Vrijdag 30/09/2022

Review

Billie in de AB Club: popprinses vs. testosteronbom

null Beeld Alex Vanhee
Beeld Alex Vanhee

Met Netsky stond ze wereldwijd op de grootste podia, van Coachella tot Nieuw-Zeeland. Maar vandaag probeert Billie het op eigen kracht, als leading lady. In de AB Club stelde deze rijzende ster haar eerste EP voor, met een loeiharde set.

Gunter Van Assche

De 29-jarige Billie Bentein had haar dromen als solozangeres bijna opgeborgen. Ooit had deze voormalige backing zangeres een fraaie reputatie opgebouwd in tv-shows als The Voice, net als bij Jim Cole, Lalalover, Mega Mindy en Pomrad. Maar solo leek ze evenwel in een sukkelstraatje beland.

En toen werden 'Give Me The Knife' en 'Caught by the Tide' onverwacht radiohits op Studio Brussel, Q-music én MNM. Een fraaie bevestiging van haar talent. Goed, met Netsky schitterde ze al eerder in de spots: een paar jaar geleden dweilde ze met deze drum-'n-bassprins alle hippe clubs en festivalpodia af. Haar stem hoor je trouwens ook in zijn classic 'We Can Only Live Today (Puppy)'.

null Beeld Alex Vanhee
Beeld Alex Vanhee

Midden-Oosters mysterie

Zaterdag trad ze evenwel officieel uit de schaduw van Netsky, toen ze haar debuut-ep Talking Loud voorstelde in de AB. Spannend, maar net zo goed geen sinecure voor iemand die naar eigen zeggen over weinig zelfvertrouwen beschikt. Zou het dan toeval geweest zijn dat ze haar concert aftrapte met 'Hide Away', waarin ze zong over je naakt en onzeker voelen?

Ach, ze leek niet overdreven te lijden onder schroom in Brussel. Zelfverzekerd banjerde ze over het podium, terwijl ze herhaaldelijk oogcontact zocht met haar publiek. Ware het niet dat ze al zoveel kilometers op de teller heeft, zou je spontaan gedacht hebben dat een ster is geboren.

Het leek er dan weer eerder op dat ze die zelfverklaarde onzekerheid camoufleerde door een gigantische muur van geluid op te trekken. Vreemd, want op Talking Loud leggen frivole popsongs het aan met experimentele elektronica, subbassen uit de dubstep, eighties-synths en geraffineerde percussie. In de AB bleef eigenlijk alleen de kwikzilveren, soulvolle stem van Bentein overeind, waarmee ze nu eens durfde uithalen als een R&B-diva, maar ook Midden-Oosters mysterie in haar timbre kon leggen, alsof ze Perzisch bloed door haar aderen voelde stromen.
(lees verder onder de foto)

null Beeld Alex Vanhee
Beeld Alex Vanhee

Het kluitje muzikanten dat Bentein rond zich had verzameld, zette de nu-pop van haar debuut evenwel om in beenharde beats, gillende gitaren en agressieve elektronica die heel wat minder nuance vertoonde dan de productie van Bert "Goose" Libeert. Zonde, want daarmee keek je aan tegen een concert dat heel wat minder toegankelijk klonk dan haar radiovriendelijke plaat doet vermoeden.

Schokgolf door middenrif

Billie zou haar mannelijke bandleden kennelijk al eens liefkozend "my girls" noemen. Zouden die daarom enige compensatiedrang aan de dag hebben willen leggen in de Club? Een andere reden konden we alleszins niet bedenken voor die testosteron-bom die ze onder het concert legden.

Al snel werd bijvoorbeeld duidelijk waarom de drummer achter plexiglas verbannen werd. Zijn vellen kregen haast voortdurend de ranseling van hun leven, waardoor zelfs de simpelste beats als een schokgolf door je middenrif trokken. Even klonk die benadering verschrikkelijk opwindend, maar tijdens 'Delirium' verlangden we spontaan naar de donkere, enigmatische studioversie. Zo klonk ook de gitaarsolo in de live-versie nogal vulgair en hanerig, terwijl ze op de EP sinister maar ook delicaat in de mix verdwijnt.

null Beeld Alex Vanhee
Beeld Alex Vanhee

Getoonzette scheldtirade

Die harde aanpak loonde eigenlijk vooral in 'Irreversible': na één minuut herbergde die song een bass drop zo diep dat je spontaan hoogtevrees kreeg. Tijdens 'Caught by the tide' werd de wall of sound ook weer niet te hoog opgetrokken, wat in het voordeel speelde van een funky disco-interludium, waarin de gitarist / techneut mocht tonen dat hij ook een aardig mopje basgitaar speelde. Die rol nam hij trouwens ook op in een andere song, waarvan we vermoeden dat ze 'You're a Douchebag' heet. Vlak voor die getoonzette scheldtirade, met een lekker kitscherige eighties-synth, hoorden we Bentein ook nog ginnegappen over Temptation Island.

Moedig trouwens, dat ze zélf aan de verleiding kon weerstaan om in de set te teren op haar eerdere succes met Netsky. Ook zonder 'We Can Only Live Today (Puppy)' komt Billie er wel. Maar misschien moet ze de popprinses in zichzelf toch niet te vaak laten overrompelen door testosteron.

null Beeld Alex Vanhee
Beeld Alex Vanhee

Billie speelt 13/5 op Gladiolen in Olen
EP Talking Loud is nu uit bij 541/ N.E.W.S.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234