Woensdag 28/09/2022

ReportageDior

In Parijs kun je Christian Dior nu altijd ruiken, voelen, horen en zien

De hoge witte wenteltrap in La Galerie Dior Beeld Kristen Pelou
De hoge witte wenteltrap in La Galerie DiorBeeld Kristen Pelou

Het nieuwe intieme Parijse modemuseum La Galerie Dior eert het werk van een van de grootste modeontwerpers. Onopvallend gevestigd op de plek waar de couturier ooit zijn nering begon is het een terecht bedevaartsoord voor fans.

Cécile Narinx

Je moet het ze nageven bij Dior: ze weten hoe ze de herinnering aan de morsdode ontwerper Christian Dior springlevend kunnen houden. Dat weten ze ook dondersgoed bij Chanel natuurlijk, maar let wel: daar bestierde mademoiselle haar modehuis zestig jaar, terwijl monsieur Dior het zijne maar tien jaar leidde, totdat hij op zijn 52ste het leven liet tijdens het kaarten. Uit dat decennium, en de aanloop daarnaartoe, werd dan weer wel bij wijze van spreken elke schets en elk klosje garen bewaard.

Van de verkochte kleding die de maestro ontwierp voor zijn privéklanten werd een groot deel opgespoord en teruggekocht. Die stukken waren al voor een groot publiek te zien in reizende tentoonstellingen als Dior – Designer of Dreams en thematische exposities in Diors statige ouderlijk huis in de Normandische kuststad Granville, maar nu hebben ze een passend en permanent Parijs onderkomen gevonden: La Galerie Dior.

Dit gloednieuwe modemuseum is ingericht in het pand pal naast de grote winkel aan de Avenue Montaigne 30, waar Dior in december 1946 zijn eigen nering begon. De vrij onopvallende ingang van La Galerie zit aan Avenue François I, waar sinds de officiële opening dagelijks rijen belangstellenden staan. Het museum is, alsof het een couturestuk betreft, met grote zorgvuldigheid en veel smaak samengesteld door scenograaf Nathalie Crinière.

Christian Dior (1905-1957) tussen modellen, jaartal onbekend. Beeld Bettmann Archive
Christian Dior (1905-1957) tussen modellen, jaartal onbekend.Beeld Bettmann Archive

Het begin alleen al is een blikvanger van jewelste: een hoge witte wenteltrap omringd door vitrines vol miniatuurjurken, -tassen, -hoeden en -schoenen, die in het begin wit en bleekroze zijn, om dan via rood en oranje naar geel, groen, blauw en paars te verschieten.

De eerste zaal opent met het zandlopersilhouet van de fameuze ‘New Look’ die Dior in 1947 op de kaart zette: een strak wit Bar-jasje met wijduitlopend schootje op een wijde zwarte rok. Aan de wanden hangen legio oude familiefoto’s en documenten, waarmee inzichtelijk wordt gemaakt hoe Christian, zoon van kunstmestfabrikant Maurice Dior, van kunsthandelaar via illustrator uiteindelijk modeontwerper werd.

Een wereldwijd gevierde couturier nog wel, want in een kleine vitrine prijkt de cover van Time van maart 1957 met daarop Dior met de serieuze blik gericht op een reusachtige schaar. Hier staan in het halfduister ook de de alleroudste ontwerpen van de meester zelf. De originele modellen; verderop in het museum werd hier en daar gebruik gemaakt van replica’s.

De route loopt verder via de kamers waar vroeger de administratie van maison Dior werd gedaan, en perspresentaties werden gehouden – de werknemers die er zaten zijn inmiddels verhuisd naar een nieuw kantoor aan de Champs Elysées. Er zijn hoeken gewijd aan romantische jurken met pofjes en ruches en strikken, er is een eregalerij voor alle ontwerpers die na Christian de scepter hebben gezwaaid: Yves Saint Laurent, Marc Bohan, John Galliano, Raf Simons en de huidige oppercreatief Maria Grazia Chiuri.

Er zijn kamertjes gewijd aan samenwerkingen met artiesten en er is een ruim opgezet open atelier. Daar staan rijen hoog tientallen witkatoenen toiles (proefmodellen), en zijn steeds twee andere ambachtslieden aan het werk. Een uitgelezen kans om de petits mains die doorgaans achter de schermen opereren eens op de vingers te kijken.

De Junon-jurk uit 1949, stralend middelpunt van het nieuwe Dior-museum. Beeld Andrea Cenetiempo
De Junon-jurk uit 1949, stralend middelpunt van het nieuwe Dior-museum.Beeld Andrea Cenetiempo

Glamour is er ook volop, in een themazaal rond de kleur goud en het parfum J’adore en in de gang met adembenemende jurken gedragen door Hollywooddiva's en andere sterren. De grande finale (ook letterlijk grande, want drie rijen met paspoppen hoog) van La Galerie is een zaal waar 25 betoverende avondjurken uit de geschiedenis van het huis staan opgesteld – zoals dat ook in de tentoonstelling Designer of dreams het geval was, met als stralend middelpunt de ‘Junon’ bloembladerenjurk uit 1949. Er staan bankjes om te zitten, te kijken en ongegeneerd te mijmeren over gekostumeerde bals en eindeloze Engelse walsen.

De nagebouwde werkplek van Christian Dior. Beeld Kristen Pelou
De nagebouwde werkplek van Christian Dior.Beeld Kristen Pelou

Het allermooiste is misschien toch wel het hart van La Galerie, waar de werkplek van Christian Dior is nagebouwd, compleet met ’s mans originele houten bureau, schetsen, bakelieten telefoon en asbak, en de kleedkamers waar de modellen zich vroeger voorbereidden op de shows. Je kunt die ruimte ongestoord bekijken door de glazen vloer van de verdieping erboven, wat een in alle opzichten bijzonder inkijkje in het verleden oplevert. Aan de wand wordt een oude film afgespeeld waarin de modellen zich in diezelfde ruimte opmaken en kappen, en lachen en kletsen, onderwijl gadegeslagen door de guitig lachende Christian Dior – de man die 65 jaar na zijn overlijden nog steeds niet écht dood is.

Verbouwde winkels

Ook aan Diors vlaggenschipwinkel aan Avenue Montaigne 30, het hôtel particulier dat in 1865 werd gebouwd voor Napoleons I’s onwettige zoon graaf Walewski, werd flink geklust. De nieuwe boetiek werd na een verbouwing van twee jaar bijzonder luxe ingericht door de gevierde binnenhuisarchitect Peter Marino, maar is ook weer niet zo deftig dat je er als gewone sterveling niet binnen durft. Wie niet rijk is, maar wel fan, kan er ook terecht voor een lipstick of een kopje koffie met een taartje.

Op de begane grond is er een aparte Dior-patisserie met tuintje, en op de eerste verdieping huist restaurant Monsieur Dior, waar je van Dior-servies gerechten kunt eten uit Christians eigen receptenboek, maar dan met minder vet dan de volslanke ontwerper zelf graag at. Voor vermogende klanten zijn er aparte couturesalons en er is zelfs een volledig appartement dat geboekt kan worden, waarna de gast onbeperkt toegang heeft tot de boetiek en het museum. Voor wellness staat de spa van het tegenovergelegen Plaza Athenée ter beschikking.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234