Donderdag 29/09/2022

review

Goldfrapp is haar ontnuchterende zelf op 'Silver Eye'

De afbeelding die op de hoes van 'Silver Eye' prijkt. Beeld rv
De afbeelding die op de hoes van 'Silver Eye' prijkt.Beeld rv

Genoeg lekkere elektropop op de nieuwe Goldfrapp, jazeker! Alleen: kan het Britse duo nog verrassen? Niet helemaal, zo blijkt.

Sasha Van der Speeten

Goldfrapp slalomt al zeventien jaar lang tussen elektro en etherische folk. Het duo tackelt die genres op onnavolgbare wijze, alleen vraag je je af wanneer Alison Goldfrapp en Will Gregory nog eens een totaal onverwachte muzikale piste kiezen. Op Silver Eye, hun zevende album alweer, wordt het vakje van de elektropop nog maar eens aangevinkt.

Toegegeven, in het met dikke analoge synths beladen 'Oceans', gestuwd door een forse, ietwat lompe housebeat, trippelt Goldfrapp behoedzaam door voorheen onaangeroerde elektroterritoria. Leuk klankexperiment, maar we hoorden er geen memorabele song in.

Latex

Elders speelt Goldfrapp op veilig door zich knus van subgenres te bedienen die het eigenlijk al helemaal heeft uitgewoond. 'Faux Suede Drifter' en 'Zodiac Black' reanimeren de lijzige triphop van het debuut Felt Mountain.

'Anymore', 'Systematic' en 'Become The One' grijpen terug naar de kitscherige, in latex gehulde elektrodisco van Black Cherry en Supernature. Leuke popnummers, daar niet van, maar we vielen niet meteen van onze stoel.

'Everything Is Never Enough' lijkt dan weer geplukt uit de campy synthplaat Head First. Wilde Goldfrapp een synthese maken van zijn elektronische werk? Nou, dat is dan mooi gelukt.

Echt nieuw is de werkwijze voor deze plaat. In de studio kregen Alison Goldfrapp en Will Gregory productionele assistentie van de jonge wolf The Haxan Cloak, de Britse klankentapper die spannende elektronica uitbrengt op kwaliteitslabel Tri Angle. Ook John Congleton stak een handje toe - hem kent u misschien van zijn cultband The Paper Chase of van zijn werk bij St. Vincent.

Transgender

Die collaboraties werpen vruchten af of inspireerden het duo hoedanook tot piekfijne klankmanipulatie. De ruwe synthscapes op 'Moon In Your Mouth' worden gedompeld in een knisperende productie van ontstellend hoog niveau. Ook de subtiel ruisende keyboards in 'Tigerman' (Giorgio Moroder meets Cocteau Twins) grijpen je kordaat bij het nekvel.

Nog even dit: Silver Eye probeert in wezen het thema van transformatie uit te diepen. Zo baseert 'Become The One' zich op de documentaire My Transgender Summercamp. Niet zo heel vreemd, want Goldfrapp bekommerde zich in het verleden al om het spanningsveld tussen gender en identiteit (denk aan het nummer 'Annabel').

Boeiend en inspirerend tekstmateriaal, zeker. Alleen jammer dat Goldfrapp zichzélf niet naar behoren kon transformeren teneinde een plaat af te leveren die bakens verlegt.

'Silver Eye' verscheen gisteren op MUTE/PIAS.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234