Vrijdag 30/09/2022

Interview

"Geef alle afleveringen in één keer en mensen gaan niet illegaal downloaden"

Kevin Spacey en Robin Wright, tegenwoordig vooral bekend als president en first lady Frank en Claire Underwood Beeld Netflix
Kevin Spacey en Robin Wright, tegenwoordig vooral bekend als president en first lady Frank en Claire UnderwoodBeeld Netflix

Elk op hun manier stralen ze louter power uit in het derde seizoen van House of Cards: Kevin Spacey (55) als VS-president Frank Underwood en Robin Wright (48) als First Lady. Dat doen ze ook in Londen, pratend met De Morgen-journalist Pieter Dumon.

Pieter Dumon

"Ik ben een acteur. Het is mijn job om te doen alsof ik iemand anders ben. Dat lijken veel mensen te vergeten."

Kevin Spacey houdt er niet van vergeleken te worden met Frank Underwood. "Ik speel Frank, ik ben hem niet", zegt hij wanneer we hem tijdens een interview in Londen vragen of hij iets met zijn personage gemeen heeft. Maar na 39 afleveringen van House of Cards is Underwood hem dieper onder de huid gaan zitten dan Spacey wil toegeven. Het accent mag dan al iets minder lijzig zijn, in de antwoorden en opmerkingen van Spacey schemert het sarcasme en cynisme van zijn personage door. De recensies? "Die lees ik niet. Ik heb werkelijk geen idee waar je het over hebt." Ambities? Die heeft hij niet en een vraag over de volgende Amerikaanse presidentsverkiezingen ontwijkt hij als een volleerd politicus. "De verkiezingen? Die zijn toch pas over twee jaar? Het is nog veel te vroeg om daar nu ook maar iets over te denken."

Streamingdienst Netflix gooide vorige week het volledige derde seizoen van House of Cards online en dus moet Spacey, hoofdrolspeler en producer van de reeks, op 't appel komen. Maar na een hele dag interviews heeft hij er duidelijk genoeg van. Net als Underwood ziet hij de pers eerder als een noodzakelijk kwaad die je maar af en toe eens te woord moet staan. Over zijn privéleven bijvoorbeeld is zo goed als niets bekend. Na elf jaar Londen, waar hij artistiek directeur is van theatergezelschap The Old Vic, blijft Spacey zelfs voor de meedogenloze Britse tabloids een raadsel. Hij heeft een voorliefde voor honden, gaat af en toe lunchen met Judi Dench en is een persoonlijke vriend van Bill Clinton. Dat is het zowat.

Het mag duidelijk zijn: Spacey kiest zelf de gespreksonderwerpen uit. En vandaag is dat dus House of Cards. Een reeks met een geschiedenis. Voor Frank Underwood het bij Netflix tot president van de Verenigde Staten schopte, werd de al even fictieve Francis Urquhart begin jaren 90 bij de BBC de opvolger van Margaret Thatcher als premier van het Verenigd Koninkrijk. "Mijn moeder was een grote fan van het Britse origineel", vertelt Spacey. "Maar het was regisseur David Fincher die de reeks opnieuw onder mijn aandacht bracht. We waren al langer aan het praten over een nieuw gezamenlijk project. Sinds Se7en hadden we niet meer samen op de set gestaan en dat vonden we allebei jammer. Toen we een paar weken later samen gingen eten, begon David tussen twee stukken pizza door over House of Cards. Hij kende de reeks niet, maar had gehoord dat de rechten waren vrijgekomen. Meteen na dat etentje zijn we allebei naar huis gereden. Hij om de reeks te bekijken, ik om ze opnieuw te bekijken. Na afloop waren we er allebei van overtuigd dat de serie naar de VS vertaald kon worden."

Kevin Spacey met de Golden Camera Award die hij vorige week in Hamburg ontving Beeld AP
Kevin Spacey met de Golden Camera Award die hij vorige week in Hamburg ontvingBeeld AP
Frank Underwood met zijn rechterhand Doug Stamper in House of Cards Beeld AP
Frank Underwood met zijn rechterhand Doug Stamper in House of CardsBeeld AP

Geldverspilling

Spacey en Fincher sloegen de handen in elkaar met scenarist Beau Willimon en liepen met hun plan bij verschillende Amerikaanse zenders langs. De reacties waren enthousiast maar als Spacey, Fincher en Willimon hun reeks op het scherm wilden krijgen, moesten ze eerst een pilot draaien. Spacey had daar geen zin in. Waarom geld verspillen aan een proefaflevering waarin je in hoog tempo verhaallijn en personages moet schetsen?

Het trio vond uiteindelijk gehoor bij streamingdienst Netflix, waar CEO Reed Hastings, zonder ook maar één minuut beeldmateriaal te hebben gezien, meteen twee seizoenen van House of Cards bestelde. "Ik hoop dat het vooral met de kwaliteit van de reeks te maken heeft", zegt Spacey wanneer we hem naar een verklaring voor het wereldwijde succes van House of Cards vragen. "En ik ben zeker dat ook de manier waarop ze verspreid wordt er iets mee te maken heeft. Het publiek zit aan de controleknoppen. We hebben de les geleerd die de muziekindustrie niet wilde leren: geef de mensen wat ze willen, wanneer ze het willen en op de manier waarop ze het willen. En wanneer je dat voor een redelijke prijs doet, is de kans groot dat ze het niet gaan stelen."

"Waarom is Game of Thrones de meest gepirateerde serie uit de televisiegeschiedenis? Omdat mensen de nieuwe afleveringen niet snel genoeg krijgen. Door alle afleveringen van House of Cards in één keer vrij te geven nemen we die frustratie alvast weg."

