Dinsdag 04/10/2022

AlbumrecensieInterpol

Interpol blijft in vorm door slechts een béétje ontrouw aan zichzelf te zijn ★★★☆☆

Paul Banks, Sam Fogarino en Daniel Kessler van Interpol. Beeld AP
Paul Banks, Sam Fogarino en Daniel Kessler van Interpol.Beeld AP

Er is altijd een zevende keer om een eerste indruk te maken, gelooft Interpol. Deze nieuwe handdruk voelt evenwel nadrukkelijk herkenbaar aan, met dien verstande dat er in hun monochrome wereld plots plaats blijkt voor hoop en licht.

Gunter Van Assche

Twintig jaar na hun iconische debuut Turn on the Bright Lights heeft de New Yorkse postpunk-groep zich behaaglijk genesteld in een cultstatus. Met een behoorlijk aantal classics en publieksfavorieten achter de hand, behoudt Interpol de garantie op goedgevulde, middelgrote zalen. Spoiler alert: een nieuwe, zwartgeblakerde evergreen zal je op deze zevende langspeler allicht niet aantreffen. Nochtans lijkt Interpol er zelf gerust op. “Still in shape, my methods refined”, beweert Paul Banks alleszins in openingssalvo ‘Toni’. Als blijk van bravoure kan dat statement wel tellen.

Dat de groep zo methodisch te werk gaat, lijkt aanvankelijk de strop om hun hals te worden. De rinkelende gitaar van Daniel Kessler, of de lijzige en sonore croonstem van Paul Banks? Ze zijn uit duizenden herkenbaar, en dat sjabloon maakt van The Other Side Of Make-Believe niet meteen hun meest spannende of avontuurlijke plaat. De hand van producer Flood - bekend omwille van zijn werk voor Depeche Mode of Nine Inch Nails - laat zich zelfs niet echt voelen. Of het zou moeten zijn dat die laatste de zware overgordijnen opende en wat licht binnen liet in het mistroostige bureau van Interpol.

Want dat is de meest opvallende verschuiving. De groep stond er altijd bekend om de duisternis van het dagelijkse leven te dissecteren, maar de nieuwe songs gaan al eens gedrenkt in hoop, verlangen en voorzichtig optimisme. Goed, de teksten van Banks blijven nog steeds redelijk ondoordringbaar en laveren op een dun koord tussen surrealisme en cynisme. Maar met ‘Go Easy (Palermo)’ eindigt het album zelfs op een verdacht vrolijke noot: “I’ll keep pushing forward”, maakt Banks zich sterk. “All the obstacles in my way have been falling.” Dat lijkt niet eens gelogen: de groep vecht al lang niet meer tegen de loodzware schaduw van zijn eigen debuut, maar blijft in vorm door slechts een béétje ontrouw aan zichzelf te zijn.

‘The Other Side Of Make-Believe’ verschijnt vrijdag bij Matador

null Beeld AP
Beeld AP
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234