Woensdag 06/07/2022

InterviewFien Germijns

Maak kennis met Fien Germijns: ‘Het gaat niet om hoe ik eruitzie, ik moet gewoon een plezante zijn’

Fien Germijns gaat voor ‘De dag van vandaag’ op bezoek bij kijkers thuis.  Beeld Rebecca Fertinel
Fien Germijns gaat voor ‘De dag van vandaag’ op bezoek bij kijkers thuis.Beeld Rebecca Fertinel

Fien Germijns (27) heeft het zich voor haar eerste grote televisieopdracht niet makkelijk gemaakt. In het quizprogramma De dag van vandaag vlijt ze zich elke weekdag onvoorbereid en helemaal live in de sofa van een paar nietsvermoedende televisiekijkers neer. ‘Als ik tot rust wil komen, heb ik genoeg aan een aflevering van De Pfaffs.

Pieter Dumon

“Ik hou niet van fotosessies”, bekent Fien Germijns in de lift op weg naar het interview. “Een foto legt één moment vast. Je krijgt de kans niet om dat goed te maken met wat je aan het zeggen bent. Ik ken trouwens bijna niemand die poseren wel leuk vindt. En de paar uitzonderingen zijn stuk voor stuk psychopaten. (lacht) Neen, dan vind ik bewegend beeld leuker.” Wat meteen verklaart waarom Germijns, leading lady bij Studio Brussel, volmondig ‘ja’ zei toen Bart Cannaerts haar vroeg om in zijn nieuwe quizprogramma De dag van vandaag als vliegende reporter bij nietsvermoedende televisiekijkers binnen te vallen.

Nochtans sprak Germijns de voorbije jaren meer dan eens haar voorliefde uit voor het anonieme medium radio. Waar je tenminste nog je ding kon doen zonder meteen tot gezicht te worden gebombardeerd. Zelfs de webcam in de studio was er te veel aan. “Omdat je door dat ding het gevoel hebt dat je constant bekeken wordt”, vertelt ze. “Dan stuurt iemand me plots ‘smakelijk’ wanneer ik nietsvermoedend een pistolet in mijn mond prop. Dat is toch raar? Bij De dag van vandaag weet ik tenminste wanneer de camera draait en ik in beeld ben.”

Van waar die schrik om ‘een gezicht’ te worden?

“Dat weet ik niet. Ik ben er trouwens ondertussen achter dat het ook de radio minder anoniem is dan ik aanvankelijk dacht. Je bent niet enkel een stem zonder dat daar een gezicht bij hoort. Ik was onlangs in de AB voor een concert van Goose, een evenement waar typisch een StuBru-publiek op afkomt, en dan word je toch wel geregeld aangesproken. Ik vind die interactie trouwens ook heel leuk. Mensen willen geen ellenlange gesprekken voeren, maar gewoon iets komen zeggen. Sympathieke dingen. Dat ze het tof vonden deze ochtend bijvoorbeeld. Of soms ook complete nonsens zoals: ‘Mijn dochter heet ook Fien.’ Dan zeg ik: ‘Amai, leuk.’ Hoe moet je daar anders op reageren? (lacht)

“Het helpt ook dat ik op een heel fijne manier in televisie ben gerold. In Iedereen beroemd mag ik om de paar weken samen met toevallige passanten de roddelboekjes doornemen. Heel tof om te doen. Gewoon ontspannen een beetje babbelen over de sappigste roddels. Op zo’n moment denk ik ook totaal niet na over hoe ik eruitzie. Ook in De dag van vandaag gaat het niet om hoe ik eruitzie of wat ik aan heb. Ik moet gewoon een plezante zijn.

“Nu klinkt het misschien alsof ik heel erg worstel met mijn uiterlijk. Maar dat hangt echt af van dag tot dag. De ene keer denk ik: ‘Amai, ik heb iets goeds uit de kast getrokken.’ De dag erna is dat gevoel er niet en ben ik helemaal niet tevreden met hoe ik eruitzie. Tussen haakjes, vandaag is wat dat betreft een goede dag.”

Ook op Instagram probeer je die focus op het uiterlijke te doorprikken. Je volgers werden de voorbije maanden onder andere getrakteerd op foto’s net nadat een duif op je hoofd kakte, en filmpjes waarin je met de hulp van Photoshop je onderkin liet minimaliseren. Post je dat soort dingen bewust?

“Ik post die dingen niet vanuit een soort missie. Ik heb gewoon een hekel aan doen alsof. Waarom wanhopig zitten zoeken naar de meest flatterende manier om in beeld te komen zodat mensen niet zouden doorhebben hoe je er in het echt uitziet? Mocht iedereen normale foto’s posten, dan zouden we een stuk beter af zijn.”