De eerste twee seizoenen van de reeks kregen unaniem lovende kritieken, maar bij het derde seizoen sluipt er wat zand in de machine. De strijd om aan de macht te raken blijkt boeiender dan de strijd om die macht in handen te houden. Hadden Spacey en co. het niet beter bij de oorspronkelijk geplande twee seizoenen gehouden? Een vraag die Spacey zichtbaar irriteert. "Het is een hardnekkig misverstand dat er maar twee seizoenen van de reeks gepland waren. Toen we aan de reeks begonnen, hebben we slechts 26 afleveringen aangekondigd, maar we zijn wel altijd van meerdere seizoenen uitgegaan. Hoeveel het er uiteindelijk zullen worden? Dat is nog geen uitgemaakte zaak."

Arme presidenten

Zijn eigen aandeel in het succes minimaliseert Spacey liever. "Ik sta als acteur volledig ten dienste van het schrijven. We discussiëren vaak over spanningsbogen, en de problemen en thema's die we willen behandelen. Daarin heb ik ook een stem, maar je zal me nooit horen zeggen: 'Frank zou zoiets niet doen.' Ik hou me niet bezig met censuur. Hoe zou ik kunnen weten wat Frank al of niet doet? Ik heb hem niet gecreëerd, dat hebben de schrijvers gedaan. Er is nog zoveel over Frank dat ik niet weet."

Dankzij zijn uitgebreide netwerk en zijn vriendschap met de Clintons weet Spacey hoe het er in de coulissen van machtsbolwerken aan toegaat. Maar de link maken tussen wat er in House of Cards te zien is en wat er zich op Capitol Hill afspeelt, doet hij liever niet. "De personages zijn niet op bestaande mensen gebaseerd."

Toch is er één parallel te trekken. "Toen ik Beau vroeg welke politicus iemand als Frank Underwood zou bewonderen, kwam hij met voormalig president Lyndon B. Johnson op de proppen. "Het is ook geen toeval dat zijn portret geregeld in het decor opduikt. Tijdens zijn volledige carrière in het congres stond Lyndon Johnson bekend als een meedogenloze klootzak die mensen pushte, onderuithaalde en manipuleerde om hen zover te krijgen te stemmen zoals hij dat wilde. Ook als vicepresident was hij erg ambitieus en toen hij na de moord op Kennedy onverwacht aan de macht kwam, toonde hij zich een erg daadkrachtig president. Ondanks het rampzalige verloop van de Vietnamoorlog wist hij tijdens zijn korte presidentschap drie heel belangrijke uitbreidingen van de rechten voor Afro-Amerikanen goed te keuren. "Blijkbaar besefte hij plots dat getting things done de reden is waarom iemand president wordt. Ondanks zijn reputatie - hij werd er op gegeven moment zelfs van beschuldigd Kennedy te hebben vermoord - was hij een heel efficiënte president. Precies het soort politicus dat Frank ook wil zijn."

Ook de tegenstand waarmee Underwood in het derde seizoen als president af te rekenen krijgt, vertoont gelijkenissen met wat er in Washington gebeurt. "Je weet toch hoe het met presidenten gaat? Na een lange strijd raken ze eindelijk het Witte Huis binnen om dan te merken dat haast iedereen hen daar zo snel mogelijk weer weg wil."

null Beeld AP
Beeld AP

Elvis bij de FBI

Politiek lijkt Spacey te achtervolgen. Voor de film Elvis & Nixon die dit najaar in de zalen komt, kruipt hij opnieuw in de huid van een Amerikaanse president. "Een fucking hilarisch verhaal. Waargebeurd bovendien. In 1970 vraagt Elvis Presley om een persoonlijke ontmoeting met Richard Nixon. Niet zomaar voor een meet-and-greet, maar wel om de president te melden dat hij graag undercoveragent voor de FBI wil worden. De timing van het bezoek, twee jaar voor het Watergateschandaal, gaf me bovendien de kans om eens een andere Nixon te laten zien. Geen slachtoffer maar een ambitieuze daadkrachtige president. Het was zó leuk om te doen dat ik beslist heb om voortaan alleen nog presidenten te spelen."

Meer over wat de toekomst brengt, wil Spacey niet kwijt. Nochtans duiken er de komende maanden behoorlijk wat witte pagina's in zijn agenda op. Nog zes weken staat Spacey op de planken bij The Old Vic, daarna neemt hij afscheid. Elf jaar was hij er artistiek directeur. Hij lokte grote namen naar Londen, liet zijn acteurs voorstellingen spelen in leegstaande metrotunnels en maakte het noodlijdende theatergezelschap opnieuw tot een succes. Nu is het tijd voor iets anders. "Ik zeg met veel plezier 'tot ziens'."

Spacey vertelt het met uitgestreken gezicht. De cynische toon waarop hij dat doet, maakt het moeilijk om in te schatten of hij het meent. Tot hij verder gaat. "Elf jaar is lang. Het was een fantastische maar tegelijk heel erg zware trip. Het was geen uitstapje bij een goed draaiend gezelschap. Alles wat er nu is, hebben we zelf opgebouwd. "Ik heb er veel geleerd. Over het leiden van een bedrijf, het bijeenbrengen van geld, het onderhouden van een gebouw en alle moeilijkheden die daarbij komen kijken. De stukken die ik hier heb gespeeld en de regisseurs waarmee ik heb gewerkt, hebben een betere acteur van me gemaakt. Tien jaar geleden had ik Frank Underwood niet kunnen spelen."

Is die rol dan het voorlopige hoogtepunt van zijn carrière? Spacey monkelt even, denkt na, om dan te antwoorden: "Ik kijk niet naar mijn carrière. Ik hou niet van terugblikken, ik kijk liever vooruit."

Precies wat Frank Underwood zou zeggen.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234