Zondag 25/09/2022

DM ZaptCiska Hoet

‘Pandore’: Waalse fictie waar Tom Lenaerts een puntje aan kan zuigen

Anne Coesens en Thierry Hellin in 'Pandore'. Beeld Streamz
Anne Coesens en Thierry Hellin in 'Pandore'.Beeld Streamz

Ciska Hoet zet de blik op oneindig. Vandaag: Pandore

Ciska Hoet

Dat een fictieserie aanleiding kan zijn tot verhit publieke debat, bewees Twee Zomers afgelopen winter nog. Tom Lenaerts’ reeks draaide rond een groepsverkrachting en bracht een gesprek op gang over hoe je geweld tegen vrouwen in beeld brengt, over de genderverhoudingen in de televisiewereld en over de manier waarop we als maatschappij tout court omgaan met deze vorm van geweld.

Alleen al daarom is het jammer dat we in Vlaanderen niet bewust waren dat de RTBF-serie Pandore op exact hetzelfde moment hoge ogen gooide bezuiden de taalgrens. Ook hier vormt een groepsverkrachting immers het vertrekpunt, alleen is de reeks op vrijwel alle andere vlakken de tegenpool van Twee Zomers.

De reeks begint met de agressieve verkrachting van een jonge activiste in een Brusselse parkeergarage. De liberale politicus Mark Van Dyck is toevallig getuige ervan, maar durft niet in te grijpen. In plaats daarvan filmt hij het geweld stiekem. Uit schaamte voor zijn gebrek aan heldhaftigheid toont hij het filmpje niet aan de politie, terwijl hij zijn vertwijfeling wel met zijn medewerkster deelt. Zij beslist prompt de beelden anoniem online te gooien ten voordele van Van Dycks verkiezingscampagne.

Vanaf dan ontwikkelt er zich een politieke thriller waarbij we vier hoofdpersonages volgen die elk op hun manier betrokken zijn bij de zaak: Van Dyck, de activiste, een journalist en een rechter. Die veelheid aan invalshoeken maakt dat het even duurt voordat de reeks je bij je nekvel heeft. De eerste afleveringen lijken zelfs te stranden in een clichématig robbertje vechten tussen een sullige vent en drie sterke vrouwen.

Gelukkig wint de reeks net op tijd aan complexiteit en krijgen we wel degelijk gelaagde personages te zien met elk hun eigen tekortkomingen, net als herkenbaar kwetsbare familierelaties. Tel daar het slim geportretteerde populistische politieke spel bij op in combinatie met een broeierig en veelkleurig Brussel en je mag gerust ‘Bingo!’ roepen. Dat we dankzij actrice Anne Coesens als geëngageerde rechter nog eens een vrouw van boven de 50 in een prachtrol zien, is alleen maar een fijn surplus, net als de mooie bijrollen voor Johan Leysen en Peter Van Den Begin.

Pandore is zeker niet foutloos, maar wel stukken uitdagender dan wat veel Vlaamse fictie vandaag te bieden heeft. Je zult me niet snel horen zeggen dat dit komt doordat de reeks door vrouwen geschreven en geregisseerd werd, maar misschien is die stelling in dezen toch terecht. Pandore toont alleszins hoe je geweld op vrouwen in fictie geslaagd kan aanpakken. Jammer dus dat de reeks bij ons enkel te zien is via een betaalde streamingdienst, ze zou niet misstaan op de openbare zender.

Te zien op Streamz.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234