Moet je een drempel over om een filmpje te posten waarin je onderkin digitaal wordt weggewerkt?

“Neen. Ik vond dat gewoon grappig. Mensen zeggen me soms dat ik op Adele lijk. De fotografe trouwens net ook nog. Ik zie dat zelf niet meteen, maar toen plots foto’s opdoken van de fel vermagerde Adele moest ik wel volgen. Alleen heb ik daar, in tegenstelling tot de zangeres, gemakkelijkheidshalve Photoshop voor gebruikt.”

Komt er veel reactie op zo’n post?

“Heel veel. Daaraan merk ik dat het nog lang niet normaal is om jezelf op social media te laten zien zoals je echt bent. Daarom ben ik ook zo’n fan BeReal, een app die elke dag op een willekeurig moment een foto maakt. Zowel van jezelf als van de plaats waar je op dat moment bent. Die foto’s worden dan gepost, maar enkel wie je volgt en zelf ook een foto maakt, krijgt die te zien. Er is ook geen likeknop, en de foto’s worden na verloop van tijd automatisch gewist. Het resultaat is een stroom van foto’s van heel gewone mensen in heel gewone situaties. Dan zie je plots vijftien mensen passeren die, net als jij, onderuitgezakt in hun zetel liggen. Daar word ik heel blij van.”

Ben je blij dat jij je puberteit beleefde in een tijd waarin er nog geen sprake was van iets zoals Instagram?

“Ja, toch wel. Al hadden wij ook al Netlog. (lacht) Daar stonden ook foto’s op. Al was dat natuurlijk veel beperkter. Wij hadden thuis één laptop staan, waar we elk drie kwartier achter mochten zitten. Maar zelfs toen al was die reflex er om je van je beste kant te laten zien. Ook op mijn zevenentwintigste laat ik me soms nog vangen. Wanneer je tijdens het scrollen vijftig mensen ziet passeren met veel minder lijf dan jezelf dan ga je op den duur toch denken: ‘Ben ik wel normaal?’ Dan doet het deugd op iemand te botsen die, net zoals ik, gewone foto’s post.”

Tijdens De dag van vandaag moet je, volledig live, bij voor jou compleet onbekende en bovendien totaal onvoorbereide mensen gaan aanbellen. Dat moet toch de nachtmerrie zijn van elke televisiemaker?

“Misschien wel, maar daar mag je op voorhand niet te lang over nadenken. Anders durf je op den duur niets meer doen. Er zijn qua voorbereiding inderdaad weinig mogelijkheden. We doen wel aan de betere ‘bosjesresearch’, wat betekent dat we op voorhand toch eens gaan kijken of er wel licht brandt. En je kan zo’n kandidaat op voorhand eens door Facebook jagen, maar daar blijft het bij. Het zal dus waarschijnlijk weleens fout gaan, maar dan los ik dat op mijn manier wel op. Dat klinkt nu heel zelfzeker, maar vlak voor ik op die deurbel druk, draai ik bijna helemaal door. Op een goede manier. Je weet nooit wat er te gebeuren staat. Er zijn wel honderd scenario’s.”

Je interventies doen bij momenten aan de legendarisch In De Gloria-rubriek ‘Hallo televisie’ denken.

“Alleen mogen de mensen bij mij wel uitspreken. (lacht) De link zit hem misschien in het uitgangspunt dat iedereen een verhaal heeft, als je maar goed genoeg zoekt. Alleen moet ik daar niet te veel moeite voor doen. Wie zich inschrijft voor een programma als De dag van vandaag vindt het sowieso fijn dat er een cameraploeg over de vloer komt. Die willen graag een babbeltje doen. Alleen jammer dat er zo weinig tijd is. Tijdens de proefuitzendingen ben ik langs geweest bij Gerda en Julien. Een fantastisch koppel. We hebben hand in hand in de zetel gezeten, champagne gedronken, er waren toastjes… Had ik gekund, ik bleef er wonen.”

Fien Germijns presenteert het ochtendblok op Studio Brussel. Beeld Rebecca Fertinel
Fien Germijns presenteert het ochtendblok op Studio Brussel.Beeld Rebecca Fertinel

Je combineert de opnames van een televisieprogramma dat de televisieavond afsluit met de presentatie van het ochtendblok op Studio Brussel. Hoe hou je dat vol?

