Donderdag 21/10/2021

ConcertrecensieSquid

Squid in de Botanique : stoïcijns schreeuwen, kan dat? ★★★★

Squid Beeld Squid
SquidBeeld Squid

De band die twee jaar geleden die verslavende single loste over kamerplanten, is sindsdien serieus gegroeid.

Squid heeft iets waardoor bekertjes, crowdsurfers en zweet tijdelijk aan de zwaartekracht ontsnappen, en het heet Ollie Judge. De zanger-drummer toonde zich gisteren in de Botanique redelijk onnavolgbaar. Het ene moment zat hij onverstoorbaar op zijn stoel, z’n petje zowat op z’n hoofd gecementeerd, het andere perste hij zich de longen en andere vitale organen uit het lijf. Dikwijls was het beide tegelijk. Stoïcijns schreeuwen, kan dat?

Voor de laatkomers: Squid is die band uit zuid-Londen die je op de radio hoorde met een nummer over kamerplanten. Enkele jaren geleden begonnen ze als een soul- en funkcoverband, tot ze in een plaatselijke club ook eigen nummers gingen spelen. Waarna Dan Carey, de Nigel Godrich van het post-brexit-punkcircuit, ze bij de tentakels de studio in sleepte. Intussen komen fans in zelfgeborduurde Squid-outfits naar hun concerten. Ze noemen zichzelf de SquidSquad.

Om terug te keren naar de drummer: never mind de drummer. Dat Squid indrukwekkend was in de Orangerie, had namelijk ook gewoon te maken met hun muziek. Die was grotendeels afkomstig uit debuutplaat ‘Bright Green Field’, die sporen bevat van punk, funk, Talking Heads, krautrock en jazz en die uiteindelijk naar nog iets helemaal anders smaakt. Ook weer redelijk onnavolgbaar. Ze bood de band terecht genoeg zelfvertrouwen om níét ‘Houseplants’ te spelen.

De nummers werden aan diverse stresstests onderworpen. Sommige werden uitgerekt om plaats te bieden aan minutenlange riffs, andere moesten in enkele maten tijd van nul naar honderd optrekken — en aan het einde van de rit wachtte een massieve geluidsmuur. Opener ‘Sludge’, een van de betere singles die het vacuümjaar 2020 heeft voortgebracht, werd door Judge met een salvo bijzonder venijnige slagen in gang gedjoeft. Een eerste rilling trok door het publiek, dat voor dit concert al kaartjes had sinds januari.

Het baslijntje van ‘G.S.K.’ — tweede rilling — kwam gelukkig even heelhuids door de mix voordat een trompet-met-tanden en onbestemde schroothoopgeluiden alles openspleten. Tijdens ‘The Cleaner’ kanaliseerde Judge z’n innerlijke ‘here’s Johnny!’. ‘Peel St.’, waarin Ollie zingt hoe een monolithische ijskap langzaam de wereld overtrekt, begon met bliepjes van een openstaande autodeur, werd vervolgens steeds woedender en eindigde uitgeput met de knieën op de grond. Intussen vroeg je je af hoe deze band — met een plaat die grotendeels via rondgestuurde .wav-files tot stand is gekomen en na een gecanceld festivalseizoen — al zo goed gerodeerd kon zijn. Geen idee, maar hoe dan ook is het straf.

Het eerste gezellige trekken en sleuren begon tijdens publieksfavoriet ‘Boy Racers’. Ollie, nog steeds schijnbaar met een ijsblokje in z’n kraag, schreeuwde pertinente vragen als ‘Ben je gestold in de tijd?’ en ‘Heeft een boom je te grazen genomen?’ Het ging hard en het klonk goed – punk in het pretpark. De song kreeg een staartje toen gitaristen Louis Borlase en Laurie Nankivell, die al de hele set lang neigingen tot multi-instrumentalisme vertoonden, naar een Moog-synth grepen en het nummer een andere dimensie in keilden. Iemand omschreef het er als luisteren naar Daft Punk op lege batterijen. In het eigen notitieboek staat: ‘Kid A’ uit het steentijdperk.

De rest? Een stevig groovend ‘Paddling’ (waarbij gitarist Anton Pearson een rare IPA leek te hebben gedronken — kijk naar z’n ogen!), een donderend ‘Narrator’ en ten slotte ‘Pamphlets’, dat walste van vrolijk naar krankzinnig. Het deed me via veel omwegen denken aan Muhammad Ali: een wendbare bokser is een goede bokser. Voor punkbands is dat niet anders. Squid toonde zich in de Botanique zéér wendbaar.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234