Maandag 04/07/2022

DM ZaptRonald Meeus

‘Halo’-reeks lijkt alsof ze in iemands garage is opgenomen

Pablo Schreiber als de Master Chief. Hier herkent u natuurlijk geen acteur in, maar in de reeks gaat de helm snel af. Beeld Paramount+
Pablo Schreiber als de Master Chief. Hier herkent u natuurlijk geen acteur in, maar in de reeks gaat de helm snel af.Beeld Paramount+

Ronald Meeus zet de blik op oneindig. Vandaag: de tv-bewerking van videogamereeks Halo op Streamz.

Ronald Meeus

Ongetwijfeld dwalen er cosplayers over de wereld, zo van die kwibussen die fanconventies afschuimen in zelfgebouwde kostuums van hun favoriete film-, serie-, strip- of gameheld, die een beter Master Chief-kostuum in hun kast hebben staan dan hetgeen dat de 43-jarige acteur Pablo Schreiber draagt in de tv-reeks Halo, gebaseerd op de bekende videogamefranchise. En daar stoppen de teleurstellingen niet.

Omdat dit DM Zapt is, en niet DM Ramt Zijn Duimen Rauw, zal ik niet al te diep ingaan op dat game-element, maar Halo pleegt alvast een onoverkomelijk halsmisdrijf voor fans van de games: die laatsten hebben na meer dan twintig jaar nog nooit het gelaat van die Master Chief aanschouwd, de hermetisch geharnaste Spartan-supersoldaat die de mensheid moet helpen beschermen tegen een invasie van rabiaat religieuze aliens die zichzelf de Covenant noemen. Geef de eerste aflevering van de reeks een dik half uur, en Schreibers helm gaat al onverdroten af. Het dragende personage is dus alvast geen anonieme, mythische held meer, maar een tiep die u misschien al eens in een aflevering van Law and Order: Special Victims Unit of Orange is the New Black hebt zien passeren: weg mysterie!

Die radicale afwijking van de spellenreeks was prima geweest als ze tenminste een aanwijsbare functie had in de eigen interpretatie van hetzelfde verhaal die de makers naar uw scherm willen brengen. Maar ook die blijft ver zoek: Halo is een opeenvolging van vreemde beslissingen door de relatief onervaren showrunners. Zoals de soms bijzonder scheve dialogen (“We gaan dood!” / “Alles gaat dood.”). Of een verbijsterende scène in het begin van de eerste aflevering, die probeert aan te geven hoe verdorven de elitestoottroepen van de Covenant zijn door hen zichtbaar kids aan repen te doen schieten. Wat wellicht de narratieve durf van de makers had moeten tonen, maar eerder iets zegt over hun morele kompas.

Vooral storend is de grote ongelijkheid in de productiewaarden van de reeks. Er is duidelijk veel animatiewerk gestoken in de aliens, met op kop de scènes waarin de leidende Prophets in beeld komen. Maar de buitenscènes zien eruit alsof ze in iemands achtertuin zijn opgenomen, en de binnensequenties in iemands garage. Halo lijkt op een scifireeks van vijfentwintig jaar, terwijl recente genreseries als The Expanse of The Mandalorian de visuele lat toch al wat hoger hebben gelegd.

Zowel voor zij die ze al kennen als voor niet-gamers: de videospellen zien er beter uit, en vertellen op een veel elegantere manier ongeveer ditzelfde verhaal. En ja, daarmee moest het tóch weer eventjes over die games gaan. Maar als Halo een betere serie was geweest, had dat niet gehoeven.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234