Dinsdag 25/01/2022

InterviewLiteratuur

De magie tussen mentalist Henrik Fexeus & misdaadkoningin Camilla Läckberg: ‘De enige hindernis was het samenwerken’

‘Ik heb Henrik aangestoken: hij volgt tegenwoordig socialmedia-accounts over het menselijke ontbindingsproces.’ Beeld Belgaimage
‘Ik heb Henrik aangestoken: hij volgt tegenwoordig socialmedia-accounts over het menselijke ontbindingsproces.’Beeld Belgaimage

Zij: de ongekroonde misdaadkoningin, met 26 miljoen verkochte boeken in meer dan 60 landen. Hij: een mentalist, de Zweedse Gili, maar zonder baard. Camilla Läckberg en Henrik Fexeus vormen een onverwacht schrijversduo. Ze vinden zichzelf allebei ongeschikt om samen te werken met anderen, maar leveren met het vuistdikke Box toch maar mooi hun gezamenlijke thrillerdebuut af – het eerste deel van een trilogie rond een seriemoordenaar.

Talitha Dehaene

Camilla Läckberg: “Vincent, een mentalist, en Mina, een politie-inspecteur, moeten in Box samenwerken om de moordenaar te pakken. Vincents bijzondere expertise is broodnodig in deze zaak, want de bizarre moorden doen denken aan mislukte goocheltrucs. Zo wordt bijvoorbeeld het dode lichaam van een jonge vrouw aangetroffen in een kist die doorboord is met zwaarden.”

Henrik Fexeus: “We kwamen er al snel achter dat we meer dan één boek nodig zouden hebben om alles te vertellen, anders zou het verhaal veel te complex worden. We besloten om er dan maar meteen een trilogie van te maken. Dat gaf ons de kans om drie mysterieuze moorden te bedenken.”

Schrijven is bij uitstek een solitaire activiteit. Hoe kwamen jullie erbij om het samen te doen?

Läckberg: “Henrik en ik zijn al dertien jaar bevriend, maar hij noch ik was op zoek naar iemand om mee samen te werken. Integendeel zelfs. We hebben het wel vaak over boeken. Ik probeer soms een verhaallijn op hem uit, hij vertelt me over een truc die hij wil uitproberen, en zo fantaseren we verder. Op een dag kwam Henrik met het idee van een boek over een mentalist genaamd Vincent, waar ik dan mee over nadacht, tot we beseften dat er echt wat in zat.”

Fexeus: “De enige hindernis was het samenwerken (lacht). We zijn het allebei gewend ons eigen ding te doen, het was best eng om ineens met iemand anders te moeten werken.”

Läckberg: “Henrik en ik haten het om met anderen samen te werken. Zo simpel is het. We zijn er allebei niet geschikt voor.”

Fexeus: “We waren wel bezorgd over de gevolgen van dit project voor onze vriendschap. Daarom hebben we er de eerste maanden in het geheim aan gewerkt, om uit te proberen of het ons wel zou lukken zonder elkaar de hersens in te slaan. De afspraak was: als het onze band dreigde te verpesten, zouden we ermee stoppen. Niemand was er toen van op de hoogte, zeker onze uitgeverij niet.”

Läckberg: “Maar onze gezinnen natuurlijk wel. Anders was het lastig uit te leggen aan mijn man dat Henrik om de haverklap in ons huis te vinden was.”

Fexeus: “Haar man is een kooivechter, dus ik vond dat een wijs besluit (lacht).

Läckberg: “We wisten niet hoe we eraan moesten beginnen, samen een boek schrijven. Ik ben erg creatief en chaotisch, terwijl Henrik zeer analytisch en gestructureerd werkt. Dat bleek uiteindelijk een zegen, we hebben het erg logisch aangepakt. Het verhaal is geschreven in de volgorde waarin je het leest. We schreven apart van elkaar fragmenten en stuurden die dan door, waarna de andere de volledige vrijheid had om er aanpassingen in aan te brengen. Dat werkte wonderwel.”

Je moet wel erg op de ander durven te vertrouwen.

Fexeus: “We kennen elkaar zo goed dat we geen indruk op elkaar hoeven te maken. Dan kun je met een gerust hart experimenteren, of toegeven: dat was inderdaad niet mijn beste idee.”

Läckberg: “We hebben enorm veel respect voor elkaars schrijverschap, dat is een onontbeerlijke basis voor zo’n samenwerkingsproject. We luisterden altijd naar elkaars ideeën. Voor het boek is het uiteindelijk ook het belangrijkst dat het beste idee wordt gebruikt, ongeacht van wie dat komt.”

Jullie zijn vlak voor de uitbraak van de pandemie begonnen met schrijven.

Läckberg: “Eén van de eerste personages die we bedachten, leek ons toen erg extreem: ze heeft smetvrees en is constant in de weer met alcoholgel en handen wassen. Maar toen kwam corona en was ze ineens normaal (lacht).”

Fexeus: “De pandemie kwam voor ons op een perfect moment. We reizen allebei veel, Camilla om haar boeken te promoten en ik met mijn voorstellingen. Ik weet niet wanneer we anders zo intensief samen aan een boek hadden kunnen werken. De eerste paar maanden konden we elk in ons eigen huis in onze pyjama zitten schrijven, zonder afleiding.”

