Donderdag 21/10/2021

TheaterrecensieEindelijk

Mitch Van Landeghem en Carine van Bruggen zoeken naar het hogere in ‘Eindelijk’ ★★★☆☆

null Beeld Bjorn Floreal
Beeld Bjorn Floreal

Zij gelooft in God, hij gelooft in fictie - en dat dat niet zo gek veel van elkaar verschilt ziet hij pas in na een rit van 4.000 kilometer. Eindelijk lijkt met dezelfde wanderlust om zijn kern heen te cirkelen als de personages.

Nog niet zo lang geleden waren Mitch Van Landeghem en Carine van Bruggen samen te zien in The Rules of Attraction - een retestrakke liefdesverklaring annex karaktermoord op schrijver Bret Easton Ellis, vol referenties aan de film noir. In essentie draaide de voorstelling om het zoeken en (tegen beter weten in) vinden van existentiële betekenis in de fictie – en dat is precies waar ook Eindelijk over gaat. De film noir-setting heeft plaatsgemaakt voor een niet minder mooi vormgegeven roadmovie, die de personages van Los Angeles naar New York brengt.

‘Hij’ en ‘zij’ rijden daarvoor 4.000 kilometer door de woestijn. Zij gelooft in God, onder haar trui draagt ze een kruisje. Hij probeert haar niet zozeer van haar geloof te doen vallen als het te begrijpen - dat zijn eigen sterke geloof in de kracht van fictie (met dank aan een quote van Harry Potter) dezelfde gepermitteerde zinsbegoocheling is, dringt niet door.

Zo beschreven lijkt het wel rechtlijnig dialogisch praattoneel, maar daarvoor houden Van Landeghem en Van Bruggen te veel van het uitbenen van hun medium. Van Landeghem schuift met het vertelperspectief en spreekt nu eens vanuit ‘zichzelf’, vanuit zijn personage en vanuit haar personage. Als God gewoonlijk een solo is - want er is maar één stem die je hoort - dan maakt Van Landeghem er paradoxaal genoeg een ‘meerstemmige solo’ van: met hem spreken verschillende twijfelende stemmen mee.

Dat trekt de vorm open. Anderzijds bevat de tekst zelf behoorlijk wat ballast, vooral naar het eind toe: er zitten minder geslaagde uitweidingen en een paar valse eindes aan Eindelijk. De focus lijkt zoek, de voorstelling waaiert uit, en het feit dat het goddelijke onderwerp van Eindelijk ongrijpbaar is, mag nooit excuus zijn voor een rommelige dramaturgie.

Het betekent niet dat er niets blijft hangen. Uiteindelijk keert Eindelijk terug naar de mens, die allereerste in de Bijbel, die pas bij het zien van zijn gelijke van zijn eenzaamheid wordt verlost. De troost van de theaterzaal is in dat opzicht evenveel waard als die van de geloofsgemeenschap. We geloven in theater of in God omdat we zoeken naar verbinding, omdat we in de ander onszelf hopen te herkennen. Dat is het hele verhaal.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234