Donderdag 30/06/2022

MuziekrecensiesPlaten van de week

Sneeuwwitje, een bloedend hart en een drankverslaving: de beste platen van de week

null Beeld DM
Beeld DM
Gunter Van Assche en Sasha Van Der Speeten

Finneas – Optimist

★★★☆☆

Finneas O’Connell vindt het prima dat hij de op een na beroemdste persoon in zijn familie is. Kunnen we best aannemen, gezien die andere persoon Billie Eilish heet. Samen met haar componeerde hij de titelsong voor een Bondfilm, zat hij aan de knoppen van twee succesvolle platen en tussendoor bediende hij ook sterren als Selena Gomez, of acteerde hij in Glee. Op zijn solodebuut voert hij dan weer een tragikomedie op, met een bloedend hart in de hoofdrol. Muzikaal neigt Finneas daarbij af en toe naar een eenmansversie van Death Cab for Cutie (‘The Kids are Dying’, ‘Love is Pain’), al hoor je net zo goed Debussy (‘Peaches Etude’, ‘Only a Lifetime’) of een opgevoerde Bon Iver (‘The 90s’). Soms klinkt de muziek alsof ze gecomponeerd werd door een robot, die zijn artificiële intelligentie laat afhangen van al zijn muzikale voorbeelden. Maar dit is een alleraardigst debuut, dat wars is van hippe trends maar tekstueel helaas ook wars is van zijn briljantere zusje.

The Colorist Orchestra & Howe Gelb – Not On The Map

★★★★☆

In het bijzijn van The Colorist Orchestra voelde Howe Gelb van Giant Sand zich naar eigen zeggen zoals Sneeuwwitje met de zeven dwergen. Niet verwonderlijk. De sprookjeswereld die de groep rond Aarich Jespers en Kobe Proesmans creëert, opent zich in warme technicolor. Met klassieke strijkers, huis-tuin-en-keukenpercussie en zelfgemaakte instrumenten hertimmerde het gezelschap eerder de songs van Emiliana Torrini, Lisa Hannigan en Gabriel Ríos. Niet zo bij Gelb. Samen met de Americana-held schreven ze nieuwe songs, waarbij die zijn gitaar links moest laten liggen. Gelb ontpopt zich dan maar als een slaapdronken chroniqueur, wiens verhalende stem zich al eens zacht aanvlijt tegen van gastzangeres Pieta Brown. Not on the map? Klopt: dit is buitenwerelds mooi.

Remi Wolf – Juno

★★★★☆

Op haar debuut trippelt de Californische Remi Wolf over de slappe koord tussen kleurrijke indiepop en het betere hitparadespul, een beetje zoals Lily Allen dat ooit deed. In het potige ‘Liquor Store’ knipoogt ze naar haar zopas overwonnen drankverslaving. ‘Anthony Kiedis’ eert dan weer half-ironisch de Chili Peppers-frontman. Wolfs troef ligt bij hoe ze technische virtuositeit met mesjokke excentriciteit mengt. Haar geinige zangharmonietjes zijn succulent. Het gestoei met morsige elektrische gitaarsolo’s geïnspireerd. ‘Quiet On Set’ is dan weer het beste eerbetoon aan The Neptunes dat we ooit hebben gehoord. Puik!

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234