Woensdag 26/01/2022

MuziekrecensiesPlaten van de week

Dit zijn onze platen van de week: boven de middelmaat, onder het genie

null Beeld DM
Beeld DM
Gunter Van Assche

Dee Gees - Hail Satin ***

Nooit om een geintje verlegen, bekende Dave Grohl onlangs aan Pharrell dat de drums op Nevermind niets meer dan gejatte discobeats waren. Toen hadden we de bui al moeten zien hangen. Op Hail Satin zet Grohl de tering naar de nering. Gesteund door zijn groepsmaatjes dolt hij een halve plaat lang met de Bee Gees. Om vervolgens live-maar-dan-zonder-publiek te duiken in zijn eigen laatste langspeler Medicine at Midnight. Het is een bizarre spagaat: de kans dat fans van Bee Gees zich ineens gewonnen geven voor de Foo Gees (of vice versa) lijkt immers klein. Zelfs al stelt het Studio 54-alter ego van Dave Grohl zich trouw in dienst van de broers Gibb, inclusief falset in classics als ‘Night Fever’, ‘Tragedy’ en ‘You Should Be Dancing’. De powerpopgitaren klinken dan weer voorspelbaar door spierkracht aangedreven. Voor de hand liggende keuzes als ‘Stayin’ Alive’ worden ook geweerd. Eerder mag Taylor Hawkins een satijnzachte zwier geven aan ‘Shadow Dancing’. Dit is karaoke van de bovenste, zij het ietwat overbodige plank.

Clairo - Sling ***

Niet elke Clairo-adept zal tuk zijn op de forse koerswending die Claire Cottrill op Sling etaleert. Weg zijn de quirky indiepopsongs van het in alternatieve kringen bejubelde debuut Immunity, weg zijn de behoedzame r&b-invloeden die deze lieveling van Gen Z hip maakten. In de plaats komt een dromerige, elegante sound die de Amerikaanse singer-songwriter zelf schamper “volwassen” noemt. Daar is iets van. Haar producer Jack Antonoff (bekend van zijn werk voor Lorde en Taylor Swift) drenkt prachtige songs zoals ‘Bambi’ in slaapdronken jazz, of hij laat de lieflijke folk van ‘Blouse’ verdwalen in eenzaamheid. Te midden van al die Laurel Canyon-vibes schuifelt Cottrill de grotemensenwereld in: kwetsbaar, laconiek, ontwapenend.

DARKSIDE - Spiral ***

Spiral moet het hebben van zijn vindingrijke productie. Dit tweede album van het gereïncarneerde DARKSIDE herbergt een handvol van de allerbeste klankmanipulaties die je dit jaar zult horen. Atonale belletjes, field recordings, avant-garde-improv en glitchy elektronica ruisen en bruisen rond de countouren van de melancholische liedjes die Nicolas Jaar en Dave Harrington er optrekken. Ook al zijn die songs niet altijd even beklijvend, toch tilt Jaars briljante oor voor nuance ze boven de middelmaat uit. Een verrassend wederzien.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234