“Dankzij mijn chauffeur. (lacht) Ik word thuis opgehaald en ook thuis weer afgezet. Als we langsgaan bij een kandidaat in een of andere uithoek van het land, kan ik onderweg wat indommelen. En als het echt niet anders kan, las ik af en toen een middagdutje in. De dag van vandaag loopt ook maar vijf weken, waarvan ik alvast tijdens één daarvan de ochtend niet mag doen. Mijn baas bij Studio Brussel was superenthousiast over het programma, maar heeft me wel verplicht om tussenin minstens één week tijd te nemen om bij te slapen.”

Hoe nefast is het presenteren van het ochtendblok voor je bioritme?

“Dat valt wel mee. Ik sta om kwart voor vier op en ga om halfacht slapen. Dat is, denk ik, de enig manier om het vol te houden. Als je dat consequent doet, leid je eigenlijk een heel normaal leven. Alleen doe je alles net iets vroeger dan andere mensen.”

En kun je ’s avonds niets plannen.

“Klopt, maar daar heb ik voorlopig weinig last van. Er lopen ook heel weinig voorstellen om iets te doen binnen. Mensen weten dat ik daar toch geen tijd voor heb. Ik haal mijn schade in op andere momenten. Ik investeer gewoon meer in mijn weekends en vakanties. Op dit moment heb ik niet het idee dat ik zoveel mis.”

Je bent met de ochtend begonnen in volle coronatijd. Ben je niet bang dat het gemis groter wordt wanneer het sociale leven helemaal op kruissnelheid is?

“Alleen concerten worden lastig. Maar als het een band of artiest is die ik echt graag wil zien, dan offer ik daar graag een paar uur nachtrust voor op. Eén keer in de week kan dat wel. Zolang je voor de rest maar een zekere regelmaat aanhoudt.

“Het helpt ook dat ik de werkknop redelijk gemakkelijk af kan zetten. We carpoolen elke dag met een paar collega’s, en wanneer we thuis aankomen, is alles over het werk gezegd. Ik heb ook niet veel nodig om te kunnen ontspannen. Veel van mijn vrienden hebben het lastig om rust te vinden. Ik heb aan een aflevering van De Pfaffs genoeg. Ik heb als kind nooit naar dat programma gekeken, maar nu worden die afleveringen opnieuw uitgezonden en herbekijk ik ze tegen het tempo van één per dag. Ik word daar helemaal zen van. Ik heb trouwens ook De Planckaerts herbekeken, maar die hadden een minder rustgevend effect.”

Hoe is die nieuwe levensstijl voor je lief?

“Triest. (lacht) Maar het feit dat het presenteren van dat ochtendblok eindig is en ons leven hopelijk nog lang duurt, maakt dat je dat wel een plek kan geven. Je geniet gewoon nog harder van de momenten waarop je wel samen bent.”

Dat klinkt alsof je nu al een einddatum in je hoofd hebt.

“Neen, helemaal niet. Er bestaat geen leuker blok dan de ochtend. Iedere radiomaker wil dat doen. Ik zie dit ook als een soort hoogtepunt, wat maakt dat ik nog niet wil nadenken over wat hierna zou kunnen komen. Er zijn nog zoveel andere leuke dingen te doen. Ook buiten de radio. Ik kan goed praten, ik kan goed luisteren en ik kan de dingen creatief omschrijven. Stuk voor stuk zaken die me ook in een andere job van pas kunnen komen.”

Waar denk je dan aan?

“Ik gebruik altijd hetzelfde voorbeeld. Waarvoor nu al mijn excuses. Ik heb een tante die sinds een aantal jaren bij een begrafenisondernemer werkt. Het is haar taak om de teksten voor de afscheidsdienst te schrijven. Ze gaat daarvoor langs bij de naasten van de overledene, of in sommige gevallen bij de palliatieve patiënt zelf, om te praten over zijn of haar leven. Die verhalen verwerkt ze in de teksten waardoor je een heel persoonlijk afscheid krijgt. Ze heeft dat ook gedaan voor de grootmoeder van mijn lief, en dat was heel mooi. Wat zij doet, is het perfecte voorbeeld van een job waarmee je het verschil maakt. En dat terwijl ik niet eens wist dat er zoiets bestond.”

Had je ook niet een tante die een boek heeft geschreven over de rustgevende kwaliteiten van vogelspotten?

“Inderdaad. Ik kom uit een creatief nest. Ik ging vroeger ook wel af en toe vogels kijken. En ik vind een boswandeling nog altijd heel tof.”

Kan je dan ook alles wat in je tuin rondvliegt van elkaar onderscheiden?

“Neen. Ik vind vogels supertof, maar ik hoef niet per se te weten welk merk het is. Alleen die ene duif die op mijn hoofd heeft gekakt. Die herken ik uit de duizend.”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234