Donderdag 06/10/2022

MuziekrecensieNick Cave

Nick Cave - 7 Psalms: gebeden voor het heden ★★★★☆

null Beeld © Stefaan Temmerman
Beeld © Stefaan Temmerman

Nick Cave wordt de laatste jaren steeds vaker heilig verklaard door mens en media. Ofwel wordt hem minstens goddelijke gaven toegekend, en anders volgt steevast een ander vergelijk met de Messias. Saint Nick gooit nog wat gewijde olie op het vuur met deze 7 Psalms.

Gunter Van Assche

Nick Cave lijkt steeds meer de man van het gesproken woord. Zingen is dan ook voor vogeltjes, moet hij gedacht hebben na Carnage dat vorig jaar verscheen. Met zeven korte gedichten geeft Cave vandaag de bevlogen dichter – die hij sowieso altijd is geweest – de vrije teugel. Dat levert zeven spoken words op, die plechtstatig en meditatief klinken. Elke psalm duurt hooguit twee minuten. De spaarzame muzikale begeleiding komt daarbij van Cave en zijn sparring partner Warren Ellis, die gospelpiano, etherische synths en galm als belangrijkste instrumentatie gebruiken. De plaat eindigt met een op twaalf minuten afklokkende, instrumentale compositie die in wezen een medley is van de vorige werkstukjes op de plaat.

Fijn thuiskomen

De oudtestamentische god van Cave is deze keer een welwillende Vader, bij wie het fijn thuiskomen zal zijn: “And though I have nothing but this prayer”, klinkt het hier. “I pray someday, my Lord, you will appear / And lead me to your mansion in the sky”. De hoes doet ook al denken aan de omslag van gebedsboekje, gedrukt op petroleumblauw reliëfpapier met een kruisbeeld in metallisch goud. Op eenzelfde manier is deze plaat een talisman voor de verloren schaapjes in Saint Nicks spionkop. Rock-’n-roll wordt even vervangen door religie, psychotische voordracht door psalm. Grinderman wordt de kop ingedrukt door God, die je in slaap wil sussen. “I have nowhere left to go but to you, Lord”, klinkt het zachtmoedig, zelfs al lijkt die bekentenis op papier enigszins van hoop en levenslust verstoken.

In het verleden liet Cave zich voorstaan op een eclectische carrière met conceptalbums, collages, boeken, libretto’s en toneeluitvoeringen. Tijdens de lockdown schreef hij dan weer iedere week een psalm. Een kleine, religieuze song. Deze laatste excursie werd dus op zeven dagen geschreven, en later opgenomen. Het gaat om relatief korte teksten, gebeden tot een God die zich soms toornig toont, maar nu vooral barmhartig als een Verlosser. Dit is de Geloof, Hoop en Liefde-show van Nick Cave, uitgevoerd in mineur tot majeur.

Toegegeven: de kans dat u dit album vaker een draaibeurt gunt dan onvervalste meesterwerken The Boatman’s Call (1997), Skeleton Tree (2016) of Push the Sky Away (2013) is miniem. Maar dat is ook duidelijk niet de intentie van Nick Cave. De psalmen lijken eerder als gebeden voor het heden bedoeld. Het zou ons alleszins geen ene beet verbazen dat de muziek vroeg of laat zijn weg vindt naar het nachtkastje naast uw bed.

Seven Psalms verschijnt 1/7 via AWAL, en komt in een limited edition op 10” vinyl.

De plaats verschijnt ook op alle streaming services.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234