Dinsdag 04/10/2022

RecensieTheater

‘Freedom Club’ van ARSENAAL/Het Kwartier slaat de bal mis: veel gepraat, weinig gevoel ★★☆☆☆

Joris Van den Brande. Beeld Raymond Mallentjer
Joris Van den Brande.Beeld Raymond Mallentjer

Theater over urgente kwesties levert niet altijd urgent theater op. Freedom Club stelt pertinente vragen naar de ethische grenzen van activisme, maar doet dat in de vorm van een uitleggerig praatstuk.

Evelyne Coussens

Wat moet je doen om gehoord te worden? Het is de vraag die elke activist zich stelt. De protagonist van Freedom Club (Joris Van den Brande) heeft alle strategieën doorlopen, zo vertelt hij ons. Hij startte klassiek: zich vastketenen aan pijpleidingen, hongerstakingen. Geschreeuw in de marge. Tot hij in zijn educatieve centrum ervaringsgerichte ‘attracties’ bedenkt: levensechte simulaties van aardbevingen, van de opwarming van de aarde. Er zit een verdienmodel in: het educatieve centrum wordt een pretpark waar je het ‘einde van de planeet’ kunt beleven – want mensen willen niet luisteren, maar voelen.

Auteur Freek Mariën neemt hier drie evoluties samen: de vermarkting van een crisis als verkoopbaar product, de ervaringsverslaving van de moderne mens én de corruptie van een oprechte ziel die, vanuit de wens tot impact, binnen het systeem wordt gezogen. Op het toppunt van zijn ‘succes’ (de klimaattop wordt in het attractiepark gehouden) beseft de activist dat het anders moet. Onbedoeld start hij een verzet dat zich snel verspreidt en dat grimmiger is dan voorheen. Maar wat is geweld?

Regisseur Carl von Winckelmann plaatst zijn tragische hoofdfiguur aan de achterzijde van een afbrokkelende tribune: in de marge, buiten het (kapitalistische) systeem – binnenin is geen beweging mogelijk. Van den Brande geeft de getormenteerde man gestalte met een schichtige blik en onzekere ogen, maar moet voor de rest vooral veel uitleggen: de politieke analyse achter de klimaatcrisis, maar ook zijn eigen morele dilemma’s en zijn verdriet over de persoonlijke prijs die hij betaalt.

De tekst is hypertransparant: het is een gesloten systeem waarbinnen niets onbenoemd blijft, zodat er voor de theaterkijker nog weinig te ontdekken valt. Laat staan te voelen – want de activist heeft natuurlijk gelijk: mensen willen niet luisteren, maar voelen. Voor impact is emotie nodig. Hoe jammer dat Freedom Club ons eerst op die valkuil wijst, en er vervolgens zelf intuimelt.

Vanaf 7/9 bij ARSENAAL/LAZARUS, arsenaallazarus.be

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234