Woensdag 06/07/2022

Televisie'Nonkels'

Voor dag en dauw in de schminkstoel: hoe Jelle De Beule en Rik Verheye voor ‘Nonkels’ een wonderlijke metamorfose ondergingen

Wim Willaert (links), Jelle De Beule (midden) en Rik Verheye spelen in ‘Nonkels’ de West-Vlaamse gebroeders Persyn, van wie de levens worden overhoopgegooid wanneer een onverwachte gast voor hun deur staat. Beeld SBS
Wim Willaert (links), Jelle De Beule (midden) en Rik Verheye spelen in ‘Nonkels’ de West-Vlaamse gebroeders Persyn, van wie de levens worden overhoopgegooid wanneer een onverwachte gast voor hun deur staat.Beeld SBS

In de nieuwe fictiereeks Nonkels krijgen Rik Verheye en Jelle De Beule er - letterlijk - een pak extra jaren aangeplakt. Een verbazingwekkende verouderingskuur die behoorlijk wat voeten in de aarde had, blijkt uit een bezoek aan de make-upafdeling.

Pieter Dumon

Het is even schrikken wanneer je Rik Verheye in de eerste aflevering van Nonkels als nonkel Willy poedelnaakt door zijn witte nieuwbouwvilla ziet huppelen. Het hoofd en vooral het lichaam van de de 35-jarige acteur zien er makkelijk twintig jaar ouder uit. Die transformatie is niet het resultaat van één of ander geflipt dieet, maar volledig de verdienste van de make-upafdeling. Dorien Van Poucke, Mireille Hoetelmans en Morgane Verhelst zijn als make-upartiesten al jaren graag geziene gasten op fictie- en filmsets. Zij kregen de hulp van Kevin Van Den Bergh, die zich de voorbije jaren bekwaamde in het maken van protheses voor speciale make-upeffecten. In zijn atelier maakte hij onder andere de neus van kabouter Plop, het masker van Mega Mindy en de vermommingen waarmee de Nederlandse actrice Wendy van Dijk haar undercoverinterviews doet.

Twee jaar geleden leerden de make-upartiesten de ‘Nonkels’ kennen. “Op de set van Callboys”, herinnert Van Den Bergh zich. “Ik moest daar een harpoen door de borst van Jeremy - het personage van Rik - komen steken.” Verheye was op dat moment, samen met Jelle De Beule en Koen De Poorter, aan het scenario voor Nonkels aan het schrijven en informeerde bij Van Den Bergh naar de mogelijkheden om personages op een geloofwaardige manier ouder te laten lijken. In Nonkels kruipen Verheye en De Beule immers in de huid van nonkel Willy en nonkel Luc. Samen met hun derde broer Pol (Wim Willaert) wonen ze op hetzelfde perceel ergens diep in West-Vlaanderen.

Kevin Van Den Bergh transformeert Rik Verheye in een Nonkel.  Beeld Play4
Kevin Van Den Bergh transformeert Rik Verheye in een Nonkel.Beeld Play4

Enige probleem: de broers uit de reeks zijn een pak ouder dan De Beule en Verheye. Maar dat is niks wat Van Den Bergh niet kan oplossen. Hij laat een gezichtsafdruk van beide acteurs maken en gaat daarmee aan de slag. “Zo’n gezicht heeft sowieso groeven en rimpels. Door die verder uit te diepen en te accentueren, krijg je automatisch een verouderingseffect.” Dat boetseerwerk resulteert in een aantal protheses. Vier voor het gezicht van De Beule, vijf om van Rik naar Willy te gaan. De wangen, het voorhoofd, de kin en de nek krijgen allemaal een op maat gemaakte toevoeging. “Het is niet zomaar een masker dat je over iemands hoofd kan trekken”, legt Van Den Bergh uit. “Het weefsel van een wang moet bijvoorbeeld stugger zijn dan dat in de hals. Een voorhoofd of een neus is nog een andere materie. Wil je een natuurlijk effect creëren, dan moet je daar rekening mee houden.”

