

Jean-Paul Mulders

Crèches en ziekenhuizen vinden geen personeel meer, zoals ook scholen en woon-zorgcentra. De maatschappij waarin ik leef, takelt af waar je bijstaat. Wel wordt mijn stad vergiftigd door een overvloed aan stinkende brommers. Ze brengen voedsel naar lui die te lui zijn om er zelf om te gaan.

Mijn dochter (14) zou dat een opmerking vinden voor een boomer, maar ik ben te jong om een boomer te zijn. Ik behoor tot de generatie die zit ingeklemd tussen de boomer en de millennial. Generatie X wordt die genoemd, maar ik maak mijzelf liever wijs dat ik een tijdloze ziel heb. De cd heb ik wel weten opkomen. Dat klinkt even fris als de bewering dat je met eigen ogen nog parende dino’s gezien hebt. Volgens onderzoekers trok tyrannosaurus rex zijn neus niet op voor een ondeugend voorspel. Hij was een tedere minnaar en gaf lieftallige kopjes aan zijn partner.

Maar om bij de opkomst van de cd te blijven: ik herinner mij hoe mijn schoolvriendje Nico mij vertelde over dat gloednieuwe, iriserende schijfje dat de langspeelplaat naar het museum zou verwijzen. Dat vonden wij maar goed ook, want platen waren krakkemikkige vehikels waarmee je te voorzichtig moest omspringen. De cd zou loepzuiver blijven spelen, al gebruikte je hem als frisbee of bierviltje.

Inmiddels weten we beter. De cd ligt uit de gratie, terwijl platen weer hipper dan ooit zijn. Mijn dochter en ik zijn er allebei verzot op. Bij mijn moeder thuis vond ik mijn platenspeler van vroeger. Hij bleek zelfs nog te werken toen ik hem aansloot op een versterker, terwijl Nico allang is vertrokken naar onbestemde verten. Hij stierf toen ze hem opereerden aan een aangeboren hartaandoening.

Naar cd’s luister ik nog amper, maar ik koop wel weer geregeld platen. Onlangs nog Brol van Angèle en Back to Black van Amy Winehouse. Op de picture disc zit zij op een kruk in het niets te staren, met een onpeilbare blik en stiletto’s in luipaardvel. Het voelt schaamteloos om haar aldus in het rond te doen zwieren, terwijl zij al tien jaar dood is maar koppig blijft zingen dat zij niet naar de ontwenningskliniek wil.

Bij mijn moeder vond ik ook nog platen van vroeger, waaronder Balls to the Wall van Accept en Vader Abraham in Smurfenland. Daarop was ik ooit ongemeen dol. ‘Kunnen jullie door een sleutelgat?’ hoor ik ze weer zingen met van die enge, versnelde stemmetjes. Je hebt mensen die de Bijbel of de Koran kunnen citeren, bij mij zijn het wijsheden van de Smurfen. Op de hoes staan twee grote exemplaren die er vergeeld uitzien. Ze worden bij de voeten gehouden door een figuur met grijze baard en bolhoed. Dat was dus Vader Abraham.

Sommigen verweten hem dat hij zich rijk boerde op de kap van Peyo, de man die de Smurfen heeft bedacht. In tegenstelling tot Nico en Amy Winehouse leeft vader Abraham nog. Hij is geboren in 1935 en blijkt eigenlijk Petrus Antonius Laurentius Kartner te heten. Ik lees: ‘Hij werkte als chocoladegieter in Hoboken, een baan waarmee hij zo weinig verdiende dat hij soms chocolade op zijn overall morste om er thuis hagelslag van te maken.’

De voedselbrommer moest nog worden uitgevonden.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234