Vrijdag 22/10/2021

ColumnDe Schaal van Mulders

Patroonheiligen zijn leuk, maar niet erg wetenschappelijk

null Beeld rv
Beeld rv

Jean-Paul Mulders onderzoekt alles wat u bij de hersenkwabben kan grijpen.

De auto voor mij in de file is een Renault Talisman. Als naam vind ik dat best wel bijzonder, tussen voertuigen die – A4, C4 – aan papierformaten en ontslagformulieren doen denken. Zouden mensen die met een Talisman rijden het fijn vinden dat hun auto is vernoemd naar een voorwerp dat beschermt tegen onheil? De meesten zal het waarschijnlijk worst zijn. Wel zou ik willen weten of er minder Talismans botsen dan auto’s met minder veel­belovende namen.

Vroeger zag je soms magneten op het dashboard van personenwagens. Daar pasten foto’s in van geliefden: vrouwen en kinderen die keken alsof ze er zich ook wat ongemakkelijk bij voelden op een handschoenenkastje te plakken. Bij de foto’s stond in gouden letters het opschrift: ‘DENK AAN ONS – RIJ VOORZICHTIG’.

Populair waren ook hoefijzers en medailles van de Heilige Christophorus, beschermer van een bont allegaartje zoals daar zijn de reizigers, schilders, pelgrims, fruithandelaren, boekbinders, schatgravers, haakbusschutters, hoedenmakers en tuinmannen. Hij schijnt te helpen tegen droogte, onweer, hagel, watersnood, oogziekten, tandpijn, vuurrampen en al wat je liever niet wil.

Patroonheiligen: ze zijn leuk, maar niet erg wetenschappelijk.

Zulke dingen zie je tegenwoordig nog zelden. We hebben geen bescherming meer nodig, sinds we collectief door hoogmoed zijn bevangen. Een enkele keer bungelen er nog dobbelstenen aan een achteruitkijkspiegel. Ze herinneren je eraan dat het verkeer een kansspel blijft – zeker als je je dode hoek vergroot met zo’n pluchen onding.

Sinds ik weet dat we daarmee onszelf zachtjes de nek omwringen, ben ik geen grote fan meer van automobielen met een ontploffingsmotor. Vroeger keek ik bewonderend naar een ­Mustang die met zijn paardjes stond te trappelen. Nu denk ik aan fijnstof, CO2, verbleekte koraalriffen, extreme hittegolven en stijgende zeespiegels. De klimaatverandering: ze is niet leuk, maar wel erg wetenschappelijk.

Je zou denken dat we, nu we met al die gevolgen geconfronteerd worden, wat meer gêne zouden voelen en rondrijden op kousenvoeten. Sommigen lijken er juist nog een schepje bovenop te willen doen. Na de gedwongen stilte van corona is het in mijn stad één gezellig gebrul, geknetter en geloei. Knalpot­terreur, wordt dat geloof ik genoemd.

Het doet mij denken aan mijn nonkel Amedé die graag zijn zitvlak ophief, een knaller van een scheet liet en vervolgens voldaan zei: “Nèh se. Dedie est er wok ut!”(*) Of iets van soortgelijke filosofische strekking.

‘Het helpt niet mensen er dag in dag uit op te wijzen dat we over dertig jaar naar de bliksem gaan,’ wist Godfried Bomans al, ‘want ze zijn daartoe gaarne bereid mits het hun nu maar goed gaat.’

Die mentaliteit zie je overal, ook bij rectoren van universiteiten die de resterende drie bomen in de stad willen rooien omdat dat zogezegd niet anders kan. Maar die bomen hebben we hard nodig. Ze kappen omdat je dat nu goed uitkomt, is niet meer van deze tijd.

Dat geldt jammer genoeg ook voor dat zalige zinnetje dat Armand zong: ‘Vrijheid is een volgetankte Mercedes’.

Geen mens legt trouwens nog handschoenen in het handschoenenkastje.

(*) Voilà. Die is er ook uit!

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234