Kevin Van Den Bergh transformeert Rik Verheye in een Nonkel.  Beeld Play4
Kevin Van Den Bergh transformeert Rik Verheye in een Nonkel.Beeld Play4

Ook voor de scènes waarin Willy in ontbloot bovenlijf rondloopt, was een prothese nodig. Een huzarenstukje, zo blijkt. Zeker omdat Willy in de verbeelding van de makers behoorlijk wat borst- en rughaar met zich meesleept. “Elk van die haartjes wordt afzonderlijk in zo’n prothese geprikt”, vertelt Van Den Bergh. Dat moet bovendien niet eenmalig maar een heel aantal keren gebeuren, want esthetische protheses blijken een wegwerpproduct. Na elke draaidag moeten ze worden vernieuwd. Een manier vinden om Luc en Willy waardig ouder te laten worden, blijkt een werk van lange adem. “Het is zaak om een evenwicht te vinden”, legt Van Poucke uit. “Ondanks alle special effects moesten het geloofwaardige personages blijven. Het mochten geen typetjes worden.”

De borstprothese van Nonkel Willy. Beeld Play4
De borstprothese van Nonkel Willy.Beeld Play4

Maandenlang wordt er geschaafd aan de protheses. “Die tijd was een ongelooflijke luxe”, zegt Van Den Bergh. “Meestal vragen mijn klanten of het niet sneller, goedkoper of makkelijker kan. Daar was bij Nonkels geen sprake van.” Ook op de set was tijd een cruciale factor. “Het aanbrengen van die protheses is een precisiewerkje”, vertelt Van Poucke. “Je wil geen zichtbare naden of kleurverschillen hebben.” Daarom begon de werkdag van De Beule en Verheye meestal al om halfvijf ’s morgens. Van Poucke: “Voor Rik hadden we drie uur nodig, Jelle konden we in tweeënhalf uur in Luc transformeren. Al ging dat naarmate we het beter in de vingers kregen, wel steeds wat sneller.”

Klagen over die extra lange draaidagen doen De Beule en Verheye niet. “Waarom zouden we ook?” vindt De Beule. “Het heroïsche daarvan ontgaat me een beetje. Er zijn heel wat gepensioneerde dames die elke week veel geld betalen om twee uur bij de kapper in de stoel te gaan zitten.” Ook Verheye vond de uitgebreide make-upsessies geen opoffering. “Ik heb veel gebabbeld, veel naar podcasts geluisterd en ondertussen ook mijn teksten gestudeerd. En als het tijdens de laatste fase, het bijkleuren, toch wat saaier dreigde te worden, was er nog altijd mijn Spotify-lijst Fiesta Colore, vol schrale botsautomuziek. Die heeft ons er een paar keer door gesleurd.”

Dorien Van Poucke aan de slag met Verheye. Beeld Play4
Dorien Van Poucke aan de slag met Verheye.Beeld Play4

De protheses zagen er niet alleen fantastisch uit, ze waren ook een hulp bij het acteren. “Toen ik in de documentaire Man on the Moon zag hoe Jim Carrey tijdens de opnames van de gelijknamige film constant in zijn personage bleef, vond ik hem eigenlijk vooral een aansteller”, vertelt De Beule. “Maar tijdens Nonkels betrapte ik mezelf erop dat ik hetzelfde deed. Zodra de make-up was aangebracht, werd ik automatisch Luc. En omdat je die protheses tijdens de middagpauze niet even af kan leggen, bleef ik hem de hele dag door. Met alle flauwe opmerkingen die daarbij horen. Op de laatste draaidag heb ik de ploeg daar oprecht mijn excuses voor aangeboden.” Het lastigste vond Verheyen misschien nog het einde van de draaidag. “Wanneer iedereen gedaan heeft en een pintje drinkt, moet jij nog in die stoel gaan zitten om die make-up te laten wegnemen.” Make-up die bovendien nooit helemaal kan worden verwijderd. “Er bleven altijd wel wat lijmresten hangen”, herinnert De Beule zich. “Ik heb maanden rondgelopen als een kleuter met een hardnekkige snotvalling.”

Nonkels, nu op Streamz, vanaf 10 mei op Play 4

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234