Donderdag 02/12/2021

RecensieFilm

Wachten op goede scènes in ‘Un triomphe’ ★★☆☆☆

'Un triomphe' gaat over vijf gevangenen die Samuel Becketts ‘Wachten op Godot’ opvoeren. Beeld Carole Bethuel
'Un triomphe' gaat over vijf gevangenen die Samuel Becketts ‘Wachten op Godot’ opvoeren.Beeld Carole Bethuel

Vijf veroordeelden die Wachten op Godot spelen in een gerespecteerd theater: het klinkt al even absurd als de inhoud van het stuk.

In 1986 ging de Zweedse theaterregisseur Jan Jönson, die zijn sporen verdiend had bij Dramaten, het belangrijkste gezelschap van zijn land, aan de slag met vijf gevangenen uit het rijkshotel van Kumla om Samuel Becketts legendarische Wachten op Godot op te voeren. Later zou hij dat herhalen met bajesklanten uit de San Quentin State Prison in Californië. Zijn ervaringen verwerkte hij in de monoloog Moments of Reality, die hij honderden keren gespeeld heeft in Europa en de Verenigde Staten. De Franse regisseur Emmanuel Courcol (Cessez-le-feu) heeft zich voor Un triomphe door Jönsons ervaringen laten inspireren, al dwaalt hij verder van de werkelijkheid weg dan “d’après une histoire vraie” op de begingeneriek laat bevroeden. Dat is uiteraard niet erg als het een spannende film opgeleverd had, want dit is fictie en geen documentaire.

De actie is naar het Frankrijk van vandaag verplaatst, waar acteur Etienne (Kad Merad), die al twee jaar zonder werk zit omdat hij een te grote eigenheimer is, een theaterworkshop mag leiden in een gevangenis in de buurt van Lyon. Zowel de directie als de gedetineerden vermoeden dat het een vrijblijvende bezigheid zal worden, maar Etienne gaat te werk met een inzet alsof hij King Lear op de planken brengt van de Comédie-Française. Hij weet vijf mannen die meer in stand-upcomedy dan theater geïnteresseerd zijn te overtuigen om zich op de beroemdste klassieker van het absurde theater te storten. Geeneens zo vreemd, want zoals Vladimir en Estragon op Godot wachten, verbeiden zij hun vrijlating.

Hoewel de scènes waarin we het productieproces volgen van Wachten op Godot even voorspelbaar zijn als een aflevering van F.C. De Kampioenen, bevatten ze ook een reeks gevatte, geinige momenten. Het beste stuk van de film is trouwens de kleine tien minuten uit de opvoering van het stuk. Helaas sleept Un triomphe vervolgens nog drie kwartier voort. Daarenboven sleurt Courcol er een pak andere zaken bij – een verstoorde vader-dochterrelatie of de machtsconcentratie bij penitentiair beambten in het Franse gevangeniswezen – die hij aanraakt zonder uit te werken. Zulke zijsprongetjes halen de vaart uit de film die daardoor als los zand aan elkaar hangt.

Vanaf 1 september in de bioscoop.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234