Dinsdag 27/09/2022

AchtergrondSerie

Kan ‘House of the Dragon’ het succes van ‘Game of Thrones’ herhalen? Alleen als het deze formule volgt

Rhaenyra Targaryen (Milly Alcock) en haar vader Viserys (Paddy Considine) in ‘House of the Dragon’. Beeld HBO
Rhaenyra Targaryen (Milly Alcock) en haar vader Viserys (Paddy Considine) in ‘House of the Dragon’.Beeld HBO

Tien jaar geleden bracht de tv-reeks Game of Thrones met overdonderend succes een fantasyverhaal naar een breed tv-publiek. Zal de prequel House of the Dragon dezelfde popculturele impact hebben? Best mogelijk, maar wellicht alleen als de makers opnieuw deze in valyriaanse stenen gebeitelde formule van het origineel volgen.

Ronald Meeus

Geld op tafel

Tweehonderd miljoen dollar legde het Amerikaanse televisiemerk HBO op tafel voor het eerste seizoen van House of the Dragon, de langverwachte Game of Thrones-opvolger die moet bewijzen dat die eerdere hitreeks het begin was van een succesverhaal dat nog decennialang geschreven zal worden. Ter vergelijking: het bijzonder epische slotseizoen van Game of Thrones mocht in 2019 ‘maar’ 150 miljoen dollar kosten.

Dat geld is nodig voor de spectaculaire productie van de reeks. Naast opnames op locatie zoals in Spanje en Portugal, gebruikten de makers voor andere exotische decors dezelfde led-videomuren als waarmee Star Wars-series als The Mandalorian en Obi-Wan Kenobi werden gemaakt. En voor de belangrijkste locatie in de reeks, de Red Keep-burcht in hoofdstad King’s Landing, werd een set gebouwd waarover acteur Paddy Considine zei dat hij er tijdens de opnames nog geregeld nieuwe vertrekken bleef vinden.

Daemon Targaryen (Matt Smith). Beeld HBO
Daemon Targaryen (Matt Smith).Beeld HBO

Shakespeare

Considine (The Outsider) vertolkt in House of the Dragon koning Viserys Targaryen, in wat een familiekroniek is van het goudgelokte geslacht bijna tweehonderd jaar voor Game of Thrones. Behalve rond Viserys draait het verhaal rond zijn broer Daemon (Matt Smith, ooit Doctor Who), zijn dochter Rhaenyra (eerst Milly Alcock, in latere afleveringen Emma D’Arcy), en diens beste vriendin Alicent Hightower (aanvankelijk Emily Carey, later Olivia Cooke).

Schrijver George R.R. Martin vatte de gebeurtenissen in zijn Westeros-universum altijd op als een fantasyvariant op Shakespeare-drama’s, en die kwaliteit zal ook weer van de partij zijn in deze Game of Thrones-prequel. De settings en gebeurtenissen zijn fantastisch van aard, maar de personages zijn mensen van vlees en bloed, die allemaal dingen willen. En daar vervolgens – met zwaarden of verbale sneren die nòg dieper in het vlees kerven – conflict mee veroorzaken. House of the Dragons is eerder een familiekroniek, maar er broeit evengoed iets wat, volgens medeshowrunner Miguel Sapochnik, “traagjes evolueert naar een gigantische gewapende strijd”.

Alicent Hightower (Olivia Cooke). Beeld HBO
Alicent Hightower (Olivia Cooke).Beeld HBO

Rustigaan met de fantasy

In House of the Dragon flapperen al meteen draken door het uitspansel, terwijl Game of Thrones-kijkers het hele eerste seizoen moesten wachten totdat Daenerys Targaryens drieling uit hun eieren werd gebroed. Maar die originele reeks heeft de aversie die het echt brede tv-publiek ooit koesterde voor fantasy stelselmatig weggewerkt. Dat komt vooral door de unieke aanpak van toenmalige showrunners David Benioff en D.B. Weiss: zeker hun eerste seizoen bevatte nauwelijks fantasy-elementen, en bracht vooral een kostuumdrama naar het scherm.

Maar het zit hem ook in het soort fantasy dat de reeks bracht: er zijn geen klassieke high fantasy-rassen als elven, kobolden en dwergen te bespeuren. George R.R. Martin omschreef zijn werk zelf ook eerder als ‘grimdark fantasy’: de wereld is wat bruter, dieper geworteld in historische realiteit.

Koning Viserys Targaryen (Paddy Considine). Beeld HBO
Koning Viserys Targaryen (Paddy Considine).Beeld HBO

Magere Hein loert om de hoek

Een van de dragende elementen onder Game of Thrones was dat zelfs belangrijke en geliefde personages plotseling – en niet zelden op een bepaald onprettige manier – de pijp konden uitgaan. Zie de plotse executie van Ned Stark aan het einde van het eerste seizoen, of de befaamde Red Wedding dieper in de reeks, waarin ook het merendeel van diens geliefden het loodje legden. Die ‘gadverdamme!’-momenten maakten van de reeks een menselijk tableau dat constant evolueert, en dat de fantasy overstemt.

In House of the Dragon hangt dat vast aan een nieuwe realiteit van gewapend conflict, die langzaam in de levens van de personages binnensijpelt. “Niemand in dit verhaal heeft ooit een oorlog of een betekenisvol conflict gezien”, legt Ryan Condal, de tweede showrunner, uit. “En dan komt er een plotse ontlading van oorlog.”

Lord Corlys 'The Sea Snake' Velaryon en diens gemalin Rhaenys Targaryen (Eve Best). Beeld HBO
Lord Corlys 'The Sea Snake' Velaryon en diens gemalin Rhaenys Targaryen (Eve Best).Beeld HBO

Zeitgeistgevoelig

Wat ook bijdroeg aan de herkenbaarheid van Game of Thrones waren de historische motieven die al in het collectieve geheugen van het publiek zitten, via verhalen die kijkers misschien al eens hadden gelezen of gehoord. Er was bijvoorbeeld weinig verbeelding nodig om een parallel te zien tussen vrouwelijke ridder Brienne of Tarth en Jeanne d’Arc. De oorlog tussen Westeros’ koningshuizen had ook wat weg van de Rozenoorlogen in Engeland.

House of the Dragon neemt veel elementen van diezelfde fantasiewereld over, maar vertoont boven op dat alles de echo van hoe snel een imperium in elkaar kan stuiken.

Game of Thrones bevatte al subtiele zeitgeisty elementen (de dreiging uit het noorden , waar niet iedereen de urgentie van inzag, was bijvoorbeeld een commentaar op hoe vandaag de klimaatdreiging wordt aangepakt).

Hetzelfde kan in House of the Dragon worden gezegd over de zelfdestructieve aard van mannen met despotische trekjes – zie in de echte wereld leiders à la Poetin en Trump - die eerder de wereld willen zien branden dan hun macht loslaten. “Het gaat over de val van een oud patriarchaat”, zegt Eve Best, die als Rhaenerys Targaryen een van de krachtige vrouwelijke personages vertolkt. “Dat is een verhaal dat vandaag sterk resoneert en belangrijk is.”

Ser Otto Hightower (Rhys Ifans). Beeld HBO
Ser Otto Hightower (Rhys Ifans).Beeld HBO

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234