Zaterdag 01/10/2022

RecensieNeneh Cherry

Vrouwelijke popartiesten eren Neneh Cherry: mooi maar niet edgy genoeg

Neneh Cherry in AB. Beeld Tine Schoemaker
Neneh Cherry in AB.Beeld Tine Schoemaker

Neneh Cherry krijgt eindelijk een muzikaal eerbetoon. Op The Versions herinterpeteert een schare vrouwelijke discipelen haar hits. Met gemengd resultaat.

Sasha Van Der Speeten

Neneh wie? Neneh Cherry. Dochter van de almachtige jazztrompettist Don Cherry. Aan het einde van de jaren 80 was ze zowel Cardi B. als Solange: een rotassertieve straatrat én verlichte hogepriesteres in één ravissante verpakking. Toen was ze undergroundpunker, rapper, activiste, kunstenares, moeder. Ze stond in Bristol mee aan de wieg van Massive Attack. Haar debuut Raw Like Sushi beukte in ’89 de poort open voor zoveel andere vrijgevochten zangeressen die lak hebben aan het patriarchale, seksistische showbizzwereldje.

Een tiental van hen eert Cherry op The Versions, een verzamelalbum vol covers van haar grootste hits. Da’s tegelijk opwindend en een béétje jammer. Geen van de zangeressen wilde blijkbaar teruggrijpen naar Cherry’s vroegste muzikale experimenten met de punkfunkband Rip Rig + Panic. Of naar haar latere, grilligere albums, laat staan naar de jazzplaat die ze met de band The Thing maakte. Begrijpelijk, want het zijn natuurlijk de hits die de nieuwe garde het felst hebben getekend.

Het addertje? Die hits moesten het hebben van Cherry’s stralende poppersonage en haar onimiteerbare branie. Bijgevolg vallen een aantal van deze herinterpretaties te flets uit. ‘Buffalo Stance’, bijvoorbeeld, verliest vonken en vuur in de slaapdronken versie van Robyn en Mapei. Zowel Jamila Woods als TYSON (Cherry’s dochter!) komen niet verder dan dromerige new soul-vertimmeringen die vervliegen met de wind. En Sia doet niet veel met ‘Manchild’, nochtans een superbe song die smeekt om een drastische herinterpretatie.

Zoals die van Kelsey Lu! Zij trapt háár ‘Manchild’ af met symfonische soul maar schakelt halverwege naar overstuurde rap, gestoeld op de ‘Ghost Rider’-baslijn van punkband Suicide. Pas dan hoor je op dit tribute-album een verbetenheid die Cherry eindelijk eer aandoet.

Transgender

Voor deze verzameling geldt: hoe verder de song van het origineel ligt, hoe interessanter hij klinkt. Neem nu ‘Heart’, waarin Sudan Archives Soedanees en Keltisch door elkaar husselt en de melange kruidt met r&b. Hoe komt ze erop? Niet iedereen zal tuk zijn op wat Seinabo Sey met ‘Kisses On The Wind’ doet, maar het getuigt van tonnen lef om de elektropop van het origineel uit te wissen en te vervangen door jazzy Sade-achtige lounge.

Soms schuilt de schoonheid in onverwachte nissen. ‘Woman’ krijgt vleugels in de versie van ANOHNI, een transgenderartiest die de tekst op huiveringwekkende wijze een extra dimensie geeft: “I’ve been born and I’ve bred, I’ve cleaned and I’ve fed / And for my healing wits, I’ve been called a witch”.

We hadden graag meer van dat type edgy, ontregelende verbuigingen gehoord. Nu doet The Versions aaibaar en romantisch aan, maar helaas ook tandenloos.

null Beeld rv
Beeld rv

The Versions is uit op EMI

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234