Zaterdag 27/11/2021

MuziekrecensiePlaten van de week

Een gemoed vol weemoed, en slangen in de strijd van alledag: dit zijn de albums van de week

null Beeld DM
Beeld DM

Celsa Maxwell - In The Mythical Land of Sound ****

De zweverige sixties bewolken dit dromerige debuut van Celsa Maxwell, zoals The Raveonettes of Beach House haar eerder voordeden. Net als die groepen klinkt In the Mythical Land of Sound vooral volstrekt tijdloos. Maxwell bezit dan ook een stem die je gemoed in weemoed wikkelt, en meestal gedrenkt gaat in een psychedelische roes van reverb. Daarmee belichaamt ze zowel een soezerig bloemenmeisje als een fraaie sterrenhemel. De songs baden dan weer in een raadselachtige nevel van ijle betovering, trieste schoonheid en magie van de zuiverste soort. Hiermee kom je de eenzame wintermaanden moeiteloos door. En vervolgens de lente, zomer en herfst indien nodig. Achttienkaraats-melodieën en vierentwintigkaraats-melancholie worden versmolten tot romantische pareltjes als ‘Skin’ en ‘Listen’ die voltijds bloed naar de hartkamers pompen. ‘Food for my Soul’ lonkt dan weer opzichtig naar ‘Wicked Game’ van Chris Isaak, maar hey: als die invloed een misdaad zou zijn, mag u ons gelijk mee in de boeien slaan. Celsa Maxwell debuteert in grote stijl, even elegant als delicaat.

null Beeld RV
Beeld RV

DIKKE - Nooduitgang ***

DIKKE vergroot zijn palet op dit tweede album, nog geen jaar na zijn succesvolle debuut 130 Kilo. Vooral de singles belichten de artistieke reikwijdte van deze Limburgse rapper. Het lekker logge ‘XXL’, bijvoorbeeld. Of ‘Paris Hilton’ dat op een pompende housebeat teert. ‘Troebele Visie’ stoelt op strakke eightieselektro, ‘Praat Money’ doet met zijn melancholische vibe denken aan old skool-Kendrick Lamar. DIKKE rapt vooral over de strijd van alledag. Of hij mixt dealerpraatjes met een problematisch vrouwbeeld in ‘Oud ijzer’: “De grootste slangen zijn diegenen die echt trouw lijken”, klinkt het. Really?

null Beeld //
Beeld //

Makaya McCraven - Deciphering The Message ***

Zoals Geoff Wilkinson van acidjazzgroep Us3 in de jaren 90 toegang kreeg tot het immense archief van Blue Note, zo mocht ook Makaya McCraven aan de slag met de klassieke opnames op dat jazzlabel. De drummer uit Chicago samplede, verknipte en herarrangeerde die composities, maakte er loops van en stuurde ze naar geestesgenoten zoals Jeff Parker, Marquis Hill en Junius Paul die er instrumentpartijen overheen drapeerden. Het resultaat slalomt van de hiphoptovenarij van Madlib naar organische herinterpretaties die Art Blakey en co. weer tot leven wekken.

null Beeld //
Beeld //
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234