Camilla, jij staat bekend als de misdaadkoningin in Zweden. Vanwaar die fascinatie voor criminaliteit?

Läckberg: “Al van kinds af ben ik geïnteresseerd in de duistere zijde van de mens: andere kleine meisjes waren gek op paarden, ik op seriemoordenaars (lacht). Inmiddels ben ik een wandelende encyclopedie van de misdaad. Urenlang lezen over de manier waarop een menselijk lichaam ontbindt, is voor mij een vorm van ontspanning.”

Fexeus: “Zelf lees ik nooit misdaadboeken. Ik had dus geen flauw idee wat er moest gebeuren. Mijn eerste vraag aan Camilla was: ‘Oké, dus we schrijven een misdaadboek, maar moet er per se een moord in gebeuren?’ Het leek mij nogal een cliché (lacht). Als leek kon ik een frisse blik op het verhaal werpen, maar zo trapte ik ook in andere vallen.”

Läckberg: “Ik heb hem moeten uitleggen dat het niet erg creatief is om het lijk te laten vinden door een man die ’s ochtends de hond uitlaat (glimlacht). Maar ik ben zelf een vrij klassieke misdaadschrijfster. Ik heb alles geleerd van Agatha Christie, mijn ultieme voorbeeld. Veel klassieker wordt het niet.

“Wat dit verhaal bijzonder maakt, is de aanwezigheid van de mentalist: een fascinerende figuur die iets doet waar mensen niet zoveel over weten. De combinatie van het traditionele misdaadgenre met een nieuwigheid, het mentalisme, maakt ons boek uniek. Ik zie de trilogie als een huwelijk van De Da Vinci Code en true crime.

“Het boek biedt ook veel moois voor mensen die niet per se fan van het misdaadgenre zijn. Er komt zoveel meer bij kijken: psychologie, geschiedenis, wiskunde... Henrik en ik zijn enorme nerds. We categoriseren ons boek soms als nerdic crime in plaats van nordic crime (lacht). Het verhaal is dan wel verzonnen, maar de wetenschap niet. Alles klopt tot in de puntjes, we hebben niets zelf bedacht.”

Fexeus: “Onze hele vriendschap is gebaseerd op nerdy feitjes en artikels naar elkaar doorsturen, en nu konden we dat in ons boek stoppen. Heerlijk!”

Is het door DNA-onderzoek en technologie niet immens moeilijk geworden om nog een verrassend misdaadboek te schrijven?

Läckberg: “Ik vind het juist een voordeel! Elke wetenschappelijke vooruitgang biedt nieuwe mogelijkheden. Neem nu het afstammingsonderzoek dat je met DNA kunt uitvoeren: zo fascinerend! Zodra ik daar iets over lees, begint mijn brein allerlei nieuwe verhaallijnen te bedenken. Ik kan er zoveel kanten mee op.

“Ik heb Henrik ook aangestoken. Hij volgt tegenwoordig allerlei socialmedia-accounts over het menselijke ontbindingsproces (lacht).”

Fexeus: “Dat kan ik helaas niet ontkennen.”

Mentalisme draait om het doorgronden van de menselijke psyche.

Fexeus: “Inderdaad, het komt neer op psychologie. Het is gênant om toe te geven, maar voor ik hieraan begon, besefte ik dat zelf niet eens. Ik dacht dat liefhebbers van misdaadboeken lugubere mensen waren die op bloed uit waren. Ik wist echt niet dat het psychologische element zó belangrijk was. Daarom past het perfect bij mijn vakgebied.

“Als kind werd ik gepest omdat ik raar was, en niet zo sociaal vaardig. Ik vond het betoverend om te zien hoe andere kinderen blijkbaar wísten hoe ze met elkaar moesten omgaan. Toen al probeerde ik al die subtiele sociale regels te doorgronden. Ik heb me twintig jaar lang in psychologie verdiept en ben zo via allerlei omwegen in het mentalisme gerold.

“Als mentalist pas ik psychologische kennis over menselijk gedrag toe om mensen voor de gek te houden en ze het idee te geven dat ik bovennatuurlijke krachten heb. Ik maak hun wijs dat ik met doden kan praten of hun gedachten kan lezen. Het is een vorm van entertainment, maar voor mij was het ook een vorm van zelfbehoud.”

Zeg eens eerlijk: hoe verleidelijk was het om van die kennis gebruik te maken en Camilla te manipuleren bij dit boek?

Fexeus: “Dat zou heel dom geweest zijn, want dan was ik al haar briljante ideeën en toevoegingen misgelopen.”

Dat is een zeer diplomatisch antwoord.

Fexeus: “Ze zit natuurlijk ook naast mij. Zelfbehoud, ik zei het toch? (lacht)

Henrik Fexeus en Camilla Läckberg, ‘Box’, Overamstel Uitgevers Beeld rv
Henrik Fexeus en Camilla Läckberg, ‘Box’, Overamstel UitgeversBeeld rv

© Humo

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234