Maandag 08/08/2022

Stijn Vlaeminck

Stijn Vlaeminck: "Beste 2014, U was een Belgisch sportjaar als een ander"

2014, het jaar dat de Rode Duivels nog eens de kwartfinale van het WK voetbal speelden. Beeld BELGA
2014, het jaar dat de Rode Duivels nog eens de kwartfinale van het WK voetbal speelden.Beeld BELGA

Studio Brussel-presentator Stijn Vlaeminck schenkt wekelijks virtueel een aantal platen en songs aan een sportfiguur uit de actualiteit. Dat doet hij door middel van een brief. In zijn laatste brief van 2014 neemt hij afscheid van het voorbije sportjaar. Vijf momenten zullen hem voor altijd bijblijven.

Stijn Vlaeminck

Beste 2014,

U was een Belgisch sportjaar zoals een ander. Met hoogtepunten. Met dieptepunten. U heeft mensen ontroerd. U heeft ontgoocheld. En pijn gedaan. Tranen van geluk. Tranen van verdriet. 2014, ik omarm u. Maar even makkelijk stoot ik u af. Deze vijf momenten zullen me bijblijven.

Stijn Vlaeminck Beeld studio brussel
Stijn VlaeminckBeeld studio brussel

19 februari: Belgische 'bullets' in Sochi

D-day voor de Belgian Bullets in Sochi. Na de eerste dag pronkten de bobsleemeisjes op de vierde plaats. Onverhoopt. Oververdiend. Na een zoveelste gevecht met de g-krachten ngleden de Bullets Spanky naar een zesde plek in de eindstand. Elfje Willemsen en Hanna Mariën mochten trots zijn. Maar Elfje en Hanna zijn winnaars. En winnaars verliezen niet graag twee plaatsen op 1 dag.

Een tv-journalist wachtte hen op na de laatste run. Of ze tevreden waren? Natuurlijk. Als zesde eindigen op de olympische spelen was altijd al een droom geweest. En toch. Ze huilden. Van ontgoocheling. En van geluk. Of hoe één traan toch verdeeld kan zijn. Teardrop van Massive Attack draag ik op aan Elfje en Hanna.

19 mei: De tranen van Albert

Alsof Delfine Persoon ermee gemoeid was, kreeg Niels Albert een uppercut van jewelste. Die pijnlijke persconferentie bleef dagen hangen. Niels las een blad voor. Zijn woorden stokten. De tranen vloeiden. Dat litteken op zijn hart voelde aan als een mes in de rug. Fataal voor een sportcarrière. Sprakeloos. Niels had nog zoveel plannen. Hij moest nog zoveel keer wereldkampioen worden. Hij moest nog zoveel show verkopen vanop het zadel. Het talent was lang niet op. De cyclocross verloor ineens veel kleur. Een donderslag in de maand mei. Een diepe put voor Niels.

Maar hij is eruit geklommen. Niels is nu ploegleider. Hij verkoopt ook fietsen in zijn eigen winkel. Hij schreef een autobiografie. Want de show must go on. Ook met littekenweefsel op het hart. Scar Tissue van Red Hot Chili Peppers lijkt me hierbij de gepaste plaat.

1 juli: Duivels goed

Het strand van Salvador veranderde in een woud van parasols. De verzengende hitte viel als lood op ons hoofd. Elke druppel vocht verdampte instant. Elke streep schaduw werd bezet door stars and stripes. Salvador lag voor even in the USA. 's Avonds gingen die Amerikanen - dat verzekerden ze ons - de brave little Belgians eens laten zien wat voetbal was. De temperatuur nam een duik bij het schemerlicht.

De Arena Fonte Nova was het decor waarin Tim Howard elke bal uit zijn doel ranselde. Tot - eindelijk - Kevin De Bruyne en Romelu Lukaku de brazuca over de doellijn schoten. Schuin onder mij haakten de twee duivels in elkaar. Met gestrekte arm in de lucht. Hoofden naar beneden. De sportfoto van het jaar. Schuin boven mij vielen de papa, mama en vriendin van De Bruyne elkaar in de armen. Opperste geluk. België zat in de kwartfinales op de wereldbeker.

Na het laatste fluitsignaal vulde een verkoelende oceaanbries het stadion. Alsof de zee een zucht van opluchting slaakte. Ocean van The Velvet Underground is de perfecte soundtrack bij dit overweldigende moment.

2 oktober: Geen doping, maar erger

Thomas Van Der Plaetsen nam moedig het woord op een inderhaast bijeengeroepen persmoment. Ontzet door de beschuldigingen. Geschrokken door de diagnose. Geen dopingzondaar. Wel kankerpatiënt. De tienkamper stond plots voor een onbekende elfde discipline: chemotherapie. Thomas verloor zijn haren. Maar nooit de moed. En zijn glimlach. Toen de bronzen medaille op het WK indoor werd omgezet in een gouden spike nam hij die erkenning zelf in ontvangst.

Thomas straalde. Het komt het wel goed met hem. Niet iedereen heeft dat geluk. Kristof Goddaert en Igor Decraene, twee veel te jonge jongens met een fiets, moesten het doen met één minuut stilte. Ter nagedachtenis. Laat ze met In Memory van Black Sabbath weer even tot leven komen.

14 december: Rake linkse voor Delfine

Meestal deelt ze ze uit. Twee weken geleden kreeg Delfine Persoon zelf een rake linker te verwerken. Pang. In the face. Nafi Thiam - en niet zij - werd verkozen tot sportvrouw van het jaar. Delfine steigerde. Nafi blonk. Hetze volgde.

Maar deze gemankeerde trofee is geen hiaat op haar palmares. Het zijn de titels op het canvas die echt tellen. En die heeft ze in overvloed. Haar ontgoocheling mag geen verbittering worden. De frustratie moet haar kracht geven. Delfine, fladder volgend jaar weer als een vlinder. And sting like a bee. Bullet with Butterfly Wings van The Smashing Pumpkins is mijn allerlaatste plaat van het jaar.

2014 is dood. Lang leve sportjaar 2015.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234