Vrijdag 30/09/2022

DM ZaptRonald Meeus

Apple TV+ heeft er weer een topper bij, al moet ‘Black Bird’ rustig gisten in uw hoofd

Paul Walter Hauser als seriemoordenaar Larry Hall in 'Black Bird'. Beeld Apple
Paul Walter Hauser als seriemoordenaar Larry Hall in 'Black Bird'.Beeld Apple

Ronald Meeus zet de blik op oneindig. Vandaag: Black Bird.

Ronald Meeus

De nieuwe Apple TV+-reeks Black Bird begint met een paar kilo coke op een tafel, een op een stoel vastgebonden kruimelcrimineel en een kleurrijke zot die de loop van een shotgun op diens snuit richt. Wie in de jaren 90 al eens in een cinemazaal belandde, slaakt meteen een kreet van herkenning: dit is het soort taferelen waarvan het cinemapubliek toen – met Tarantino’s Pulp Fiction uiteraard, maar ook met dingen als The Funeral, Things to Do In Denver When Your’re Dead en Fargo – wel pap lustte. Maar die hardgekookte pret blijft niet lang duren in Black Bird. Na zijn arrestatie krijgt cocaïnedealer Jimmy Keene (Taron Egerton), door een inschattingsfout van zijn vader Big Jim (een prachtige Ray Liotta in een van diens laatste rollen), een gevangenisstraf van een uitzichtloze tien jaar toebedeeld, en meet de serie zich eerder het cachet van een kneiterhard gevangenisdrama aan.

Wat er daarna gebeurt is zo onwaarschijnlijk dat het schier onbevattelijk lijkt dat Black Bird is gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Maar jazeker: de echte Jimmy Keene heeft zich, ergens in de tweede helft van de jaren 90, écht laten overplaatsen naar een streng bewaakte faciliteit voor crimineel gestoorde bajesklanten, om vriendjes te worden met seriemoordenaar Larry Hall (met een tegelijk dreigend en kwetsbaar pathos neergezet door de relatief onbekende acteur Paul Walter Hauser), die dreigt vrij te komen door een zeldzame tweede beroepszaak. Aan Jimmy om het vertrouwen van die “sick fucking puppy” voor zich te winnen, en zo achter de begraafplaats van minstens een dozijn door Hall vermoorde jonge meisjes te komen.

Terwijl de grimmige beeldenstroom van Black Bird zich voor hun ogen ontrolt zullen niet weinig kijkers zeggen: dit duurt me allemaal wat te lang. Maar dat raakt net de essentie van de reeks. Het dwingend trage camerawerk van Belgisch regisseur Michaël R. Roskam in de drie eerste afleveringen, waarmee de toon werd gezet voor de hele reeks, ondersteunt een vertelling die haar tijd neemt om te gisten in het hoofd van de kijker. Hall blijft zo halsstarrig zijn onschuld volhouden dat u – alleen al om voor uzelf uit te maken of hij het écht wel heeft gedaan altijd nog een verdere scalpelsteek nodig denkt te hebben in de zorgvuldig uitgevoerde dissectie van zijn psyche.

Naar het einde van Black Bird toe nijpt het keurslijf van het waargebeurde verhaal, waarvan showrunner Dennis Lehane en diens ploeg zich zes afleveringen lang relatief makkelijk los wisten te wriemelen, iets strakker, maar dat doet niets af aan de sluipende kracht van de rest van de serie: Apple TV+ heeft er – na Severance, Pachinko en Slow Horses eerder dit jaar – nog een topper bij.

Black Bird is te bekijken via Apple TV+.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234