Dinsdag 05/07/2022

RecensieMuziek

Mindfulness voor getraumatiseerde zielen: Sault brengt instrumentale klassieke plaat uit

'Air' predikt onthaasting en een haast boeddhistisch zelfbewustzijn. Beeld RV
'Air' predikt onthaasting en een haast boeddhistisch zelfbewustzijn.Beeld RV

De meest verrassende muzikale haarspeldbocht van het jaar komt van Sault. Op zijn nieuwe plaat Air verruilt de band de funk en de soul voor superb gearrangeerde klassieke symfonieën.

Sasha Van Der Speeten

Geen plaat van Sault zonder sociopolitieke lading. Van de Britse band die in 2020 met twee door Black Lives Matter geïnspireerde albums in menig eindejaarslijstje terechtkwam, vermoed je achter elk muzikaal manoeuvre een maatschappelijke commentaar. Wat dan te denken van Air, een zesde worp die eind vorige week onverwacht verscheen en haast integraal bestaat uit symfonische klassieke muziek? Het moet gezegd: het is een formidabel statement dat de fans van de met soul, funk en afrobeat gezegende voorgangers de stuipen op het lijf zal jagen. Commerciële zelfmoord? Niet als je van revolutionaire subtekst jouw handelsmerk hebt gemaakt.

Pleit Air voor een eerherstel van het legioen zwarte componisten dat de voorbije eeuwen door het klassieke canon werd genegeerd of vergeten? Legt Sault op deze manier een structureel racisme in de wereld van de klassieke muziek en de opera bloot zoals de groep dat al met institutioneel racisme in de pop en de media deed? Je kunt je afvragen of namen zoals Florence Price, Julius Eastman of Julia Perry wél een belletje zouden doen rinkelen indien bovengenoemd canon wat meer op maat van artiesten met Afrikaanse wortels zou zijn gesneden. Tegelijk roept een krachttoer als Air ook herinneringen aan zwarte componisten op die ondanks hun huidskleur toch konden triomferen, zoals de Pulitzer Prize-winnaar George Walker. Of jazzmuzikanten à la Wynton Marsalis en Wayne Shorter, die lak hadden aan de grenzen die een witte muziekindustie hen oplegde en zich koppig in klassieke territoria waagden.

Mindfulness

Want hoe verrassend Saults keuze voor instrumentaal klassiek ook mag zijn, het collectief eert wel degelijk een muzikaal continuüm. De transcendentale, overromantische bombast van het titelnummer grijpt bijvoorbeeld expliciet terug naar de weelderige arrangementen in Minnie Ripertons seventieswerk. Bij de triomfantelijke koperblazers van ‘Solar’ denk je aan de filmcomposities die Quincy Jones en Isaac Hayes ooit schreven. Het geflirt met oriëntaalse klanken in ‘June 55’ en ‘Luos Higher’ lijkt dan weer familie van Alice Coltranes meest geestverruimende werk. Hier weergalmt een flardje Sun Ra, verderop bloeien sprookjesachtige strijkers- en harppartijen open als in een Hollywood-film uit de fifties.

Inflo, de producer achter Sault, rekende deze keer niet op zijn vaste zangers zoals Cleo Sol, Little Simz of Michael Kiwanuka maar trok met het Music Confectionary-koor de studio in, een collectief dat al voor Stormzy en Jorja Smith werkte. Die goddelijke zangpartijen evoceren nu een apocalyps, dan weer vergiffenis en verlossing.

Air predikt onthaasting en een haast boeddhistisch zelfbewustzijn. Het is mindfulness voor getraumatiseerde zielen. Hoe zal Sault klinken wanneer de band straks opnieuw het aardse opzoekt?

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234