Maandag 04/07/2022

NieuwsWetenschap

Onze darmbacteriën lijken het hongergevoel mee te regelen

Illustratie van darmbacteriën. Beeld Getty Images
Illustratie van darmbacteriën.Beeld Getty Images

Stukjes celwand van bacteriën in de ­darmen reizen tot in het brein. Zo lijkt onze darmflora met de hersenen te ‘praten’.

Barbara Debusschere

Ons lijf bevat meer bacteriën dan menselijke cellen, en het gros daarvan leeft in onze darmen. Wetenschappers hebben de voorbije jaren verbanden blootgelegd tussen de bacteriën in onze darmen en problemen zoals obesitas, immuunstoornissen en zelfs depressie. Vaak is echter niet geheel duidelijk of het om oorzakelijke verbanden gaat, en evenmin hoe bacteriën in onze darmen er zouden in slagen om een invloed uit te oefenen op ons brein.

Franse onderzoekers zijn nu een manier op het spoor gekomen waarop dat zou kunnen.

Ons immuunsysteem is in staat om bepaalde onderdelen van de celwand van darmbacteriën te detecteren, de zogenoemde muropeptiden. De cellen van ons aangeboren afweersysteem bevatten daarvoor speciale detectoren, de Nod2-eiwitten. De wetenschappers vroegen zich af of die detectoren ook op cellen in het brein zouden voorkomen.

De onderzoekers kweekten genetisch gemodificeerde muizen die niet in staat waren de detectoreiwitten te produceren. In vergelijking met gewone muizen kwamen de genetisch gewijzigde diertjes sneller bij. Dat doet volgens de onderzoekers vermoeden dat muropeptiden een rol spelen bij het verzadigingsgevoel.

In een tweede deel van het experiment voerden de wetenschappers de muizen licht radioactieve muropeptiden. Door de radioactivitieit in de muizenlijfjes te monitoren konden ze achterhalen hoe de eiwitten zich verspreidden in het lichaam. En binnen enkele uren vonden ze de stoffen tot in het brein terug. “Eten doet de darmflora floreren, en dat leidt onrechtstreeks tot het signaal ‘ik zit vol’ naar het brein”, zegt microbioloog Jeroen Raes (KU Leuven en Vlaams ­Instituut voor Biotechnologie).

De onderzoekers vonden niet alleen effecten op de eetlust. Muizen zonder detectoreiwitten ontwikkelden vaker diabetes en leefden minder lang. En bij vrouwelijke muizen leidde de afwezigheid van de detector tot een hogere lichaamstemperatuur, wat de onderzoekers doet vermoeden dat de muropeptiden ook bij andere fysiologische processen een rol ­spelen.

Bij experimenten op muizen is enige reserve op zijn plaats. “Al is het erg aannemelijk dat dit mechanisme ook bij de mens aanwezig is”, zegt Raes. “Welke impact dat precies heeft, zal verder onderzoek moeten uitwijzen. Dit is vooral een heel elegant experiment dat een nieuwe manier blootlegt waarop bacteriën in onze darmen met het brein communiceren.”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234