Maandag 23/05/2022

Muziekrecensie

Tinariwen in uitverkochte AB: Het feilloze schip van de woestijn

Archiefbeeld: Tinariwen.  Beeld EPA
Archiefbeeld: Tinariwen.Beeld EPA

De toearegs van Tinariwen trekken al drie decennia de wereld rond, om hun cultuur te delen met al wie luisteren wil. In een uitverkochte AB kregen ze het publiek gisteren helemaal op hun hand. Met even aparte als aanstekelijke woestijnblues. Dat één van de frontmannen tijdens het concert ziek viel, kon die ban niet breken.

Wim Wilri

De muzikanten van Tinariwen hebben de onlosmakelijke kwaliteit hun publiek in een collectieve trance te brengen. Niemand blijft onbewogen tijdens hun songs. Dat merkte je ook gisteravond in een uitverkochte AB. Die was in een theateropstelling geplaatst, met een deels zittend en staand publiek. Elke song had dat aparte assouf-ritme, met de focus op de eerste beat. Wat telkens iets in gang zette: alsof de muziek altijd op stap was, immer onderweg. De vijf toearegs vooraan op het podium hadden elk een micro. En hun stramien trof raak. Een lange, vaak melancholische voorzin werd telkens herhaald door de hele groep, in een indrukwekkende samenzang. De twee percussionisten achteraan onderhielden het tempo, dat tijdens het concert alsmaar crescendo ging.

Twee groepsleiders stonden centraal en wisselden regelmatig af. Abdallah Ag Alhousseyni betoverde met zijn licht hese stem, die een zandkorrel in de keel leek te hebben. En Ibrahim Ag Alhabib eiste je aandacht op met zijn jankende en licht dissonante bluesgitaar, terwijl bassist Eyadou Ag Leche alsmaar meer funky ging spelen. Straf trouwens, hou hij die een rechtshandige bas ondersteboven als linkshandige bespeelde. Alhassane Ag Touhami was de sfeerbrenger van de groep. Hij drapeerde een Malinese toearegvlag over de monitors. De AB was een avond lang het verscheurde land van Tinariwen. Alhassane trok vaak naar voor, om het meeklappende publiek op te zwepen. Hij bracht de AB tot één collectief, toen hij ook zijn lichaam mee in de strijd gooide. De zanger danste voluit, zijn hoofd ritmisch wiebelend en surfend op het tempo. Een beetje zoals een kameel stapt, als het schip dat standvastig de woestijn doorkruist. We schrijven dat -voor alle duidelijkheid- in alle eerbied. Alhassane bewees bovendien dat hij ook een straf muzikant was. Terwijl de groep even mocht rusten, nam hij solo en in het halfdonker een song op zich.

De band kwam hem snel terug vervoegen, maar niet voltallig. Gitarist Ibrahim Ag Alhabib bleek ziek uitgevallen. Iets wat het publiek eerst zelfs niet helemaal doorhad. Het typeert Tinariwen, dat het met één man minder toch een foutloze set bleef spelen. Het zorgde er bovendien voor dat de groep nog intenser en snediger ging acteren. Er kwam een toeareg uit het publiek gekropen om even mee te dansen, en dat gaf de hele zaal een eerste energieopstoot. Abdallah ging tijdens 'Assawt', een nieuwe song die is opgedragen aan alle vrouwen die voor vrijheid en verzet strijden in Mali, knap soleren op zijn akoestische gitaar. Hij kreeg de hele AB in extase. Het mooie 'Sastannaqam', eveneens uit hun mooie nieuwe plaat *Elwan* volgde passend, en eindigde met een korte stevige bassolo die op je heupen inwerkte. 'Imidiwan' was een tweede trendbreuk in dit concert. Abdallah bracht zijn tekst plots al scattend en rappend, deels in het Frans ook. Alsof de invloed van vrai-parleurs als Baloji tot in de Malinese woestijn was geraakt.

Tijdens de bisronde excuseerde Abdallah zich uitgebreid voor het ziek vallen van zijn muziekbroeder Ibrahim. "In deze zaal staat nochtans geen wind", knipoogde de zanger speels. Hij bracht helemaal alleen een ingetogen versie van 'Warnila Wartila' op akoestische gitaar, wat een versnelling hoger sloeg toen de groep hem weer vervoegde. We durven zweren dat de intro van 'Chaghaybou' net zo goed van The Doors had kunnen komen. Het was het soort riedel dat Robbie Krieger ook graag uit zijn gitaarnek wrong. Tinariwen smeet zich nog een laatste keer, met Abdallah die naar voor kwam huppelen, zingend en tegelijk vanuit de heup verder spelend. "Voor ons was het top!", glimlachte de zanger zijn tanden bloot. Een gevoel dat door iedereen die er in Brussel bij was gedragen werd.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234